Dyscyplina Z godnością: Klasy W Oakland próbują leczyć Zamiast karać

Tommy, pobudzony 14-letni uczeń liceum w Oakland w Kalifornii, stał na korytarzu i przeklinał nauczycielkę na cały głos. Kilka minut wcześniej, w klasie, nazwał ją „s___”, po tym jak dwukrotnie kazała mu podnieść głowę z ławki i usiąść prosto. Eric Butler, szkolny koordynator Restorative Justice for Oakland Youth (RJOY — autor jest dyrektorem wykonawczym organizacji) usłyszał zamieszanie i pobiegł na miejsce zdarzenia. Dyrektor również to usłyszał i się pojawił. Chociaż Butler próbował wciągnąć go w rozmowę, Tommy był wściekły i nic nie słyszał. Nawet zamachnął się na Butlera, ale chybił. Chwytając krótkofalówkę, aby zadzwonić do ochrony, dyrektor ze złością powiedział Tommy'emu, że zostanie zawieszony.

„Nie obchodzi mnie, czy zostanę zawieszony. Nie obchodzi mnie nic” – odpowiedział Tommy zuchwale. Butler poprosił dyrektora, aby pozwolił mu spróbować podejścia naprawczego z Tommym, zamiast go zawieszać.

Butler natychmiast zaczął próbować skontaktować się z matką Tommy'ego. To jeszcze bardziej rozgniewało Tommy'ego. „Nie dzwoń do mojej mamy. Ona nic nie zrobi. Ona też mnie nie obchodzi”.

„Wszystko w porządku?” Zmartwienie w głosie Butlera wywołało zauważalną zmianę w energii Tommy’ego.

„Nie, nie wszystko jest w porządku.”

„Co się stało?” zapytał Eric. Tommy był nieufny i nie powiedział nic więcej. „Człowieku, uderzyłeś mnie, nie broniłem się. Po prostu staram się jak mogę, żebyś został w szkole. Wiesz, że nie chcę cię skrzywdzić. Przyjdź do mojej klasy. Porozmawiajmy”.

Razem poszli do pokoju sprawiedliwości naprawczej. Chłopiec powoli zaczął się otwierać i dzielić tym, co go dręczyło. Jego matka, która z powodzeniem przechodziła odwyk narkotykowy, miała nawrót choroby. Nie było jej przez trzy dni. 14-latek wracał każdej nocy do domu bez matki i dwójki młodszego rodzeństwa. Trzymał się najlepiej, jak mógł, nawet robiąc śniadanie bratu i siostrze i odwożąc ich do szkoły. Tego dnia w klasie trzymał głowę na biurku, ponieważ był wyczerpany nieprzespanymi nocami i zmartwieniami.

Gdy dyrektor usłyszał historię Tommy’ego, powiedział: „Chcieliśmy wyrzucić tego dzieciaka ze szkoły, a tak naprawdę zasługiwał na medal”.

Eric odnalazł matkę Tommy'ego, wykonał pewne prace przygotowawcze i ułatwił krąg sprawiedliwości naprawczej z nią, Tommym, nauczycielem i dyrektorem. Korzystając z techniki zapożyczonej z tradycji rdzennych, każdy miał swoją kolej z mówiącym przedmiotem, przedmiotem, który ma szczególne znaczenie dla grupy. Przechodzi on od osoby do osoby, kreśląc krąg. Osoba trzymająca mówiący przedmiot jest jedyną osobą mówiącą, a trzymający go mówi z szacunkiem i z serca.

Wszyscy w kręgu słuchają z szacunkiem i sercem.

Gdy Tommy trzymał mówiący element, opowiedział swoją historię. W dniu incydentu nie spał, był głodny i przestraszony. Czuł, że nauczycielka go nęka. Stracił rozum. Tommy przeprosił. Podał mówiący element swojej nauczycielce i wysłuchał jej historii.

Wcześniej w tym roku inny uczeń ją zaatakował. Bała się, że to samo może się zdarzyć z Tommym. Po incydencie z Tommym, mimo że uwielbiała nauczać, rozważała rzucenie zajęć. Tommy ponownie przeprosił za wybuch i zaproponował, że zadośćuczyni, pomagając jej w pracach domowych po szkole przez kilka następnych tygodni. Nauczycielka zgodziła się okazać więcej współczucia w przyszłości, jeśli zauważy, że uczeń kładzie głowę na ławce.

Biorąc odpowiedzialność, matka Tommy'ego przeprosiła syna i wszystkich obecnych. Ponownie poświęciła się leczeniu i została skierowana do doradcy ds. rehabilitacji narkomanów na terenie kampusu. Po kręgu i po dalszych badaniach życie rodzinne, oceny i zachowanie Tommy'ego uległy poprawie. Nauczyciel pozostał w szkole.

Przywrócenie, nie kara

Powiedzenie Nelsona Mandeli: „Niszczę swoich wrogów, kiedy robię z nich przyjaciół”, oddaje głęboko inkluzywną naturę sprawiedliwości naprawczej (RJ). Cechą charakterystyczną RJ jest celowe łączenie ludzi o pozornie diametralnie przeciwstawnych poglądach — szczególnie osób, które zostały skrzywdzone, z osobami, które zostały skrzywdzone — w starannie przygotowanym spotkaniu twarzą w twarz, w którym każdy słucha i mówi z szacunkiem i z serca, bez względu na różnice. Gadający fragment jest potężnym czynnikiem wyrównującym, pozwalającym usłyszeć i uszanować głos każdego, niezależnie od tego, czy jest to policjant, sędzia czy 14-latek.

Gdyby szkoła zareagowała w zwykły sposób, zawieszając Tommy'ego, krzywda zostałaby powtórzona, a nie naprawiona. Sprawiedliwość karna pyta tylko, jaka zasada lub prawo zostało złamane, kto to zrobił i jak należy go ukarać. Odpowiada na pierwotną krzywdę większą krzywdą. Sprawiedliwość naprawcza pyta, kto został skrzywdzony, jakie są potrzeby i obowiązki wszystkich dotkniętych krzywdą i jak mogą znaleźć sposób na naprawienie krzywdy.

Gdyby dyscyplina rządziła dniem, historia Tommy'ego pozostałaby niesłyszana, a jego potrzeby niespełnione. Gdyby został zawieszony, szanse Tommy'ego na zaangażowanie się w przemoc i uwięzienie dramatycznie wzrosłyby. Zawieszenie prawdopodobnie pogłębiłoby krzywdę po obu stronach — dla Tommy'ego, jego nauczycielki, jego rodziny i ostatecznie jego społeczności. Jego nauczycielka zostałaby pozbawiona możliwości wysłuchania historii Tommy'ego. Mogłaby zrezygnować z nauczania i pozostać uwięziona w traumie.

Gdyby Tommy został zawieszony i pozostawiony bez nadzoru — jak większość zawieszonych uczniów — miałby zaległości w nauce, gdy wróciłby. Uwięziony w niedofinansowanej szkole bez odpowiedniego korepetytorstwa i doradztwa, Tommy miałby trudności z nadrobieniem zaległości. Według ogólnokrajowego badania, byłby trzy razy bardziej narażony na rezygnację ze szkoły do ​​10. klasy niż uczniowie, którzy nigdy nie zostali zawieszeni.

Co gorsza, gdyby Tommy zrezygnował, jego szanse na późniejsze uwięzienie wzrosłyby trzykrotnie. Siedemdziesiąt pięć procent więźniów w kraju to osoby, które porzuciły szkołę średnią.

Wyciąganie dzieci z rurociągu

Rurociąg ze szkoły do ​​więzienia odnosi się do alarmującego ogólnokrajowego trendu karania i kryminalizacji naszej młodzieży zamiast jej edukacji i wychowania. Polityki dyscyplinarne wykluczające, takie jak zawieszenia, wydalenia i aresztowania w szkole, są coraz częściej stosowane w celu rozwiązania nawet najdrobniejszych wykroczeń: napadu złości 5-letniej dziewczynki, dziecka bazgrającego na biurku zmazywalnym tuszem lub nastoletnich uczniów bijących się o mleko w stołówce. Stosowanie zawieszeń prawie się podwoiło od lat 70. XX wieku. Czarni uczniowie są nieproporcjonalnie dotknięci. Według danych amerykańskiego Biura Praw Obywatelskich czarni uczniowie są trzykrotnie bardziej narażeni na zawieszenie niż ich biali odpowiednicy za podobne przestępstwa.

Nadmierne poleganie na wykluczającej dyscyplinie szkolnej, która nieproporcjonalnie dotyka młodzież afroamerykańską, doprowadziło niedawno do ogłoszenia przez Departamenty Sprawiedliwości i Edukacji USA uruchomienia krajowej inicjatywy, która ma pomóc szkołom i okręgom w wypełnianiu ich prawnego obowiązku stosowania dyscypliny bez bezprawnej dyskryminacji. Podczas wydania 8 stycznia 2014 r. pakietu wytycznych dotyczącego sprawiedliwej i skutecznej dyscypliny szkolnej, Sekretarz Edukacji USA Arne Duncan powiedział: „Dyskryminacja rasowa w dyscyplinie szkolnej jest prawdziwym problemem dzisiaj, a nie tylko kwestią sprzed 40–50 lat”.

Według badania przeprowadzonego przez Centers for Disease Control, poczucie przynależności ucznia do społeczności szkoły średniej jest głównym czynnikiem ochronnym przed przemocą i uwięzieniem. Oprócz zwoływania kręgów sprawiedliwości naprawczej, takich jak Tommy's, RJOY wykorzystuje kręgi proaktywnie, aby pogłębiać relacje i tworzyć szkolną kulturę łączności, zmniejszając tym samym prawdopodobieństwo wystąpienia szkody.

Badanie UC Berkeley Law wykazało, że pilotaż RJOY w szkołach średnich w 2007 r. wyeliminował przemoc i wydalenia, a jednocześnie zmniejszył liczbę zawieszeń w szkołach o 87 procent. Po dwóch latach szkolenia i udziału w praktykach RJ, kiedykolwiek pojawiał się konflikt, uczniowie RJOY w szkołach średnich wiedzieli, jak reagować, przychodząc do pokoju RJ, aby poprosić o temat do rozmowy i przestrzeń do utworzenia kręgu. Dzisiaj, w jednej ze szkół RJOY, zawieszenia uczniów spadły o 74 procent po dwóch latach, a zgłoszenia dotyczące przemocy spadły o 77 procent po roku. Rasowe różnice w dyscyplinie zostały wyeliminowane. Wskaźniki ukończenia szkoły i wyniki testów wzrosły.

W Oakland RJOY skutecznie wpływa na okręg szkolny, aby podejście w sprawie Tommy'ego stało się nową normą. Model sprawiedliwości naprawczej odniósł tak duży sukces w szkołach, w których działał RJOY, że w 2010 r. rada szkolna Oakland przyjęła rezolucję przyjmującą RJ jako ogólnosystemową alternatywę dla dyscypliny zerowej tolerancji i jako sposób na tworzenie silniejszych i zdrowszych społeczności szkolnych.

Młodzi uczniowie szkół średnich w Oakland z niedostatecznymi ocenami i wieloma pobytami w więzieniach, od których nie oczekiwano, że nie tylko ukończą szkołę, ale także osiągną średnią ocen 3,0+. Niektórzy zostali prymusami klasy. Dziewczyny, które były od dawna wrogami, stają się przyjaciółkami po siedzeniu w kręgu pokojowym. Zamiast walczyć, uczniowie przychodzą do pokoju sprawiedliwości naprawczej i proszą o coś do powiedzenia i tworzą krąg. Młodzież i dorośli, którzy wchodzą do kręgu, czując do siebie złość, kończą obejmując się. Młodzież zgłasza, że ​​tworzy kręgi w domu ze swoimi rodzinami. Absolwenci szkół średnich wracają do swoich szkół, aby prosić o kręgi, aby zająć się konfliktami poza szkołą.

Oakland jest uważane za jedno z najbardziej brutalnych miast w kraju. Jednak dziś setki uczniów z Oakland uczy się nowego nawyku. Zamiast uciekać się do przemocy, są oni upoważnieni do angażowania się w procesy naprawcze, które łączą osoby skrzywdzone z osobami odpowiedzialnymi za krzywdę w bezpiecznej i pełnej szacunku przestrzeni, promując dialog, odpowiedzialność, głębsze poczucie wspólnoty i uzdrowienie.