የኤሊ ቪሰል የኖቤል ተቀባይነት ንግግር

"ሁልጊዜ መወገን አለብን። ገለልተኝነት ጨቋኙን እንጂ ተጎጂውን በጭራሽ አይረዳም። ዝምታ የሚያሰቃየውን ያበረታታል እንጂ የሚሰቃይ የለም።"

እ.ኤ.አ. በ 1986 ፣ በ 58 አመቱ ፣ ሮማኒያ ተወላጅ አይሁዳዊ-አሜሪካዊ ፀሐፊ እና የፖለቲካ አቀንቃኝ ኤሊ ቪሰል (ከሴፕቴምበር 30 ፣ 1928 - ጁላይ 2 ፣ 2016) የኖቤል የሰላም ሽልማት ተሰጠው ። የኖቤል ኮሚቴ “የሰው ልጅ መልእክተኛ” ብሎታል። ዊዝል ያንን ሞኒከር በታኅሣሥ 10 ቀን ኖረ - ልክ አልፍሬድ ኖቤል ከሞተ ከዘጠና ዓመታት በኋላ - በኖርዌይ ኦስሎ ማዘጋጃ ቤት መድረክ ላይ መድረኩን ሲይዝ እና በፍትህ ፣ ጭቆና እና በጋራ ነፃነታችን ላይ ያለን የግል ሀላፊነት አስደናቂ ንግግር ሲያቀርብ። አድራሻው በመጨረሻ በ Elie Wiesel: Messenger for Peace ( የሕዝብ ቤተ መጻሕፍት ) ውስጥ ተካቷል.

ከሦስት አስርት አመታት በኋላ የዊዝል ቃላት ከትውልድ ሃሳባችን፣ ከዕድገት ቅዠት ወጥተን፣ ዘረኝነትን፣ ማሰቃየትን እና ሌሎች ኢፍትሃዊነትን ከሰው ልጅ ልምድ ጋር ለመጋፈጥ ስንገደድ የተናገረችው ቃላቶች ደስ የማይል ወቅታዊነት አላቸው። ነገር ግን የዊዝልን ራዕይ እንዴት በሚያሳዝን ሁኔታ እንደወደቅን ከሚገልጸው ማስታወሻ ጎን ለጎን ዝቅተኛ ግፊቶቻችንን ሳይሆን እጅግ የላቀውን ለመመገብ ከመረጥን ምን ያህል ከፍ ያለ የሰው መንፈስ ከፍታ እንደምንደርስ ያስታውሰናል። ከሁሉም በላይ፣ ዊዝል እነዚህ ምርጫዎች ታላቅ እና በስልጣን ላይ ላሉት ብቻ ሳይሆን በየቀኑ እና በጥልቀት ግላዊ የሆኑ፣ እያንዳንዳችን ህይወታችንን በምንመራበት የአላማ ጥራት ላይ እንደሚገኙ ማረጋገጫ ይሰጣል።

ከሆሎኮስት የተረፈው በእራሱ ልምድ ባካበተው ጥበብ፣ በማይረሳ ትዝታ በሚታወቀው ምሽት ፣ ዊሰል አለም በዝምታ መደበቂያ ውስጥ ስታፈገፍግ እንኳን ኢፍትሃዊነትን የመቃወም ግዴታችንን ያወድሳል፡-

አስታውሳለሁ: ትናንት ወይም ከዘለአለም በፊት ተከስቷል. አንድ ወጣት አይሁዳዊ ልጅ የሌሊት መንግሥት አገኘ። ግራ መጋባቱን አስታውሳለሁ፣ ጭንቀቱን አስታውሳለሁ። ሁሉም ነገር በፍጥነት ሆነ። ጌቶ። ማፈናቀሉ. የታሸገው የከብት መኪና። የህዝባችን ታሪክ እና የሰው ልጅ የወደፊት እጣ ፈንታ ሊሰዋበት የታሰበበት እሳታማ መሠዊያ።

አስታውሳለሁ፡ አባቱን “ይህ እውነት ሊሆን ይችላል?” ሲል ጠየቀው። ይህ የመካከለኛው ዘመን ሳይሆን የሃያኛው ክፍለ ዘመን ነው. እንደዚህ ዓይነት ወንጀሎች እንዲፈጸሙ ማን ይፈቅዳል? አለም እንዴት ዝም ትላለች?

እና አሁን ልጁ ወደ እኔ እየዞረ ነው፡- “ንገረኝ” ሲል ጠየቀ። "በወደፊቴ ምን አደረግክ? በህይወትህ ምን አደረግክ?"

እና እንደሞከርኩ እነግረዋለሁ. የማስታወስ ችሎታዬን ለማቆየት እንደሞከርኩ, የሚረሱትን ለመዋጋት እንደሞከርኩ. ምክንያቱም ከረሳን ጥፋተኞች ነን፣ ተባባሪዎች ነን።

እና ከዚያ በኋላ እኛ ምን ያህል የዋህ እንደሆንን ገለጽኩለት፣ አለም ያውቃል እና ዝም አለ። እናም የሰው ልጅ ስቃይና ውርደትን በጽናት ሲቀበል በማንኛውም ጊዜ እና ቦታ ዝም እንዳልል የምለው ለዚህ ነው። ሁሌም ወደ ጎን መቆም አለብን ። ገለልተኝነት ጨቋኙን እንጂ ተጎጂውን ፈጽሞ ይረዳል። ዝምታ ሰቃዩን ያበረታታል እንጂ የሚሰቃይ የለም። አንዳንድ ጊዜ ጣልቃ መግባት አለብን. የሰው ሕይወት አደጋ ላይ ሲወድቅ፣ የሰው ልጅ ክብር ሲጣስ፣ የአገር ድንበሮችና ስሜታዊነት ከጥቅም ውጪ ይሆናሉ። ወንዶችም ሆኑ ሴቶች በዘራቸው፣ በሃይማኖታቸው ወይም በፖለቲካዊ አመለካከታቸው ምክንያት ስደት በሚደርስባቸው ቦታዎች ሁሉ ያ ቦታ - በዚያን ጊዜ - የአጽናፈ ሰማይ ማዕከል መሆን አለበት።

ዊዝል በፖለቲካዊ ጉልህ የሆነ የሀሳብ ልዩነት እንኳን ሁልጊዜ የሚጀምረው በግላዊ ድርጊት መሆኑን ያስታውሰናል - በአንድ ድምጽ ዝም ለማለት ፈቃደኛ ባለመሆኑ፡-

ብዙ ግፍ እና ስቃይ እየጮሁ ለኛ ትኩረት እየሰጡ ነው፡ የረሃብ፣ የዘረኝነት እና የፖለቲካ ስደት ሰለባዎች፣ ፀሃፊዎችና ገጣሚዎች፣ በግራኝ እና በቀኝ በሚተዳደሩ በብዙ አገሮች እስረኞች። በየአህጉሩ የሰብአዊ መብቶች እየተጣሱ ነው። ከነጻነት ይልቅ የተጨቆኑ ሰዎች ይበዛሉ።

[…]

ብዙ የሚሠራ፣ ብዙ ሊሠራ የሚችል ነገር አለ። አንድ ሰው፣… አንድ ታማኝነት ያለው ሰው፣ ለውጥ ሊያመጣ ይችላል፣ የህይወት እና የሞትን ለውጥ። አንድ ተቃዋሚ በእስር ላይ እስካለ ድረስ ነፃነታችን እውነት አይሆንም። አንድ ልጅ እስከተራበ ድረስ ሕይወታችን በጭንቀት እና በኀፍረት ይሞላል። እነዚህ ሁሉ ተጎጂዎች ከሁሉም በላይ የሚያስፈልጋቸው ብቻቸውን እንዳልሆኑ ማወቅ ነው; እኛ እንዳልረሳቸው፣ ድምፃቸው ሲታፈን የኛን እናበድረዋለን፣ ነፃነታቸው በእኛ ላይ የተመሰረተ ቢሆንም የነፃነታችን ጥራት በእነሱ ላይ የተመሰረተ መሆኑን ነው።

ለወጣቱ አይሁዳዊ ልጅ በዓመታቱ ምን እንደሰራሁ እየገረመኝ እላለሁ። የምነግራችሁ በስሙ ነው እና ጥልቅ ምስጋናዬን የምገልጽላችሁ። ከሌሊት መንግሥት እንደ ወጣ ሰው ለማመስገን የሚችል ማንም የለም። እያንዳንዱ ጊዜ የጸጋ ጊዜ፣ በየሰዓቱ መባ እንደሆነ እናውቃለን። እነሱን አለማካፈል ማለት እነርሱን አሳልፎ መስጠት ነው። ሕይወታችን የእኛ ብቻ አይደለም; በጣም ለሚፈልጉን ሁሉ ናቸው።

ከቪክቶር ፍራንከል ጋር ስለ ሰው ትርጉም ፍለጋ እና ከአምስት ዓመታት በኋላ የኖቤል የሰላም ሽልማት የተሸለመችው አውንግ ሳን ሱ ኪ ከፍርሃት ነፃ ሆና በጸሐፊው ሚና ላይ የዊልያም ፋልክነርን የመበሳት የኖቤል ሽልማት የመቀበል ንግግርን እንደገና ጎብኝ። አልበርት ካምስ የጻፈው ውብ የአመስጋኝነት ደብዳቤ ለሳሪ የልጅነት ታሪክ ለምን እንደተቀበለ እና ዣን ታሪኩን ሲቀበል ዣን የተከበረውን ሽልማት ላለመቀበል ሰው .