"Onze Moderne Opvatting Van Menselijke Excellentie Is Te Vaak armzalig, Koud En bloedeloos. Succes Komt Niet Altijd Voort Uit Rigoureuzer Denken of Harder werken."

"De Beste Manier Om Goedkeuring Te krijgen, Is

stijl="tekstuitlijning:links; box-sizing: border-box; marge: 0px 0px; opvulling: 0px; richting: ltr; randbreedte: 0px; regelhoogte: 21px; verticale uitlijning: basislijn; aanhalingstekens: geen; lettertypestijl: normaal; lettergrootte: 15px; lettertypefamilie: Georgia, Century, Times, serif; achtergrondkleur: geen;">

Een diepgewortelde moraal kan te rigide worden naarmate u ouder wordt. In dat geval moet u misschien overstappen op de aanpak van loslaten of loslaten.

Op sociaal niveau is een oplossing voor deze paradox wat Slingerland 'ethisch bootstrapping' noemt – het idee dat de gewenste gedragingen en kwaliteiten die we in onszelf cultiveren, een klein maar merkbaar positief effect op anderen hebben, 'waardoor zij zich steeds moreel positiever gaan gedragen, wat op zijn beurt weer op ons terugkomt.' Slingerland brengt dit terug naar de realiteit van ons dagelijks leven, via de oude Chinezen:

Dit heeft directe, praktische gevolgen voor hoe je je dagelijks leven inricht. De vroege Confucianisten staken enorm veel moeite in het aanpassen van hun directe esthetische omgeving – kleding, kleuren, de indeling van leefruimtes, muziek – zodat deze de waarden van de Confucianistische Weg zou weerspiegelen. Hoewel de meesten van ons de Weg niet meer omarmen, kunnen we dezelfde technieken gebruiken om onze eigen specifieke waarden te bevorderen. Als je je huis en werkplek, voor zover je er controle over hebt, kunt inrichten op een manier die je smaak en waarden weerspiegelt, de dingen die je een goed gevoel geven en waar je je thuis voelt, zul je beter af zijn. Je zult meer wu-wei en meer de hebben.

[…]

Het basisidee is simpel. Je kiest een wenselijk model en past vervolgens je huidige cognitieve vermogens aan door je te verdiepen in herinneringen en omgevingssignalen. Hoe deze herhaling er uiteindelijk voor zorgt dat de nieuwe innerlijke gemoedstoestand oprecht en zelfactiverend wordt, is een raadsel – intellectueel gezien blijft de paradox bestaan ​​– maar in de praktijk lijkt het te werken.

Deze instelling is niet alleen geworteld in de filosofie. Recente bevindingen in de psychologie en sociale wetenschappen, zo wijst Slingerland erop, hebben aangetoond dat dit een centraal kenmerk is van hoe onze geest werkt:

Een groeiende literatuur over de perceptiepsychologie heeft aangetoond dat bij bepaalde moeilijke visuele taken – oefeningen waarbij proefpersonen een doelvorm te midden van een grote hoeveelheid moeten vinden – simpelweg ontspannen en het antwoord eruit laten springen veel beter werkt dan actief proberen. Evenzo is het, wanneer iemand vastloopt met een probleem, vaak de beste manier om het gewoon met rust te laten en iets anders te doen. Niets doen geeft je onderbewustzijn de ruimte om het over te nemen, en, zoals we hebben gezien, is het onderbewustzijn vaak beter in het oplossen van bepaalde soorten bijzonder complexe problemen.

Dit is natuurlijk iets waar bijna elk model van het creatieve proces rekening mee houdt, en erkent het belang van een 'incubatiefase' , of wat Lewis Carroll zo memorabel 'mentaal kauwen' noemde. Om de voorwaarden voor deze essentiële toestand te scheppen, adviseert Slingerland ons te doen wat we intuïtief belangrijk vinden, maar waar we rationeel weerstand tegen bieden: 'Slaap uit, maak een wandeling, ga je tuin wieden.' Hij vat de essentie van deze aanpak als volgt samen:

Het soort kennis waar we het meest op vertrouwen is het warme, emotioneel gefundeerde 'weten hoe', in plaats van het koude, emotieloze 'weten dat'. We zijn gemaakt om te doen, niet om te denken. Dit heeft belangrijke gevolgen voor alles, van hoe we mensen opleiden tot hoe we publieke debatten voeren, beleidsbeslissingen nemen en nadenken over onze persoonlijke relaties.

[…]

Onze moderne opvatting van menselijke excellentie is te vaak armzalig, koud en bloedeloos. Succes komt niet altijd voort uit nauwkeuriger denken of harder werken.

In de rest van Trying Not to Try onderzoekt Slingerland verder de sociale en spirituele dimensies van wu-wei , hoe we deze beter kunnen cultiveren in ons dagelijks leven, en waarom spontaniteit centraal staat in ons vermogen om te vertrouwen, te spelen en lief te hebben. Vul het aan met Oliver Burkeman over hoe overplanning ons geluk en succes beperkt, en Alan Watts over waarom leven met onzekerheid het geheim is van een vol leven .