ለብዙ ዓመታት በልጆቻቸው ላይ በጣም ከሚበድሉ ቤተሰቦች ጋር ሠርቻለሁ። ከጊዜ በኋላ ልጆቹ የሰበሰቧቸው መከራዎች ሁሉ ማለትም የቤት ውስጥ ጥቃትም ሆነ የልጅ ጥቃት ወይም ቸልተኝነት የወላጆች ርኅራኄ ባለመኖሩ የመነጨ እንደሆነ ተገነዘብኩ።
ከእንቅልፋቸው ነቅተው “ልጄን የምጎዳበት ቀን ዛሬ ነው” ብለው ከወሰኑት ወላጆች መካከል አንዳቸውም አልነበሩም። እነዚህ ጭራቆች አልነበሩም; እነዚህ በእውነት የምወዳቸው ሰዎች ነበሩ።
ሁሉም በልጅነታቸው በፆታዊ ወይም አካላዊ ጥቃት ከደረሰባቸው እና አሁን ከሱስ ጋር እየታገሉ ካሉ በአሥራዎቹ ዕድሜ ውስጥ ከሚገኙ እናቶች ጋር አብሮ መስራቴን አስታውሳለሁ። ከልጆቻቸው ጋር የመተሳሰብ ችግር ነበረባቸው። ልጆቹ ሲወድቁ እናቶች “ህመም የለም፣ ትርፍ የለም” ይላሉ። እና ይሄ እንዴት መራመድ እንዳለበት የሚማር ትንሽ ታዳጊ ሊሆን ይችላል.
ፍቅርን ካላጋጠመህ እንዴት መውደድ እንዳለብህ ማወቅ በጣም ከባድ እንደሆነ አየሁ።
ታዲያ ይህን የመብት እና የቸልተኝነት አዙሪት ለመስበር ምን እናድርግ?
የእኔ ሀሳብ በወላጅ እና በልጅ መካከል ባለው ግንኙነት ላይ ማተኮር ነበር። የመተሳሰብ አቅምን እንደወረስን አምናለሁ - ሁላችንም በማስተዋል ርኅራኄ የተሞላን ነን - ነገር ግን አንድ ልጅ ከወላጆቹ ጋር ባለው ግንኙነት ርኅራኄ ካላገኘ ይህ አቅም በወይኑ ላይ ሊደርቅ ይችላል። ታዲያ ለምን ከአባሪ ግንኙነት አትማርም?
ያ ሀሳብ እ.ኤ.አ. በ 1996 የርህራሄን ስር (Roots of Empathy) እንድጀምር አነሳሳኝ። የእኛ ተልእኮ በልጆች ላይ የመተሳሰብ ደረጃን በማሳደግ የበለጠ አሳቢ፣ ሰላማዊ እና የሲቪል ማህበራት መገንባት ነው።
በእውነቱ የፕሮግራሙ ልብ የአባሪነት ግንኙነቱን ወደ ክፍል ውስጥ እያመጣ ነው፡ በየወሩ ለዘጠኝ ወራት ጨቅላ ሕፃን ከወላጆቹ ጋር ወደ ክፍል ውስጥ እናስገባዋለን፣ ከሥር ርኅራኄ አስተማሪ ጋር። ልጆች ፍቅር ዓመቱን ሙሉ ሲያድግ ይመለከታሉ; በራስ መተማመን እና ደህንነት እና በወላጅ እና በልጅ መካከል ያለው ስሜታዊ መስተጋብር እንዲሁ እያደገ ይመለከታሉ።
ከቤተሰብ ጉብኝቶች በተጨማሪ የርህራሄ ስርወ አስተማሪ ክፍልን ይጎበኛል ከቤተሰብ ጉብኝት ቀናት ቀደም ብሎ ልጆቹ እንዲዘጋጁ ለመርዳት እና ከቤተሰብ ጉብኝት ቀናት በኋላ ልጆቹ እንዲያስቡበት ለመርዳት በዓመቱ ውስጥ በአጠቃላይ 27 የርህራሄ ስር ጉብኝቶች።
በእነዚህ ጉብኝቶች ስሜታዊ እውቀትን እናስተምራለን። ሕፃኑ አንዳንድ ስሜቶችን ባሳየ ቁጥር ልጆቹ ስለ ሕፃኑ ዓላማ እና ህፃኑ ምን ሊሰማው እንደሚገባ ይናገራሉ. ቋንቋውን የሚማሩት ለስሜታቸው ነው።
አንድ ጊዜ የአራተኛ ክፍል ልጆችን ስንወልድ ስለ ሀዘን ስሜት ሲናገሩን አስታውሳለሁ; ሁላችንም ሀዘን እና ብቸኝነት እንደሚሰማን እንዲረዱ እየረዳቸው ነበር ነገርግን እርስ በርሳችን መረዳዳት እንችላለን። እና ይህች ትንሽ ልጅ፣ “ጥሩ ምግብ ስለማንችል እናቴ ስትሰጠኝ አዝኛለሁ” ብላለች።
በወቅቱ ማንም ምንም አልተናገረም። ነገር ግን በማግስቱ አብዛኞቹ የክፍሉ ልጆች ምግብ ይዘው መጡ። በጸጥታ ካባው ውስጥ ያሉት አብዛኞቹ ልጆች ምግቡን ለትንሿ ልጅ ሰጧት። ነገር ግን አንዳንድ ልጆች “እናትህ እንድትመልስህ ይህ ለእናትህ ነው” ሲሉ በጣም የሚያስደነግጠው ነገር ነበር።
በግልጽ ለማየት እንደሚቻለው የሰውን ልብ ጥልቀት መምታት አልጀመርንም ፣ እና በልጆቻችን ውስጥ በጣም የሚመታ ይመስለኛል። ብዙውን ጊዜ ትናንሽ ልጆች ከእኛ የበለጠ በስሜት የተማሩ ናቸው።
እኔ በሰሜን አሜሪካ የምንገኝ በስሜታዊነት የማንነበብ ነን። ስለ ባህላዊ የንባብ ደረጃችን እንጨነቃለን፣ ነገር ግን የበለጠ መጨነቅ ያለብን ይመስለኛል፣ ስለ ስሜታችን ማንበብና ማንበብ፣ ከራሳችን እና ከሌሎች ጋር የመገናኘት ችሎታችን። በትምህርት ቤቶች ልጆችን እንዲያነቡ እናስተምራቸዋለን፣ ነገር ግን ከሌሎች ጋር እንዲገናኙ ካላስተማርናቸው፣ በሕይወታቸው ይጠፋሉ - በግንኙነታቸው ይጠፋሉ፣ በሥራቸው ስኬታማ አይሆኑም እና በዓለም ላይ ሰላም አይኖረንም። ተራሮቻችን እና አህጉራችን እና ውቅያኖሶቻችን ናቸው የሚከፋፍሉን። ግን የሚያገናኘን በስሜታችን መመሳሰላችን ነው። በስሩ ኦፍ ኢምፓቲ ውስጥ ልጆች ከሌሎች ጋር ያላቸውን መመሳሰል በህፃኑ በኩል ማየት ይችላሉ። ልጆች እያንዳንዱን “የልጃቸውን” ገጽታ ሲመለከቱ - እያንዳንዱን ጩኸት ፣ እያንዳንዱን ፈገግታ ፣ እያንዳንዱን ጭንቀት በጨረፍታ ሲመለከቱ - ስለ ህፃኑ የባህሪ ባህሪያት ይማራሉ ።
ለምሳሌ, ህጻኑ ከፍተኛ ጥንካሬ ወይም ዝቅተኛ ጥንካሬ ነው, እና ምን ማለት ነው? ህፃኑ በተደጋጋሚ፣ ጮክ ብሎ እና ረዥም እያለቀሰ - ያ በጣም ኃይለኛ ህፃን ነው። ይህ ልጆቹ እራሳቸውን እንዲገነዘቡ እና ኃይለኛ ከሆኑ እራሳቸውን እንዲወዱ ፈቃድ ይሰጣቸዋል, ምክንያቱም ሁላችንም ህፃኑን እንደምንወደው ተስማምተናል, ህጻኑ ከፍተኛ ጥንካሬ ወይም ዝቅተኛ ጥንካሬ ነው.
አንዱ ልጅ ከልጃቸው ከጎበኘ በኋላ “ቢሊ በጣም ኃይለኛ ነህ ብዬ አስባለሁ” ሲል ተናገረ።
"በጣም የበረታሁ ለምን ይመስላችኋል?" ብሎ ቢሊ ጠየቀ።
"ምክንያቱም ሁል ጊዜ ብስጭት አለብህ።"
“አዎ፣” አለ ቢሊ፣ “ስለዚህ እኔ እንደ ልጃችን ነኝ! በጣም ጥሩ!” አለችኝ።
በRoots of Empathy ውስጥ የምናደርገው ሌላው ነገር ልጆቹ ጥሩ ስሜት እንዳላቸው፣ ያን ያህል ጥሩ እንዳልሆኑ ወይም በመሃል ላይ እንደሆኑ የሚናገሩበት ስሜት ባሮሜትር እንዲቆይ ማድረግ ነው። ከዚያም ሙሉውን ዝርዝር እንመለከታለን እና ልጆቹ ምን እንደሚመለከቱ እንጠይቃቸዋለን. በተለይ ማን ምን እንደተናገረ ማንም አያስተውልም ነገር ግን በእለቱ በጣም ደስተኛ ካልሆኑት ልጆች መካከል አንዱ ከሆኑ እና ሌሎች ደስተኛ ያልሆኑ ሰዎች መኖራቸውን ሲያዩ ይገረማሉ። በአሉታዊ ስሜታችን ውስጥ እንደዚህ ያለ ማግለል አለ: አብሮ ደስተኛ መሆን ቀላል ነው, ነገር ግን አንድ ልጅ ስለ ብቸኝነት እና ስለ ፍርሃት ማውራት ከባድ ነው.
እና ልጆች የሌላውን ሰው ስሜት ሲያውቁ የሚፈጠረው አስደሳች ነገር - ርህራሄ - ከጥቃት እረፍት ይሰጣል።
በርግጠኝነት፣ በገለልተኛ የርህራሄ ስሮች ላይ ከተደረጉ ጥናቶች የምናውቀው ትልቁ ውጤታቸው በልጆች መካከል የሚደረጉ ጥቃቶችን በመቀነስ ላይ ነው—ይህ በጣም ጠቃሚ ውጤት ነው፣ምክንያቱም ጠበኝነት የህፃናት መጥፎ ውጤቶች ሁሉ መግቢያ በር ነው። ጉልበተኞችን ለመዋጋት ብዙ ሰዎች ፕሮግራሙን አመስግነዋል። እኔ ፀረ-ጉልበተኛ ፕሮግራም እንዲሆን አስቤ አላውቅም ነበር; ሁሉንም አይነት ጉልበተኝነት የቀነሰው አስደሳች አደጋ ነው።
ጥናቱ የልጆችን ስሜታዊ ማንበብና መፃፍ እያሻሻልን መሆኑንም ይጠቁማል። ከሌሎች ተማሪዎች ጋር ሲወዳደሩ፣ የርኅራኄ ሥር (Roots of Empathy) ተማሪዎች ስለራሳቸው እና ስለሌሎች ስሜቶች በተሻለ ሁኔታ መረዳታቸውን ያሳያሉ።
ከዚህም በላይ፣ ጥናቱ እንደሚያሳየው የርህራሄ ስርወ የበለጠ ተንከባካቢ እና ደጋፊ ልጆችን ይፈጥራል - ደግ ናቸው፣ የበለጠ የመካፈል እና የክፍል ጓደኞቻቸውን ለመርዳት። እንዲሁም በክፍል ጓደኛቸው እና በአስተማሪያቸው ድጋፍ ይሰማቸዋል፣ እና ከሌሎች ልጆች የበለጠ በራስ የመመራት ስሜት ይሰማቸዋል።
በሚያስደንቅ ሁኔታ፣ በየክፍል ደረጃ ያሉ ተማሪዎች የርህራሄ መሰረትን ካጠናቀቁ ከሶስት አመታት በኋላ እነዚህን ማሻሻያዎች በባህሪያቸው ማሳየታቸውን ቀጥለዋል።
በስሜታዊነት ስር ያሉ ልጆች ስለ ወላጅነት እና ስለ ህጻናት ፍላጎቶች ከሌሎች ልጆች የበለጠ እውቀት አላቸው። አብሬያቸው የምሠራባቸው ብዙ ወላጆች፣ ሕፃናቶቻቸው የሚያለቅሱት በአካላዊ ፍላጎታቸው ብቻ ሳይሆን በስሜታዊ ፍላጎታቸው እንደሆነ ስላልገባቸው ብቻ ልጆቻቸው እንዲታሰር፣ እንዲደነቁሩ፣ እንዲታወሩ ወይም እንዲሞቱ አድርጓቸዋል። ልጆች የሕፃኑን ስሜታዊ ሕይወት በትክክል ከተረዱ፣ እንደ ትልቅ ሰው በሚያምር ሁኔታ ማሳደግ ይችላሉ።
ከ15 ዓመታት በፊት በቶሮንቶ ውስጥ ከ150 ህጻናት ጋር በፓይለት ፕሮግራም ከጀመርን በኋላ፣ የርህራሄ መስህብ አሁን በካናዳ እና በመላው አለም ተስፋፍቷል። ባለፈው የትምህርት አመት በካናዳ ከ47,000 በላይ ህጻናት በ1,900 የመማሪያ ክፍሎች እና በ1,300 ትምህርት ቤቶች ተሳትፈዋል። እ.ኤ.አ. በ 2011 የበልግ ወቅት እያንዳንዱ የካናዳ ግዛት በፕሮግራሙ ውስጥ ይሳተፋል። በእንግሊዘኛ እና በፈረንሳይኛ የሚቀርብ ሲሆን በካናዳ የሚገኙ የአቦርጂናል ማህበረሰቦችን ጨምሮ ገጠር፣ ከተማ እና ሩቅ ማህበረሰቦች ይደርሳል። እስካሁን ድረስ በመላ ሀገሪቱ ከ363,000 በላይ ህጻናትን የመረዳዳት ሩትስ ደርሷል። ከሦስት እስከ አምስት ዓመት ላሉ ታዳጊ ሕጻናት በሕጻናት ማቆያ ማዕከላት ውስጥ “የእህት” መርሃ ግብር ከፍተናል።
በዩናይትድ ኪንግደም፣ አየርላንድ፣ ሰሜን አየርላንድ፣ ኒውዚላንድ እና ጀርመን ፕሮግራሞች አሉን። መርሃግብሩ አሁን በዩናይትድ ስቴትስ በመጀመሩ በሲያትል እና አዳዲሶች በኒውዮርክ እና በሳን ፍራንሲስኮ የባህር ወሽመጥ አካባቢ ይከፈታል. በቅርቡ ወደ ሌሎች አገሮች ለመድረስ አቅደናል።
በሰሜን ኦንታሪዮ የሚገኙ የአቦርጂናል ልጆች በኒው ዚላንድ ካሉ ከማኦሪ ልጆች ጋር ሲነጋገሩ ከእነዚህ የርኅራኄ ሥር ያሉ የመማሪያ ክፍሎችን ጥቂቶቹን ስናጣምር፣ ለምሳሌ በኒው ዚላንድ ካሉት ማኦሪ ልጆች ጋር ሲነጋገሩ - ምን ያህል ተመሳሳይ እንደሆኑ ይገነዘባሉ። ስለ ልጃቸው በትክክል አንድ አይነት ነገር ይናገራሉ። ስለቤተሰባቸው በትክክል አንድ አይነት ነገር ይናገራሉ። ስለ ጓደኞቻቸው በትክክል አንድ አይነት ነገር ይናገራሉ. እና በዓመቱ መገባደጃ ላይ ለልጆቻቸው ምኞቶችን ሲያደርጉ ሁሉም የርህራሄ ክፍሎች በዓመቱ መጨረሻ ላይ እንደሚያደርጉት ፣ ተመሳሳይ ነገሮችን ይመኛሉ። እና የሚፈልጉት በፕላኔቷ ላይ በእያንዳንዱ ሀገር የፖሊሲ ጠረጴዛዎች ላይ መሆን አለበት. ህፃኑ ደስተኛ እንዲሆን እመኛለሁ. ህፃኑ ጤናማ እንዲሆን እመኛለሁ. ህፃኑ ሁል ጊዜ ጥሩ ጓደኛ እንዲኖረው ይፈልጋሉ. ሕፃኑ አስም እንዳይይዘው ይመኛሉ - ያ በግልጽ አስም ያለባቸው ትንንሽ ልጆች ናቸው። ሕፃኑ ጉልበተኛ እንዳይሆን ይመኛሉ - ያ አንዳንድ የተሠቃዩ ልጆች ናቸው። ሕፃኑ አባት እንዲኖረው ይመኛሉ, እና እናቲቱ ወደ ሥራ እንዳይሄድ ይመኛሉ.
እያንዳንዱ ክፍል የተሰበረ ልብ አለው፣ እና ድሆች አስተማሪዎች እንደዚህ ያለ የማይታመን ሥራ አላቸው። ባለፈው አመት አንድ አስተማሪ ደወለልኝ። “የመተሳሰብ ሥር እንዲኖረኝ አልፈልግም ነበር” ብሏል። "ስለ ሕፃናት ምንም የማውቀው ነገር የለም - በክፍሌ ውስጥ ልጅ ለምን ፈልጌ ነበር? ነገር ግን ርእሰ መምህሬ እንድወለድ አደረገኝ."
“በእርግጥ ምን እንደምልሽ አላውቅም” ሲል ቀጠለ። ነገር ግን በሰኔ ወር ጡረታ ለመውጣት አስቤ ነበር፣ እና አሁን በስሜታዊነት ስሜት የተነሳ ለተጨማሪ ሁለት አመታት እያስተማርኩ ያላየሁትን ልጆች ሁሉ ለማግኘት በማስተማር ላይ ነኝ።
ልንተወው የሚገባ ልጅ የለም። የስሜታዊነት ሥር (Roots of Empathy) የሚያቀርበው የተስፋ ትምህርት ነው፣ ልጆች በልባቸው ውስጥ ያለውን ነገር እንዲያካፍሉ ብዙውን ጊዜ በሥነ ጥበብ በኩል ድምፃቸውን እንዲያገኙ መርዳት ነው።
ልጅነት በጣም አጭር ወቅት ነው፣ እና ልጆች ደስተኛ እና ውጤታማ ህይወት እንዲመሩ ለማድረግ ብዙ ማድረግ እንደሚቻል እናውቃለን። በሕፃን አእምሮ ውስጥ፣ የርህራሄ አቅም አለን፣ የህልሞች ፈጠራዎች አሉን፣ እና የነገ ተስፋ አለን። ምክንያቱም የአጽናፈ ሰማይ የወደፊት ሞራላዊ ሁኔታ የሚያርፈው በእውነቱ በትናንሽ ልጆች እስትንፋስ ላይ ነው።
COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION
11 PAST RESPONSES
Love it. Please bring this to Australia.
And yeah, agree, we need this for adults, too, who didn't get to benefit from it as kids at school.
Wonderful, but we also need a program for parents- those voluntarily seeking helping or those who have been identified by Child Protective Services as needing help. We need to let these folks observe loving parent-child interactions so that they have behavior to model.
I laud and praise these efforts and this program. It is exactly what we need.
Our little guy is a Roots of Empathy volunteer and I think the program is great. I can't speak to the effect on the kids outside of the half hr once a month we are there. However, I can say that I was amazed at how engaged the majority of the kids are. I thought there would be some gender split (boys might not be interested and girls might be), but I was definitely wrong. There were even older boys that would stop in the hallway to try to make the little guy laugh. On our end the program has taught us things about growth and development, which we didn't know about otherwise. He also loves going to the class and warms up pretty quickly so that by the end he is really excited. This is definitely one of the best decisions we have made in the early months of his life and will be something we talk about for years to come.
I want this program started where I live!!! I want to help get it started. This is wonderful. Very inspiring.
Great article! This is a beautiful movement and the results of the effort are even more beautiful. Keep up the good work of spreading love, that's the solution to our numerous world challenges.
What a fabulous movement. I had to share it with others. Thank you.
Brought tears to my ears and hope to my heart. Thank you Mary Gordon; I hope this program comes to Australia, and is thoroughly embraced. We have a terrible bullying culture here, and I think the world's empathy needs topping up desperately. And it all starts with our children.
I cried when I read this article. I gave thanks that children can learn. Now I want the older generation of parents with anger issues and lack of EMPATHY issues to also have access to this.
Paul pjsmetana@gmail.com
An amazing program. Indeed Mary Gordon is a Superhero. Thank you for sharing her project with us and in reminding us for the great need for Emotional Literacy. I work with children using Storytelling to connect one to another and create understanding and empathy. I will research your work further. Thank you so much. HUG from my heart to yours, Kristin
Mary Gordon is a true hero