በአእምሮ ትሑት መሆን ምንድ ነው?

እኛ የሰው ልጆች ፈላጊዎች ነን። ፍቅርን፣ ሀብትን፣ ደህንነትን፣ ስልጣንን፣ ደስታን እና እውቅናን እንፈልጋለን። እውቀትንም እንፈልጋለን። አርስቶትል “ሁሉም ሰዎች በተፈጥሯቸው ለማወቅ ይፈልጋሉ” ብሏል። የዲኤንኤ ሞለኪውልን አወቃቀር ለመፍታት እንደፈለጉት ሳይንቲስቶች ወይም ይልቁንም ልከኛ የማወቅ ፍላጎት በጣም ትልቅ ሊሆን ይችላል። ነገሮችን ማወቅ እና መረዳት በጣም የሚያረካ ሊሆን ይችላል። የአእምሮ ስኬት ለማግኘት ምን ያስፈልጋል - አስቸጋሪ የሆነን ነገር ለማወቅ እና ለመረዳት? እንግዲህ፣ አንዳንድ ጥሬ የማሰብ እና የማስታወስ ችሎታ ያስፈልግዎታል፣ እና በቀላሉ በማይመጣበት ጊዜ ጠንክረህ መስራት እና መጽናት አለብህ። በተማሩ ሰዎች ከተከበቡ እና ለጥያቄዎችዎ ድጋፍ የሚሆን በቂ መዝናኛ እና ግብዓቶች ካሉዎት የተሻለ ይሆናሉ።

ሆኖም፣ እርስዎም የተወሰነ አይነት ሰው መሆን ያስፈልግዎታል። ጉልህ እና ፈታኝ እውቀትን ለማግኘት አንዳንድ በጎነቶች ያስፈልጉዎታል። ከነዚህ በጎነቶች አንዱ ምሁራዊ ትህትና ነው። እርግጥ ነው፣ ለተሻለ አፈጻጸምም ሌሎች በርካታ በጎነቶች ያስፈልጋሉ። ጽንዓትን ገለጽኩሎም፡ እዚ ድማ ጽንዓት ምግባሩ ንምግባር ውጽኢታዊ ምዃን እዩ። ጠንክሮ መሥራትን ጠቅሻለሁ ፣ እና ተዛማጅ በጎነት ትጋት ነው። ታጋሹ እና ታታሪዎች ከትዕግስት እና ከሰነፎች ይልቅ በማወቅ የበለጠ ስኬት ያገኛሉ። የእውቀት ፍቅር፣ ድፍረት፣ ክፍት አስተሳሰብ፣ እና ምሁራዊ ፍትሃዊነት ወይም በጎ አድራጎት ለተሻለ አፈጻጸም አስፈላጊ ቢሆንም፣ እዚህ ላይ ላነሳው የምፈልገው በጎነት ምሁራዊ ትህትና ነው። በእውቀት ትሁት መሆን ምንድነው?

በኦክስፎርድ ኢንግሊሽ ዲክሽነሪ ውስጥ ‘ትሕትና’ የሚለው የመጀመሪያ ፍቺ “ትሑት የመሆን ወይም ስለራስ ዝቅተኛ ግምት ያለው ባሕርይ” ነው። አሁን ይህ የቃሉ አንድ ትርጉም መሆኑን ልንክድ አንችልም ነገር ግን ስለራስ መጥፎ ማሰብ በጎነት እንዳልሆነ ግልጽ ይመስላል። ስለዚህ አንዳንዶች ትህትና ራስን በትክክል መገምገም ነው ይላሉ፡ አንተ የአለም መጥፎ ፒያኖ ተጫዋች ከሆንክ ትህትና ራስህን መገምገም ነው፣ እና አንተ የአለም ታላቁ ፒያኖ ተጫዋች ከሆንክ ትህትና እራስህን እንደዛ መገምገም ነው። ምንም እንኳን ይህ ለራስ ከፍ ያለ ግምት ከመሆን ይልቅ በጎነት ወደ መሆን በጣም የቀረበ ቢሆንም፣ ትክክለኛ ራስን መገምገምም ትህትና አይመስልም። እስቲ ሁለት ሰዎችን አስብ። አንዱ በስራው የበሰበሰ ሲሆን ሁለተኛው በእሷ ላይ በጣም አስደናቂ ነው. እና እነዚህ ሁለቱ አንጻራዊ ዋጋቸውን እያወጁ እንደሆነ አስብ። አንደኛው “ወዮልኝ፣ እኔ አስጸያፊ የኢንሹራንስ ሻጭ ነኝ” ​​ሲል ሌላኛው ደግሞ “እኔ የሚገርም የጋዜጣ አዘጋጅ ነኝ” ይላል። ሁለቱም ራስን መገምገም በጭንቅላቱ ላይ ጥፍር ቢመታም፣ ከእነዚህ ገፀ-ባህሪያት ውስጥ አንዳቸውም ቢሆኑ የትህትናን በጎነት ያሳየ አይመስለኝም።

ትክክለኛ ራስን መገምገም በራሱ ቦታ ጥሩ ነገር ነው፣ነገር ግን ራስን በመገምገም መጠመድ የጥሩነት ተቃራኒ ይመስላል።

“እንዴት ነኝ?” በማለት ያለማቋረጥ የሚጠይቅ ሰው። "እንዴት ነው የምለካው?" "እንዴት ነው ደረጃ የምሰጠው?" "ምን ዋጋ አለኝ?" በራሱ ወይም በእሷ ዋጋ ላይ ያተኮረ በበጎነት ትሑት አድርጎ ለመቁጠር ነው።

ሐዋርያው ​​ጳውሎስ በፊልጵስዩስ ላለች ቤተ ክርስቲያን “የራስ ወዳድነት ምኞት” ወይም “ከንቱ ትምክህተኝነት” ከማሳየት ይልቅ እርስ በርሳቸው እንዲቀድሙ አበረታቷቸዋል። “እርሱም በባሕርዩ አምላክ ሳለ ከእግዚአብሔር ጋር መተካከልን መቀማት እንዳለበት አልቈጠረውም ነገር ግን የባሪያን ባሕርይ ይዞ በሰውም ምሳሌ ሆኖ ራሱን ምንም አላደረገም” የሚለውን የኢየሱስን ዓይነት አመለካከት ሊይዙ ይገባቸዋል ብሏል። ( ፊልጵስዩስ 2: 6-7 ) ‘ማዕረጉ’ እጅግ ከፍ ያለ ነበር (በገርነት ለመናገር) ኢየሱስ ለእኛ ካለው ጥልቅ ፍቅር የተነሳ ራሱን የአምላክ አገልጋይ ሆነ። ጳውሎስ ስለ ኢየሱስ ትሕትና የተናገረበት ነጥብ በዮሐንስ ወንጌል ውስጥ ባለው የእግር መታጠብ ትዕይንት ላይ በግልጽ ተብራርቷል። ኢየሱስ ለእነርሱ ሊሞት በተቃረበበት ምሽት ኢየሱስ አብረው እራት ሲበሉ የደቀ መዛሙርቱን እግር ማጠብ ጀመረ። ይህ ምልክት ደቀ መዛሙርቱ እርስ በርሳቸውና በኢየሱስ ስም ለሚሠሩ ሰዎች ሊኖራቸው የሚገባውን አመለካከት በማመልከት ኢየሱስ በሚቀጥለው ቀን ለዓለም ምን እንደሚያደርግ በማመልከት ነው።

እዚህ ላይ የተገለጸውን የትሕትናን ባሕርይ በተመለከተ ኢየሱስ ደረጃውን “ለመያዝ” እንደ ምንም ነገር አድርጎ ቢመለከተውም ​​እንኳ ስለ ደረጃው ፍጹም ያውቃል። እርሱ ግን ለደቀ መዛሙርቱ ነገራቸውና።

ጌታቸውና መምህራቸው ነው፣ አእምሯቸው ወደየትኛውም ማዕረግ እንዴት ማዘንበል እንዳለበት ለማሳየት እግራቸውን እያጠበ ነው። ትህትና፣ እንግዲህ፣ በዚህ ሞዴል፣ ስለ አንድ ሰው ደረጃ እና ደረጃ እና ዋጋ አለመጨነቅ ወይም አለመጨነቅ ነው ፣ ግን እሱን አለማወቅ አይደለም።

በፕሪንስተን ዩኒቨርሲቲ የሥነ ልቦና ባለሙያ በአሲፍ ጋዛንፋር ፋኩልቲ ድረ-ገጽ ላይ ጋዛንፋር አስተያየቶችን “ለመጀመሪያ ደረጃ (ሰዎችን ጨምሮ) የአካባቢ ጥበቃ ዋና ዋና ባህሪያት ሌሎች ደረጃ-ተኮር ወኪሎች ናቸው። በሌላ አነጋገር፣ ዝንጀሮዎች፣ ቺምፓንዚዎች፣ ዝንጀሮዎች፣ ጎሪላዎች እና አንተ እና እኔ በግላዊ እሴታችን እና በተለይም በእኛ ደረጃ ወይም ደረጃ በጣም እንጠመድ። እኛ በአካባቢያችን ካሉ ሌሎች “ሁኔታ-ተጋላጭ ወኪሎች” አንፃር እንዴት ደረጃ እንደምንሰጥ በከፍተኛ ደረጃ እናውቅበታለን። እኛ አልፋ መሆን እንፈልጋለን ፣ ካልሆነ ፣ ከዚያ ቢያንስ ለአንድ ሰው ዘመድ።

ሆኖም ግን፣ በመጀመሪያው አንቀጽ ላይ እንደገለጽኩት፣ እኛ ሰዎች አንድ የሚያሳስበን ፍጡር አይደለንም። ብዙ ነገሮችን እንፈልጋለን እና እንፈልጋለን። ስለዚህ ለደረጃ ያለን ከፍተኛ ስጋት በሌሎች ስጋቶች ሊቀንስ አልፎ ተርፎም ሊታፈን ይችላል። ጳውሎስና ኢየሱስ፣ ከላይ በጠቀስኳቸው ምንባቦች ውስጥ፣ ለደረጃችን ያለን አሳቢነት ለሌሎች እና ለእግዚአብሔር ባለን ፍቅር ሊታገድ እንደሚችል ግልጽ ናቸው። በዚህ መልኩ ሲታገድ የትህትና በጎነት አለን።

ይህች ትንሽ መጣጥፍ በተለይ ስለ አእምሮአዊ ትህትና ነው፣ እናም ትኩረታችንን በግላዊ አቋም ላይ ሊቆጣጠረው የሚችለው ስጋት፣ ይህን የመሰለ ራስን የመርሳት ትህትና ያስገኘልን፣ አርስቶትል የጠቀሰው የእውቀት ፍላጎት ነው። ስለ አንዳንድ ትልቅ ጥያቄ ለማወቅ፣ ለመረዳት እና ወደ እውነት ለመድረስ በጣም ስንጨነቅ የማሰብ ትህትና የባህሪያችን መገለጫ ይሆናል። ትሕትና.

እውቀት ወደ እኛ የሚገቡት በተለያዩ ቻናሎች ሲሆን ለደረጃ ባለን ስጋት ሊዘጉ የሚችሉ ሲሆን የተሳካላቸው እውቀት ፈላጊ ቻናሎች ክፍት እንዲሆኑ የሚያደርግ ይሆናል። ሂደቱ ሌሎች የሚናገሩትን ቃል በቃል ወይም በምሳሌያዊ አነጋገር “ማዳመጥ” እንድንችል ይጠይቃል። የሚናገሩት ነገር በእውቀት ከእኛ እንደሚበልጡ የሚያሳይ ከሆነ የመጀመሪያ ምላሽ የምንሰጠው እነርሱን ወይም ከዚያ በላይ የምናውቃቸውን መሆናችንን ለማሳየት ከሆነ በትምህርታችን እንስተጓጎላል። ሂደቱም እኛ አስተያየቶች በሆነ መንገድ የተሳሳቱ እንዲሆኑ ክፍት እንድንሆን ይጠይቃል። የዐዋቂነት ደረጃችን በሚታረምበት ጊዜ ሁሉ ራሳችንን ትክክለኛ መሆናችንን ማረጋገጥ እንዳለብን ከተሰማን የእውቀትን መንገድ ዘግተን ራሳችንን ጠያቂ አድርገን እንጎዳለን። በተለይም አንድ ሰው ምሁራዊ ትህትና ከሌለው በአደባባይ መድረክ ላይ መታረም በጣም አሳዛኝ ሊሆን ይችላል; እና ሀሞት የመማር ሂደትን ሊያደናቅፍ ይችላል።

አስደናቂው የአእምሯዊ ትህትና ምሳሌ ከአሊስ አምብሮስ የተገኘችው በካምብሪጅ ዩኒቨርሲቲ በታዋቂው ፈላስፋ GE ሙር ክፍል ውስጥ ያጋጠሟትን የልምድ ዘገባ ነው። ሙር ስለ እውነት ፅንሰ-ሀሳብ በሚሰጥ ተከታታይ ንግግሮች ላይ አንዳንድ ጊዜ እሱ ራሱ ተናግሯል ያሉትን ይነቅፋል ሲል ቀደም ሲል በነበረው ንግግር ላይ አንድ ሰው “ስህተቱ እንዲታረም ወደሚጠራው ማንነቱ ያልታወቀ ፈላስፋ” እንደሚወስደው ገልጻለች። እንዲሁም አንዳንድ ጊዜ ሽግግሩን በምክንያታዊነት እንዴት ማድረግ እንዳለበት ስለማያውቅ በክርክሩ ውስጥ ወደ ሌላ ደረጃ እንደሚዘልቅ ያስታውቃል። ሙር በካምብሪጅ ውስጥ እንደ አስፈላጊ ፕሮፌሰርነት ያለውን ደረጃ ለመጠበቅ ምንም የተጨነቀ አይመስልም ምክንያቱም ስለ እውነት እውነቱን ማግኘት በጣም ያሳሰበው ነበር። የእውቀት ፍቅሩ ለደረጃ ያለውን አሳቢነት ረግጦታል፣ እና ይህ ምሁራዊ ትህትና በ20ኛው ክፍለ ዘመን ከታላላቅ ፈላስፎች አንዱ እንዲሆን አድርጎታል።

ሱብራማንያን ቻንድራሰካር በአንድ ወቅት ለምን ከጡረታ ዕድሜ ባለፈ በፊዚክስ ፈጠራን መፍጠር እንደቻለ ሲጠየቅ አብዛኞቹ የፊዚክስ ሊቃውንት ደግሞ የፈጠራ ስራ የሚሰሩት በወጣትነት ጊዜ ብቻ ነው። “ሰዎች የሚያዳብሩት በተፈጥሮ ላይ የተወሰነ እብሪት ያለ ይመስላል። እነዚህ ሰዎች ትልቅ ግንዛቤ ነበራቸው እና ጥልቅ ግኝቶች ነበራቸው። በኋላም ያስባሉ በአንድ አካባቢ ውስጥ በድል አድራጊነት መሳካታቸው ትክክለኛ መሆን ያለበት ሳይንስን የመመልከት ልዩ መንገድ አላቸው ማለት ነው። ሳይንስ ግን ይህን አይፈቅድም። የእውነት ዓይነቶች ከተፈጥሮ በላይ ሃይለኛ እንደሆኑ ደጋግሞ አሳይቷል። ቻንድራሰክሃር ሳይንቲስቱን በማወቅ ቀደምት ስኬት “ያበሳጫል” እያለ ይመስላል፣ ስለዚህም የእሱ ትልቅ ኢጎ በአዳዲስ ችግሮች ላይ ወደፊት መንገዱን ለማየት አስቸጋሪ ያደርገዋል። የማወቅ ትሁት ራስን የመርሳት ፍቅር ይህንን እንቅፋት ያስወግዳል።