ኤመርሰን በትንሽ ምህረት፣ እውነተኛው የጥበብ መለኪያ፣ እና እንዴት ከከፍተኛ ህይወት ጋር መኖር እንደሚቻል

"ጊዜውን መጨረስ በእያንዳንዱ የመንገዱ ደረጃ ላይ የጉዞውን ፍጻሜ መፈለግ፣ እጅግ በጣም ብዙ ጥሩ ሰዓቶችን መኖር ጥበብ ነው።"

ሴኔካ የህይወትን አጭርነት ስታሰላስል ረጅም ሳይሆን ሰፊ ለመኖር ምን እንደሚያስፈልግ አስብ ነበር። በእሱ ዕድሜ እና በእኛ መካከል ባሉት ሁለት ሺህ ዓመታት ውስጥ - አንዱ በምርታማነት አምልኮ ውስጥ ተይዞ ፣ “ቀኖቻችንን እንዴት እናሳልፋለን… ህይወታችንን እንዴት እናሳልፋለን” የሚለውን እንዘነጋለን - ህይወትን በበለጠ ህይወት እንዴት መሙላት እንደሚቻል ከሚለው ዘላለማዊ ጥያቄ ጋር መፋለቃችንን ቀጠልን። እና በመረጃ በተሞላ ዓለም ውስጥ ግን ከጊዜ ወደ ጊዜ የጥበብ ባዶነት ፣ ወደ ደስታ የመምጣት ተስፋ በማድረግ የሰውን ልጅ ልምምዶች ማሰስ የበለጠ ግራ የሚያጋባ እየሆነ ነው።

ራልፍ ዋልዶ ኤመርሰን (ግንቦት 25፣ 1803–ሚያዝያ 27፣ 1882) በድርሰቶቹ እና ንግግሮቹ ( የህዝብ ቤተ-መጻህፍት ፣ ነፃ አውርድ ) - ለሁለቱ እና ለኤመርሰን ወዳጅነት ቁልፍ የሰጠን ጊዜ የማይሽረው የጥበብ መጽሃፍ “ልምድ” በሚል ርዕስ በሚያምር መጣጥፍ የፈተሸው እራሳችንን ወደ ተንሳፋፊ ህይወት እንዴት መምራት እንዳለብን ነው።

ኤመርሰን እንዲህ ሲል ጽፏል:

የምንኖረው በገጸ ምድር ውስጥ ነው፣ እና እውነተኛው የህይወት ጥበብ በእነሱ ላይ በደንብ መንሸራተት ነው… ጊዜውን ለመጨረስ፣ በእያንዳንዱ የመንገዱ ደረጃ የጉዞውን ፍጻሜ ለማግኘት፣ እጅግ በጣም ብዙ ጥሩ ሰዓቶችን ለመኖር ጥበብ ነው። የወንዶች አካል አይደለም፣ የናፋቂዎች እንጂ…የህይወትን አጭርነት ግምት ውስጥ በማስገባት ለአጭር ጊዜ ያህል በችግሮች ውስጥ እየተንሰራፋን ወይም ከፍ ብለን ተቀምጠን መቆየታችን ተገቢ አይደለም። ቢሮአችን ከቅጽበት ጋር ስለሆነ እናድርጋቸው። የዛሬ አምስት ደቂቃዎች በሚቀጥለው ሚሊኒየም ውስጥ አምስት ደቂቃ ያህል ለእኔ ዋጋ አላቸው። ዛሬ ዝግጁ እና ጥበበኞች እና የራሳችን እንሁን። ወንዶቹን እና ሴቶቹን በደንብ እንይ; ልክ እንደነበሩ አድርገው ይያዙዋቸው; ምናልባት እነሱ ናቸው… ያለ ምንም ጥርጥር ፣ በዚህ ትርኢት እና ፖለቲካ ውስጥ ፣ እኛ ለሌላ ጊዜ ማስተላለፍ እና መጥቀስ እና መመኘት የለብንም ፣ ነገር ግን በየትኛዉም ሰው የምንገናኝበት ትክክለኛ አጋሮቻችንን እና ሁኔታዎችን የምንቀበል ቢሆንም ፣ አጽናፈ ዓለሙ ለእኛ ሙሉ ደስታን የሰጠባቸው እንደ ሚስጥራዊ ባለስልጣናት ትሑት ወይም አስጸያፊ በሆነ መንገድ ራሴን በጽኑ እምነት ውስጥ አረጋግጣለሁ። እነዚህ ጨካኝ እና ክፉ ከሆኑ፣ የፍትህ የመጨረሻ ድል የሆነው እርካታቸው፣ ከገጣሚዎች ድምጽ እና ከሚደነቁ ሰዎች ተራ አዘኔታ በላይ የሚያረካ ማሚቶ ነው።

በእርግጥ፣ ኤመርሰን የደግነት ልምምድን የሙሉ ህይወት ማእከል አድርጎ አጉልቶ ያሳያል፣ ስለሌሎች ባህሪ እና አቅም ያለን ቂልነት - ልክ እንደ አለም እንደ ሰፊው የሳይኒዝም አስተሳሰብ - የሚያንፀባርቀው የእነርሱን ብቸኛ ስጦታዎች በማድነቅ የራሳችንን ምናብ ሽንፈት ነው።

እኔ እንደማስበው ምንም እንኳን አንድ አስተዋይ ሰው በኩባንያው ጉድለቶች እና ጉድለቶች ሊሰቃይ ቢችል ፣ ለየትኛውም የወንዶች እና የሴቶች ስብስብ ልዩ ጠቀሜታ ያለውን ስሜት ሳይነካው መካድ አይችልም። ጨካኞች እና ጨካኞች ርህራሄ ከሌላቸው የበላይነት ስሜት አላቸው እና በጭፍን ጨዋነት በቅን ልቦና ያከብሩት።

ለእንዲህ ዓይነቱ ራስን ጽድቅ እኩል የሆነ መርዛማ ተጓዳኝ፣ ኤመርሰን ይሟገታል፣ የመብት ዝንባሌያችን ነው፣ እሱም ከትህትና እና ከአመስጋኝነት ባህሪ ጋር ይቃረናል፡-

ለትንሽ ምህረት አመሰግናለሁ። ማስታወሻዎችን ከጓደኞቼ ጋር አነፃፅሬ የአጽናፈ ሰማይን ሁሉንም ነገር ከሚጠብቀው እና ማንኛውም ነገር ከምርጥ በታች በሚሆንበት ጊዜ ቅር ከሚሰኝ ጓደኞቼ ጋር አነጻጽሬያለሁ፣ እና ምንም ሳልጠብቅ በሌላኛው ጽንፍ እንደጀመርኩ ተገነዘብኩ፣ እና ሁልጊዜም ለመካከለኛ እቃዎች አመስጋኝ ነኝ።

በጁሊያ ሮትማን ከ'ተፈጥሮ አናቶሚ የተወሰደ ምሳሌ።

ህይወትን ልክ እንደ ሚገለጥበት እና የጓደኛውን እና የኮንኮርድ ጎረቤት ቶሮን የስኬት ፍቺ ወደ አእምሮው በሚያስታውስ መልኩ ቡዲስት ማለት ይቻላል፣ ኤመርሰን በማስተካከል ያልተሸከመውን የምስጋና መንፈስ መንፈሳዊ ሽልማቶችን ፊት ለፊት ይሰግዳል።

ጠዋት ከእንቅልፌ ነቃሁ እና አሮጌውን አለም፣ ሚስት፣ ሕፃናት እና እናት፣ ኮንኮርድ እና ቦስተንን፣ ውድ አሮጌውን መንፈሳዊ አለም እና ሌላው ቀርቶ ውዱ አሮጌውን ዲያብሎስ ብዙም ሳይርቅ አገኛለሁ። ምንም ጥያቄ ሳንጠይቅ ያገኘነውን መልካም ነገር ከወሰድን የማጠራቀሚያ እርምጃዎች ይኖሩናል። ታላቁ ስጦታዎች በመተንተን አይገኙም. መልካም ነገር ሁሉ በአውራ ጎዳና ላይ ነው። የመሃከለኛ ክልላችን የአየር ንብረት ቀጠና ነው። ወደ ቀጭኑ እና ቀዝቃዛው የንፁህ ጂኦሜትሪ እና ህይወት አልባ ሳይንስ ልንወጣ ወይም በስሜት ውስጥ ልንሰምጥ እንችላለን። በእነዚህ ጽንፎች መካከል የሕይወት ወገብ, የአስተሳሰብ, የመንፈስ, የግጥም, - ጠባብ ቀበቶ ነው.

ከቁጥጥር ውጪ ለሆነው እና ለማይታወቅ ገላጭ ጸጋዎች - ወይም ቶሬው እንደ “የሚጠቅም የድንቁርና ስጦታ” ብሎ ያሞካሸው – በመገዛት ብቻ ወደ እውነተኛ አቅማችን ማበብ እንጀምራለን።

የህይወት ጥበብ እብደት አለው፣ እና አይጋለጥም። እያንዳንዱ ሰው እስኪወለድ ድረስ የማይቻል ነው; ስኬት እስክናይ ድረስ ሁሉም ነገር የማይቻል ነው።

ወይም፣ የዘመናችን ጠቢብ ሴት በየትኛውም ዘመን ከነበሩት ታላላቅ የመግቢያ አድራሻዎች በአንዱ ላይ እንደሰከረችው፣ “ከሚቻለው በፊት [ከማይቻል] በፊት የማይቻለውን ነገር አለመወሰን” ዋጋ የለውም።

የሃርቫርድ ሳይኮሎጂስት ዳንኤል ጊልበርት ከመቶ ተኩል በፊት አሁን ያለን ህልሞች የወደፊት ማንነታችንን ደስታ እንዴት እንደሚያደናቅፉ አብራርተዋል ሲል ኢመርሰን አክሎ ተናግሯል።

የህይወት ውጤቶች ያልተሰሉ እና የማይቆጠሩ ናቸው. ዓመቶቹ ብዙ ያስተምራሉ። እሱ ራሱ ከገባው ቃል በተለየ መልኩ አዲስ ሆነ።