College Happiness Clubs Verspreiden Vreugde En Willekeurige Daden Van Vriendelijkheid

Studenten worden vaak getypeerd als gestrest en slaapgebrekkig. Maar aan universiteiten door het hele land proberen studenten daar verandering in te brengen door zich aan te sluiten bij clubs die zich inzetten voor een gemeenschappelijk, vreugdevol doel: geluk verspreiden.

Eleanor Collier / Stanford Happiness Collective

Het Stanford Happiness Collective werd drie jaar geleden opgericht "met als doel dingen te doen om de dag van mensen op te fleuren", vertelde de voorzitter, junior Eleanor Collier, aan TODAY.

Northwestern University is de thuisbasis van een van de oudste geluksclubs van het land, die in 2008 officieus van start ging toen een groep studenten warme chocolademelk uitdeelde buiten de bibliotheek op een koude avond vlak voor de tentamenweek. (De groep werd in 2010 een officiële studentenclub en de traditie van warme chocolademelk is jaarlijks voortgezet.) Dit semester organiseerde de club evenementen zoals "Bubbles, Bubbles, Bubbles", waarbij zeepbellen, bubbels en kauwgom van kinderen werden uitgedeeld ter vermaak van de studenten.

Leden plaatsen bemoedigende berichten op de Facebookfeed van de groep, zoals: "Je redt het wel de volgende week... als je je overweldigd voelt en het gevoel hebt dat je niet weet hoe je al je werk gedaan krijgt, DOE HET GEWOON", en fotoverzamelingen met onderwerpen als "Waar word je dankbaar voor?" en "Waar word je blij van?"

Een andere groep, het Happiness Collective van Stanford University, werd drie jaar geleden opgericht "met als doel dingen te doen om de dag van mensen op te fleuren", vertelde de voorzitter, junior Eleanor Collier, aan TODAY. Sommige ideeën zijn simpel, zoals een recent project op zondagavond waarbij leden snoep en opbeurende briefjes op fietsen op de campus plakten. "Dat kwam voort uit een vergadering waarin we het hadden gehad over de waarde van het schrijven van lieve brieven, dus op maandagochtend, wanneer mensen vaak zo gestrest zijn, kwamen ze langs voor een zoete verrassing", zegt Collier.

Andere initiatieven van Stanford zijn uitgebreider, zoals een recente beurs ter ere van Wereld Vriendelijkheidsdag, met een flashmob van muzikanten die "Viva La Vida" van Coldplay speelden en kraampjes met activiteiten zoals een knuffelmenu (keuzes waren beer, bro grab, armless en pick-me-up) en een station waar mensen bedankbrieven konden schrijven aan dierbaren.

Collier zei dat ze vergaderingen graag gebruikt om een ​​beeld te krijgen van wat er speelt in het leven van mensen. "Als je de term 'gelukscollectief' hoort, krijg je al snel het idee dat het een soort zweverige aangelegenheid is en dat je geacht wordt altijd maar gelukkig te zijn," zegt ze. Aanvankelijk vroeg ze de deelnemers om één ding uit hun week te delen dat hen blij maakte, maar daarna ging ze wat dieper graven.

"Ik realiseerde me dat mensen gestrest leken, dus nodigde ik ze uit om ook iets te delen waar ze mee worstelden en moedigde ik ze aan om kwetsbaar te zijn," zei ze. "Een leraar van mij zei in de klas: 'Wij zijn geen menselijke doeners, maar menselijke wezens', en dat idee, hoe mensen zich gedroegen, sprak me gewoon aan," voegde ze eraan toe.

Eleanor Collier / Stanford Happiness Collective

Op Wereld Vriendelijkheidsdag bedacht het Stanford Happiness Collective creatieve manieren om vreugde te inspireren.

Junior Andrea Ocampo, vicevoorzitter van het Happiness Collective, zei dat ze de club bijzonder welkom vond gezien de academische druk op Stanford. "Het is zo belangrijk voor het leven op Stanford, want in zo'n stressvolle en prestatiegerichte omgeving is het verbazingwekkend wat simpele, willekeurige daden van vriendelijkheid kunnen doen om de lasten van studenten te verlichten", vertelde ze aan TODAY.

Stanford's Happiness Collective is van plan samen te werken met The Happiness Challenge , een project dat oorspronkelijk werd ontwikkeld door Leslie Rith-Najarian toen ze psychologie studeerde aan Harvard. Studenten worden uitgenodigd zich in te schrijven voor het 10 weken durende online programma, dat bestaat uit "8 wekelijkse challenges die deelnemers leren en stimuleren om gelukkigere gewoontes te ontwikkelen."

Elke week wordt deelnemers gevraagd zich te richten op een andere zelfzorggewoonte, zoals bewegen, voldoende slapen, negatieve denkpatronen verbeteren of tijdmanagement. Rith-Najarian, nu promovendus psychologie aan de UCLA, werkte samen met voormalige Harvard Happiness Club-leden Emily Lowe en Cindy Shih om de challenge uit te voeren op zes verschillende universiteiten, waaronder Emory en Yale. Ze is van plan om de komende jaren uit te breiden naar meer scholen en organisaties.

Rith-Najarian zei dat de Happiness Challenge, in tegenstelling tot traditionele geestelijke gezondheidszorg, die voor sommige leerlingen nog steeds een stigma kan hebben, draait om het veranderen van gewoonten. "Mensen denken vaak: 'Oh ja, ik wil betere gewoonten, dat ga ik proberen'", vertelde ze aan TODAY. Maar de challenge kan per school worden aangepast om leerlingen naar andere voorzieningen op de campus te leiden, zoals wellnesscentra of counselors voor geestelijke gezondheidszorg.

De Happiness Challenge kan diepere implicaties hebben, vooral omdat de federale instantie SAMHSA (Substance Abuse and Mental Health Services Administration) heeft gerapporteerd dat leden van de leeftijdsgroep van 18 tot 24 jaar, vergeleken met ouderen, het minst geneigd zijn om hulp te zoeken voor psychische problemen . Rith-Najarian voegde eraan toe dat ze veel studenten had horen zeggen dat ze de goede zorg voor zichzelf zouden uitstellen "tot hun afstuderen" of "tot ze aan hun echte leven beginnen". Maar ze benadrukte dat deze mentaliteit schadelijk kan zijn. "Studeren is leven, het is die tijd van onafhankelijkheid waarin je je manier van omgaan met de wereld opbouwt en je echt je gewoonten vormt, en de gewoonten die je in die tijd ontwikkelt, zullen moeilijk terug te draaien zijn na je afstuderen," zei ze.

Collier zei ook dat de "houding van het waarderen van prestaties boven welzijn" volgens haar contraproductief was. "Het is een regelrechte achteruitgang, want onderzoek toont aan dat gelukkigere mensen beter presteren, maar er heerst een mentaliteit die zegt dat we om te slagen, slaap, zelfcompassie en relaties met anderen moeten opofferen. Uiteindelijk is dit 'welzijnsactivisme', en we willen de boodschappen die mensen horen veranderen," zei ze.