Marcus Aurelius Ve Mutluluğun Anahtarı

Mutluluk ve iyi yaşam hakkındaki en büyük metinlerden biri kişisel gelişim uzmanı, ruhsal lider veya psikolog tarafından yazılmadı. Roma imparatoru Marcus Aurelius tarafından yazıldı ve hayatın zorluklarıyla başa çıkma bakış açınızı tamamen değiştirebilir.

MS 167'de Aurelius, Stoacı felsefe üzerine kapsamlı çalışmasını yansıtan, aslen Yunanca yazılmış, kişisel yazılardan oluşan 12 kitaplık bir derleme olan Meditasyonlar'ı yazdı. Aurelius artık, Helenik dönemde ortaya çıkan ve herhangi bir olay veya duyguyla etkili bir şekilde başa çıkmak için bir zihniyetin nasıl geliştirileceğiyle ilgilenen antik bir Yunan ve Roma düşünce okulu olan Stoacılığın en ünlü savunucularından ve filozoflarından biri olarak kabul ediliyor.

Meditasyonlar tek ve basit bir ilkeye dayanır: "Zihnin üzerinde gücün var -- dışarıdaki olaylar üzerinde değil. Bunu fark et ve güç bulacaksın."

Beş İyi İmparator'un sonuncusu olan Aurelius, MS 180'deki ölümüne kadar 20 yıl boyunca Roma'yı yönetti. Roma tarihinin en saygı duyulan imparatorlarından biri olarak kabul edilir.

Arianna Huffington yakında çıkacak olan Thrive: The Third Metric To Redefining Success And Creating A Life Of Well-Being, Wisdom And Wonder adlı kitabında şöyle yazıyor: "Marcus Aurelius gerçek bir paradoks idi; dünyasını ve koşullarını kontrol etmek için neredeyse sınırsız bir güce sahip olan, ancak mutluluğun ve huzurun dış dünyada bulunmadığına dair derin bir anlayışa sahip bir imparatordu ."

Ryan Holiday, The Obstacle Is The Way kitabında " Meditasyon , hayatımızda karşılaşabileceğimiz her türlü olumsuz durumun üstesinden gelmek için şüphesiz tarihin en etkili formüllerinden biridir" diye yazıyor.

Meditasyonlar'ı okuma fırsatınız olmadı mı? İşte Roma İmparatoru'nun başyapıtından çıkarılacak en önemli beş ders.

Mutluluğunuz size bağlıdır.

Aurelius, hayatın mutluluğunun "düşüncelerinizin kalitesine bağlı olduğunu" söylemiştir.

Felsefesinin özü, başımıza gelenleri kontrol edemesek de, hayatımızdaki olaylara verdiğimiz tepkileri kontrol edebileceğimiz düşüncesidir ve bu bize muazzam bir güç ve özgürlük verir.

Söylemesi yapmaktan kolay, evet, ancak Aurelius'un kendi hayatı bu özdeyişin kesin kanıtıdır. İmparator hayatı boyunca büyük mücadelelerle karşılaştı ve saltanatı neredeyse sürekli savaşlar ve hastalıklarla gölgelendi. Kardeşi ve ebeveynleri de genç yaşta öldü .

Aurelius, ruhunda yaşamayı öğrendi - ya da onun deyimiyle "iç kale" - bir huzur ve dinginlik yeri. Bu alandan yaşamanın, düşüncelerini kontrol ederek kendi hayatını şekillendirme özgürlüğünü verdiğine inanıyordu.

Hayat sana istediğini vermeyebilir ama ihtiyacın olanı verecektir.

Aurelius, denemelerin ve zorlukların hayatın kaçınılmaz bir parçası olduğunu kabul etti, ancak hayatın ve evrenin temelde iyi olduğuna olan inancı, zor şeyleri kabul etmesine yardımcı oldu. Argüman şu şekildedir : Çünkü hayat bir bütün olarak olabileceği kadar iyidir, hayatın parçaları olabileceği kadar iyidir, bu yüzden hayatın her parçasını sevmeliyiz veya en azından kabul etmeliyiz.

Ancak Aurelius bunu bir adım daha ileri götürerek engellerin aslında büyüme ve ilerleme için en büyük fırsatlarımız olduğunu savundu. Bunlar bizi yolumuzu yeniden incelemeye, yeni bir yol bulmaya ve nihayetinde sabır, cömertlik ve cesaret gibi erdemleri uygulayarak kendimizi güçlendirmeye zorlar.

"Eylemin önündeki engel, eylemi ilerletir," diye yazdı. "Yolda duran şey, yol olur."

Herkesin içinde bir hayır vardır.

Aurelius, okuyucularına başkalarıyla ortak bir zemin bulmalarını ve karşılaştıkları her insanda iyiyi aramalarını tavsiye ederken körü körüne bir iyimserlik ifade etmiyor. Aurelius, siyasette ve hayatta insanların başkalarına karşı bencil ve kırıcı olabildiklerini deneyimlemişti -- savaşlar ve ayaklanmalar yaşamıştı -- ve yine de başkalarının eylemlerinin kendisini etkilemesine izin vermemeyi seçmişti. Bunun yerine, her birimizin içinde bir miktar "ilahi" olduğunu her zaman hatırladı:

Sabah uyandığınızda kendinize şunu söyleyin: Bugün uğraştığım insanlar karışan, nankör, kibirli, sahtekâr, kıskanç ve asık suratlı olacak. Böyleler çünkü iyiyi kötüden ayırt edemiyorlar. Ama iyinin güzelliğini ve kötünün çirkinliğini gördüm ve kötülük yapanın benimle ilişkili bir doğası olduğunu fark ettim -- aynı kandan veya doğumdan değil, aynı zihinden ve ilahi bir paya sahip. Ve bu yüzden hiçbiri bana zarar veremez.

Aurelius, tüm insanların "üst ve alt dişlerin sıralanması" gibi birbirleriyle işbirliği yapacak şekilde yaratıldığına inanıyordu.

Gerçek barış içeriden gelir.

Çoğumuz çılgın, yüksek oktanlı hayatlar yaşıyoruz ve meditasyon inzivalarına katılarak veya seyahat etmek için işten izin alarak her şeyden uzaklaşmayı hayal edebiliriz. Ancak Aurelius'un güçlü bir şekilde inandığı gibi, sakinlik duygusunu bulmak için çevrenizden kaçmanıza gerek yok. Kendi zihnimizde her an dinginliğe ulaşabiliriz.

"İnsanlar kendileri için kırsalda, kıyıda veya tepelerde inzivaya çekilirler," diye yazmıştır Aurelius. "Bir insanın kendi zihninden daha huzurlu ve sorunsuz bir inzivaya çekilebileceği hiçbir yer yoktur... Bu yüzden kendinize sürekli olarak bu inzivayı verin ve kendinizi yenileyin."

Bir meditasyon uygulamasıyla "zihinsel inzivaya" çekilmek - veya sadece gününüze daha fazla farkındalık katmak - zihinsel sağlık yararlarıyla ilişkilendirilmiştir. Meditasyonun hafızayı ve dikkati iyileştirdiği, stres seviyelerini düşürdüğü , duygusal refahı ve uyku kalitesini artırdığı ve yaratıcılığı ve üretkenliği artırdığı gösterilmiştir.

Hayata "eski ve sadık bir dost" gibi davranın.

Belki de Meditasyonlar'ın en akılda kalıcı bölümü, şair Rumi'nin sözleriyle, hayatı "bizim lehimize düzenlenmiş" olarak görmemizi teşvik eder. Karşılaştığımız her türlü engeli yeniden çerçevelemenin güçlü bir yoludur. Aurelius şöyle yazmıştır:

Gerçek anlayış, hayatın olaylarını şu şekilde görmektir: 'Sen benim yararıma buradasın, söylentiler seni başka türlü resmetse de.' Ve böyle bir durumu karşıladığında her şey kendi lehine döner: Sen tam da aradığım şeysin. Gerçekten hayatta ortaya çıkan her şey senin ve etrafındakilerin büyümesini sağlayacak doğru malzemedir. Bu, tek kelimeyle sanattır -- ve 'yaşam' denen bu sanat, hem insanlara hem de tanrılara uygun bir uygulamadır. Her şey özel bir amaç ve gizli bir lütuf içerir; o zaman hayatın tamamı seni eski ve sadık bir dost gibi karşılamak için burada olduğunda ne garip veya zor olabilir ki?