ትክክለኛ መተዳደሪያ ማግኘት

የቡድሂስት አገሮች ለቅርሶቻቸው ታማኝ ሆነው ለመቀጠል እንደሚፈልጉ ብዙ ጊዜ ይገልጻሉ ። ስለዚህ በርማ:- “አዲሲቷ በርማ በሃይማኖታዊ እሴቶች እና በኢኮኖሚያዊ እድገቶች መካከል ምንም ግጭት አይታይባትም። መንፈሳዊ ጤና እና ቁሳዊ ደህንነት ጠላቶች አይደሉም፡ የተፈጥሮ አጋሮች ናቸው። ወይም፡ “የቅርሶቻችንን ሃይማኖታዊ እና መንፈሳዊ እሴቶች ከዘመናዊ ቴክኖሎጂ ጥቅሞች ጋር በተሳካ ሁኔታ ማጣመር እንችላለን። ወይም፡ “እኛ በርማውያን ህልማችንንም ሆነ ተግባራችንን ከእምነታችን ጋር የማስማማት የተቀደሰ ግዴታ አለብን። ይህን መቼም እናደርጋለን። “ትክክለኛ ኑሮ” የቡድሃ ኖብል ስምንት እጥፍ መንገድ ከሚያስፈልጉት መስፈርቶች አንዱ ነው። ስለዚህም የቡዲስት ኢኮኖሚክስ የሚባል ነገር መኖር እንዳለበት ግልጽ ነው።

እንደዚሁም ሁሉ እነዚህ አገሮች የኢኮኖሚ ልማት ዕቅዶቻቸውን በዘመናዊ ኢኮኖሚክስ መሠረት መቅረጽ እንደሚችሉ ስለሚገምቱ፣ የዘመናዊ ኢኮኖሚክስ ባለሙያዎች እንዲመክሩአቸው፣ የሚከተሏቸውን ፖሊሲዎች እንዲነድፉ፣ ለዕድገት የሚውል ዓብይ ዲዛይን፣ የአምስት ዓመት ዕቅድ ወይም ማንኛውንም ዓይነት እንዲሠሩ ይጠይቃሉ። የቡዲስት አኗኗር የቡዲስት ኢኮኖሚን ​​ይጠይቃል ብሎ የሚያስብ አይመስልም ፣ ልክ የዘመናዊው ፍቅረ ንዋይ የአኗኗር ዘይቤ ዘመናዊ ኢኮኖሚክስን እንዳመጣ።

ኢኮኖሚስቶች እራሳቸው፣ ልክ እንደ አብዛኞቹ ስፔሻሊስቶች፣ የነሱ ፍፁም እና የማይለዋወጥ እውነቶች ሳይንስ ነው ብለው በማሰብ፣ ምንም አይነት ቅድመ-ግምቶች ሳይኖራቸው በመደበኛነት በሜታፊዚካል ዓይነ ስውርነት ይሰቃያሉ። አንዳንዶች የኢኮኖሚ ሕጎች ከ“ሜታፊዚክስ” ወይም “እሴቶች” እንደ የስበት ሕግ የፀዱ ናቸው እስከማለት ደርሰዋል። ሆኖም በሥነ ዘዴ ክርክር ውስጥ መሳተፍ የለብንም። ይልቁንስ አንዳንድ መሰረታዊ ነገሮችን እንውሰድ እና በዘመናዊ ኢኮኖሚስት እና በቡድሂስት ኢኮኖሚስት ሲታዩ ምን እንደሚመስሉ እንይ።

መሠረታዊ የሀብት ምንጭ የሰው ጉልበት ነው የሚለው ዓለም አቀፋዊ ስምምነት አለ። አሁን፣ የዘመናዊው ኢኮኖሚስት “ጉልበት”ን ወይም ሥራን ከአስፈላጊ ክፋት የበለጠ እንዲቆጥር ተደርገዋል። ከአሰሪው አንፃር በማንኛውም ሁኔታ በቀላሉ ሊወገድ የማይችል ከሆነ በትንሹ የሚቀንስ የወጪ ዕቃ ነው ፣ በለው ፣ በራስ-ሰር። ከሠራተኛው አንጻር ሲታይ "አቅም ማጣት" ነው; መሥራት ማለት የአንድን ሰው መዝናኛ እና ምቾት መስዋዕትነት መክፈል ነው, እና ደመወዝ ለመሥዋዕትነት ማካካሻ አይነት ነው. ስለዚህ ከአሰሪው አንፃር የሚበጀው ያለ ሰራተኛ ውጤት ማምጣት ሲሆን ከሰራተኛው አንፃር የሚበጀው ያለስራ ገቢ ማግኘት ነው።

የእነዚህ አመለካከቶች በቲዎሪም ሆነ በተግባር የሚያስከትላቸው መዘዞች በእርግጥ እጅግ በጣም ብዙ ናቸው። ከሥራ ጋር በተያያዘ ተስማሚው መወገድ ከሆነ "የሥራውን ጫና የሚቀንስ" እያንዳንዱ ዘዴ ጥሩ ነገር ነው. በጣም ኃይለኛው ዘዴ፣ አጭር አውቶሜሽን፣ “የጉልበት ክፍፍል” ተብሎ የሚጠራው እና የጥንታዊው ምሳሌ የፒን ፋብሪካው በአዳም ስሚዝ የብሔሮች ሀብት ውስጥ ኢዩሎጅዝድ ነው። እዚህ ላይ የሰው ልጅ ከጥንት ጀምሮ ሲለማመደው የነበረው ተራ ስፔሻላይዜሽን ሳይሆን እያንዳንዱን ሙሉ የምርት ሂደት ወደ ደቂቃ ክፍሎች በመከፋፈል የመጨረሻውን ምርት በከፍተኛ ፍጥነት እንዲመረት ማንም ሰው ከምንም በላይ ትርጉም የሌለው እና በአብዛኛዎቹ ሁኔታዎች የእጅና እግር እንቅስቃሴን ያልሰለጠነ እንቅስቃሴ ማድረግ ሳያስፈልገው ነው።

የቡድሂስት አመለካከት የሥራውን ተግባር ቢያንስ በሦስት እጥፍ ይወስዳል፡ የሰው ልጅ ፋኩልቲውን እንዲጠቀም እና እንዲያዳብር እድል መስጠት; በጋራ ተግባር ውስጥ ከሌሎች ሰዎች ጋር በመተባበር የእሱን ኢጎ-ተኮርነት ለማሸነፍ ለማስቻል; እና ለህልውና የሚያስፈልጉትን እቃዎች እና አገልግሎቶች ለማምጣት። እንደገና, ከዚህ እይታ የሚፈሱ ውጤቶች ማለቂያ የሌላቸው ናቸው. ሥራን ለማደራጀት ትርጉም የለሽ፣ አሰልቺ፣ የሚያደናቅፍ ወይም ለሠራተኛው ነርቭ በሚሆንበት መንገድ ማደራጀት ብዙም ወንጀል ነው። ከሰዎች ይልቅ ለሸቀጦች የበለጠ መጨነቅን፣ የርኅራኄ እጦትን እና ነፍስን የሚያጠፋ ከዚህ ዓለማዊ ሕልውና እጅግ ጥንታዊው ጎን ጋር ያለውን ትስስር ያሳያል። በተመሳሳይም ለመዝናናት መጣር ከስራ ይልቅ ለመዝናናት መጣር የሰው ልጅ ህልውና ካሉት መሰረታዊ እውነቶች ውስጥ አንዱን ማለትም ስራ እና መዝናኛ የአንድ አይነት የኑሮ ሂደት አጋዥ አካላት መሆናቸውን እና የስራ ደስታን እና የትርፍ ጊዜን ደስታን ሳያበላሹ ሊነጣጠሉ እንደማይችሉ እንደ ሙሉ አለመግባባት ይቆጠራል።

ከቡድሂስት አንፃር፣ ስለዚህ ሁለት አይነት ሜካናይዜሽን በግልፅ መለየት አለባቸው፡ አንደኛው የሰውን ክህሎት እና ሃይል የሚያጎለብት እና የሰውን ስራ ወደ ሜካኒካል ባሪያ የሚያዞር እና ሰው ባሪያውን እንዲያገለግል የሚያደርግ ነው። አንዱን ከሌላው እንዴት መለየት ይቻላል? ስለ ዘመናዊው ምዕራብ እንደ ጥንታዊው ምስራቅ ለመናገር እኩል ብቃት ያለው አናንዳ ኩማራስዋሚ “እደ ጥበብ ባለሙያው ራሱ፣ ሁልጊዜ ከተፈቀደው በማሽኑ እና በመሳሪያው መካከል ያለውን ልዩነት ሊፈጥር ይችላል” በማለት ተናግራለች። ባህል አጥፊው ​​የሰውን ልጅ የሥራውን ክፍል ስለሚሠራ ነው። ስለዚህም ቡድሂስት የሥልጣኔን ምንነት በፍላጎት ማባዛት ሳይሆን የሰውን ባሕርይ በማጥራት ስለሚመለከት የቡዲስት ኢኮኖሚክስ ከዘመናዊ ቁሳዊነት ኢኮኖሚ በጣም የተለየ መሆን እንዳለበት ግልጽ ነው። ቁምፊ, በተመሳሳይ ጊዜ, በዋነኝነት በአንድ ሰው ሥራ ይመሰረታል. እና ሥራ ፣ በሰው ልጅ ክብር እና ነፃነት ሁኔታዎች ውስጥ በትክክል የተካሄደ ፣ የሚሰሩትን እና ምርቶቻቸውን ይባርካል። ህንዳዊው ፈላስፋ እና ኢኮኖሚስት ጄሲ ኩማራፓ ጉዳዩን እንደሚከተለው አቅርበውታል።

የሥራው ባህሪ በትክክል ከተመሰገነ እና ከተተገበረ, ምግብ ለሥጋዊ አካል ከሆነው ከፍተኛ ፋኩልቲዎች ጋር ተመሳሳይ በሆነ መልኩ ይቆማል. የበላይ የሆነውን ሰው ይንከባከባል እና ያነቃቃዋል እናም አቅም ያለው ምርጡን እንዲያመርት ይገፋፋዋል። ነፃ ምርጫውን በተገቢው መንገድ ይመራዋል እና በውስጡ ያለውን እንስሳ ወደ ተራማጅ ቻናሎች ያዘጋጃል። የሰው ልጅ የእሴቶቹን መጠን እንዲያሳይ እና ስብዕናውን እንዲያዳብር ጥሩ ዳራ ይሰጣል።

አንድ ሰው ሥራ የማግኘት ዕድል ከሌለው በገቢ ማጣቱ ብቻ ሳይሆን ምንም ሊተካው የማይችል ይህ ገንቢ እና ሕያው የሆነ የሥርዓት ሥራ ስለሌለው ተስፋ በሚያስቆርጥ ሁኔታ ላይ ነው። የዘመናዊው ኢኮኖሚስት ከፍተኛ የስራ እንቅስቃሴን፣ የደመወዝ መረጋጋትን እና የመሳሰሉትን ለማረጋገጥ ሙሉ ስራ “ይከፍላል” ወይም ኢኮኖሚውን ከሙሉ ስራ ባነሰ ጊዜ ለማስኬድ የበለጠ “ኢኮኖሚያዊ” ሊሆን ይችላል በሚለው ላይ በጣም የተራቀቀ ስሌት ውስጥ ሊገባ ይችላል። የእሱ መሰረታዊ የስኬት መስፈርት በአንድ የተወሰነ ጊዜ ውስጥ የሚመረተው አጠቃላይ የምርት ብዛት ነው። ዘ አፍሉየንት ሶሳይቲ ውስጥ ፕሮፌሰር ጋልብራይት “የዕቃው አጣዳፊነት ዝቅተኛ ከሆነ የመጨረሻውን ሰው ወይም የመጨረሻዎቹን ሚሊዮን ወንዶች በሠራተኛ ኃይል የመቅጠር አጣዳፊነትም እንዲሁ ነው” ብለዋል። እና እንደገና፡ “... ለመረጋጋት ሲባል አንዳንድ ሥራ አጥነትን ልንከፍል ከቻልን - ሀሳብ ፣ በአጋጣሚ ፣ እንከን የለሽ ወግ አጥባቂ ቅድመ አያቶች - ከዚያም ሥራ ለሌላቸው ሰዎች የለመዱትን የኑሮ ደረጃ እንዲቀጥሉ የሚያስችላቸውን ዕቃ ልንሰጣቸው እንችላለን።

ከቡድሂስት እይታ አንፃር፣ ሸቀጦችን ከሰዎች የበለጠ አስፈላጊ እና ፍጆታን ከፈጠራ እንቅስቃሴ የበለጠ አስፈላጊ አድርጎ በመቁጠር እውነትን በጭንቅላቱ ላይ መቆም ነው። አጽንዖት ከሠራተኛው ወደ ሥራ ውጤት ማለትም ከሰዎች ወደ ሰብአዊነት ወደ ታችኛው አካል, ለክፉ ​​ኃይሎች እጅ መስጠት ማለት ነው. የቡድሂስት ኢኮኖሚ እቅድ ጅምር ለሙሉ ሥራ ማቀድ ይሆናል፣ እና የዚህ ዋና ዓላማ በእውነቱ “የውጭ” ሥራ ለሚፈልጉ ሁሉ ሥራ ነው፡ የሥራ ስምሪትን ከፍ ማድረግ ወይም ምርትን ማሳደግ አይሆንም። በአጠቃላይ ሴቶች "የውጭ" ስራ አያስፈልጋቸውም, እና ሴቶች በቢሮ ወይም በፋብሪካ ውስጥ መጠነ ሰፊ የስራ ስምሪት ከፍተኛ የኢኮኖሚ ውድቀት ምልክት ተደርጎ ይቆጠራል. በተለይም ታዳጊ ህፃናት እናቶች ህፃናቱ እየሮጡ በፋብሪካ ውስጥ እንዲሰሩ ማድረግ በዘመናዊ ኢኮኖሚስት እይታ የሰለጠነ ሰራተኛን ወታደር አድርጎ መቅጠርን ያህል በቡድሂስት ኢኮኖሚስት ዘንድ ኢኮኖሚያዊ ችግር ነው።

ፍቅረ ንዋይ በዋነኛነት በእቃዎች ላይ ፍላጎት ያለው ቢሆንም ቡድሂስት በዋነኝነት የሚፈልገው ነፃ ለማውጣት ነው። ነገር ግን ቡድሂዝም "መካከለኛው መንገድ" ነው እና ስለዚህ በምንም መልኩ አካላዊ ደህንነትን አይቃወምም. የነጻነት መንገድ ላይ የሚቆመው ሀብት ሳይሆን ከሀብት ጋር መተሳሰር ነው። በአስደሳች ነገሮች መደሰት ሳይሆን ለእነሱ መጓጓት ነው። የቡድሂስት ኢኮኖሚክስ ዋና ነጥብ ቀላልነት እና አመጽ አለመሆን ነው። ከኢኮኖሚስት እይታ አንጻር፣ የቡድሂስት አኗኗር አስደናቂው የስርዓተ-ጥለት ትክክለኛ ምክንያታዊነት ነው - በሚያስደንቅ ሁኔታ በጣም ትንሽ ዘዴ ወደ ልዩ አጥጋቢ ውጤቶች ያመራል።

ለዘመናዊው ኢኮኖሚስት ይህ ለመረዳት በጣም አስቸጋሪ ነው. ብዙ የሚበላ ሰው ትንሽ ከሚበላው ሰው ይልቅ "የተሻለ" እንደሆነ በማሰብ "የኑሮ ደረጃን" በዓመታዊ ፍጆታ መጠን ለመለካት ጥቅም ላይ ይውላል. የቡድሂስት ኢኮኖሚስት ይህን አካሄድ ከልክ ያለፈ ምክንያታዊነት የጎደለው ነው ብለው ይመለከቱታል፡- ፍጆታ ለሰው ልጅ ደህንነት መጠቀሚያ ብቻ ስለሆነ አላማው በትንሹ የፍጆታ ፍጆታ ከፍተኛውን ደህንነት ማግኘት ነው። ስለዚህ, የልብስ ዓላማው የተወሰነ የሙቀት መጠን ምቾት እና ማራኪ ገጽታ ከሆነ, ተግባሩ በትንሹ በትንሹ ጥረት, ማለትም በትንሹ ዓመታዊ የጨርቅ ውድመት እና አነስተኛውን የድካም ግቤት በሚያካትቱ ዲዛይኖች እገዛ ነው. ድካሙ ባነሰ መጠን ለሥነ ጥበባዊ ፈጠራ ብዙ ጊዜ እና ጥንካሬ ይቀራል። እንደ ዘመናዊው ምዕራብ፣ ያልተቆራረጡ ቁሳቁሶችን በብልሃት በመሳል የበለጠ ቆንጆ ውጤት ሊገኝ በሚችልበት ጊዜ፣ ለምሳሌ ለተወሳሰበ የልብስ ስፌት መግባት በጣም ኢኮኖሚያዊ ነው። ቁሳቁስ በፍጥነት እንዲያልቅ እና ማንኛውንም ነገር አስቀያሚ፣ አሳፋሪ ወይም መጥፎ ነገር ለማድረግ የአረመኔነት ቁመት መስራት የሞኝነት ከፍታ ነው። ስለ ልብስ አሁን የተነገረው ለሁሉም የሰው ልጅ መስፈርቶች እኩል ነው። የሸቀጦች ባለቤትነት እና ፍጆታ ወደ መጨረሻው መንገድ ነው, እና የቡድሂስት ኢኮኖሚክስ በትንሽ ዘዴዎች የተሰጡ መጨረሻዎችን እንዴት ማግኘት እንደሚቻል ስልታዊ ጥናት ነው.

በሌላ በኩል የዘመናዊ ኢኮኖሚክስ ፍጆታን የሁሉም ኢኮኖሚያዊ እንቅስቃሴዎች ብቸኛ መጨረሻ እና ዓላማ አድርጎ ይቆጥረዋል፣ የምርት እና የጉልበት እና ካፒታልን እንደ ዘዴ ይወስዳሉ። የመጀመሪያው፣ ባጭሩ፣ በተመቻቸ የፍጆታ ዘይቤ የሰውን እርካታ ከፍ ለማድረግ ይሞክራል፣ የኋለኛው ደግሞ በምርታማ ጥረቱ ዘይቤ ፍጆታን ከፍ ለማድረግ ይሞክራል። ትክክለኛውን የፍጆታ ዘይቤ ለማግኘት የሚሻውን የአኗኗር ዘይቤ ለማስቀጠል የሚያስፈልገው ጥረት ከፍተኛ ፍጆታ ለማግኘት ከሚደረገው ጥረት በጣም ያነሰ ሊሆን እንደሚችል መረዳት ቀላል ነው። ስለዚህ በቀድሞው አገር ጥቅም ላይ የዋለው የሰው ኃይል ቆጣቢ ማሽነሪዎች በኋለኛው ውስጥ ጥቅም ላይ ከሚውሉት መጠን የአንድ ደቂቃ ክፍልፋይ ቢሆንም ፣ በበርማ ፣ በበርማ ፣ በኑሮው ላይ ያለው ጫና እና የኑሮ ጫና በጣም አናሳ መሆኑ ሊያስደንቀን አይገባም።

ቀላልነት እና አለ-አመፅ በቅርበት የተሳሰሩ ናቸው። በአንፃራዊነት ዝቅተኛ በሆነ የፍጆታ ፍጆታ አማካኝነት ከፍተኛ የሰው ልጅ እርካታን በማስገኘት ጥሩው የፍጆታ ዘዴ ሰዎች ያለ ከፍተኛ ጫና እና ጭንቀት እንዲኖሩ እና “ክፉ ማድረግን ተዉ፣ መልካም ለማድረግ ሞክሩ” የሚለውን የቡድሂስት አስተምህሮ ዋና መመሪያ እንዲያሟሉ ያስችላቸዋል። አካላዊ ሃብቶች በየቦታው የተገደቡ እንደመሆናቸው መጠን በመጠኑ ሃብት በመጠቀም ፍላጎታቸውን የሚያረኩ ሰዎች በከፍተኛ የአጠቃቀም መጠን ላይ በመመስረት አንዳቸው ለሌላው ጉሮሮ የመጋለጥ እድላቸው አነስተኛ ነው። በተመሳሳይ ሁኔታ፣ ራሳቸውን በሚችሉ የአካባቢ ማህበረሰቦች ውስጥ የሚኖሩ ሰዎች ህልውናቸው በአለም አቀፍ የንግድ ስርዓቶች ላይ የተመሰረተ ከሆነ ሰዎች ይልቅ ወደ መጠነ ሰፊ ሁከት የመቀላቀል ዕድላቸው አነስተኛ ነው።

ከቡድሂስት ኢኮኖሚክስ አንፃር ሲታይ ከሀገር ውስጥ ሃብቶች ለሀገር ውስጥ ፍላጎቶች የሚመረተው ምርት በጣም ምክንያታዊ የኢኮኖሚ ህይወት ሲሆን ከሩቅ በሚገቡ ምርቶች ላይ ጥገኛ መሆን እና በዚህም ምክንያት ወደማይታወቁ እና ሩቅ ህዝቦች ለመላክ የሚያስፈልገው ፍላጎት በጣም ኢኮኖሚያዊ እና ትክክለኛ በሆነ ሁኔታ እና በትንሽ ደረጃ ብቻ ነው. የዘመናዊው ኢኮኖሚስት በአንድ ሰው ቤትና በሥራ ቦታ መካከል ያለው ከፍተኛ የትራንስፖርት አገልግሎት ፍጆታ መጥፎ ዕድልን እንጂ ከፍተኛ የኑሮ ደረጃን እንዳልሆነ አምኖ እንደሚቀበል ሁሉ ቡድሂስትም በአቅራቢያው ከሚገኙ ምንጮች ሳይሆን ከሩቅ ምንጮች የሚመጣን የሰው ልጅ ፍላጎት ማርካት ከስኬት ይልቅ ውድቀትን ያሳያል። የቀደመው በሀገሪቱ የትራንስፖርት ስርዓት የሚሸከመው የህዝብ ቁጥር መጨመርን የሚያሳይ ስታቲስቲክስን የመውሰድ አዝማሚያ ያለው፣ የኋለኛው - የቡድሂስት ኢኮኖሚስት - ተመሳሳይ አሀዛዊ መረጃዎች በፍጆታ ዘይቤ ላይ በጣም የማይፈለግ መበላሸትን ያመለክታሉ።

በዘመናዊ ኢኮኖሚክስ እና በቡድሂስት ኢኮኖሚክስ መካከል ያለው ሌላው አስደናቂ ልዩነት የተፈጠረው በተፈጥሮ ሀብት አጠቃቀም ላይ ነው። ታዋቂው የፈረንሣይ የፖለቲካ ፈላስፋ በርትራንድ ዴ ጁቬኔል “ምዕራባዊውን ሰው” የዘመኑ ኢኮኖሚስት ትክክለኛ መግለጫ ተደርጎ ሊወሰድ በሚችል ቃላት ገልጿል።

ከሰው ጥረት ውጭ ምንም ነገርን እንደ ወጪ አይቆጥርም; ምን ያህል የማዕድን ቁስ እንደሚያባክን እና ይባስ ብሎ ደግሞ ምን ያህል ህይወት ያለው ነገር እንደሚያጠፋ የሚያስብ አይመስልም። የሰው ልጅ ሕይወት በተለያዩ የሕይወት ዓይነቶች ውስጥ ያለው ሥርዓተ-ምህዳር ጥገኛ አካል መሆኑን በፍፁም የተገነዘበ አይመስልም። ዓለም የምትመራው ሰዎች ከሰው ውጭ ከየትኛውም ዓይነት ሕይወት በተላቀቁባቸው ከተሞች ውስጥ በመሆኑ፣ የሥነ-ምህዳር አባልነት ስሜት አልታደሰም። ይህ በመጨረሻ የምንደገፍባቸውን እንደ ውሃ እና ዛፎች ያሉ ከባድ እና ግልጽ ያልሆነ አያያዝን ያስከትላል።

የቡድሃ ትምህርት በበኩሉ፣ ለሁሉም ስሜት ያላቸው ፍጡራን ብቻ ሳይሆን፣ ለዛፎችም ትልቅ ትኩረት በመስጠት፣ አክብሮታዊ እና ዓመፅ የሌለበት አመለካከትን ያዛል። እያንዳንዱ የቡድሃ ተከታይ በየጥቂት አመታት ዛፍ በመትከል በአስተማማኝ ሁኔታ እስኪመሰረት ድረስ መንከባከብ ይኖርበታል።የቡድሂስት ኢኮኖሚስትም ያለ ምንም ችግር የዚህ ህግ ሁለንተናዊ ምልከታ ከየትኛውም የውጭ ዕርዳታ ነፃ የሆነ ትክክለኛ የኢኮኖሚ እድገት እንደሚያስገኝ ያለችግር ማሳየት ይችላል። አብዛኛው የደቡባዊ ምስራቅ እስያ የኢኮኖሚ ውድቀት (እንደሌሎች የአለም ክፍሎች ሁሉ) ምንም ጥርጥር የለሽ እና አሳፋሪ የዛፎች ቸልተኝነት ነው።

ዘመናዊው ኢኮኖሚክስ በገንዘብ ዋጋ ሁሉንም ነገር ማመጣጠን እና መቁጠር ስለሆነ ታዳሽ እና ታዳሽ ያልሆኑ ቁሳቁሶችን አይለይም። ስለዚህ፣ እንደ ከሰል፣ ዘይት፣ እንጨት፣ ወይም የውሃ ሃይል ያሉ የተለያዩ አማራጭ ነዳጆችን መውሰድ፡ በዘመናዊ ኢኮኖሚክስ የሚታወቀው በመካከላቸው ያለው ልዩነት በአንድ ተመጣጣኝ ዋጋ አንጻራዊ ዋጋ ነው። በጣም ርካሹ የሚመረጠው ወዲያውኑ ነው፣ አለበለዚያ ማድረግ ምክንያታዊ ያልሆነ እና “ኢኮኖሚያዊ ያልሆነ” ነው። ከቡድሂስት አመለካከት, በእርግጥ, ይህ አይሆንም; እንደ ከሰል እና ዘይት ባሉ ታዳሽ ያልሆኑ ነዳጆች እና በሌላ በኩል እንደ እንጨት እና የውሃ-ኃይል ባሉ ታዳሽ ነዳጆች መካከል ያለው አስፈላጊ ልዩነት በቀላሉ ሊታለፍ አይችልም። ታዳሽ ያልሆኑ እቃዎች የግድ አስፈላጊ ከሆኑ ብቻ ጥቅም ላይ መዋል አለባቸው፣ እና ከዚያም በትልቁ ጥንቃቄ እና ለጥበቃ እንክብካቤ ብቻ። እነርሱን በቸልተኝነት ወይም ከልክ በላይ መጠቀም የጥቃት ተግባር ነው፣ እና ሙሉ በሙሉ አለመጽ በዚህ ምድር ላይ ላይደርስ ቢችልም፣ ነገር ግን የሰው ልጅ በሚሠራው ሥራ ሁሉ ዓመጽ ያለመሆንን ዓላማ ላይ ማነጣጠር የማይፈለግ ግዴታ አለበት።

ሁሉም የአውሮፓ የጥበብ ሃብቶች በማራኪ ዋጋ ለአሜሪካ ቢሸጡ የዘመናዊው አውሮፓ ኢኮኖሚስት እንደ ትልቅ ስኬት እንደማይቆጥረው ሁሉ የቡድሂስት ኢኮኖሚስትም የኢኮኖሚ ህይወቱን በማይታደስ ነዳጅ ላይ የተመሰረተ ህዝብ ከገቢው ይልቅ በጥገኛ እየኖረ መሆኑን ይገልፃል። እንዲህ ዓይነቱ የአኗኗር ዘይቤ ዘላቂነት ሊኖረው ስለማይችል እንደ ጊዜያዊ ጥቅም ብቻ ሊጸድቅ ይችላል. የዓለማችን ታዳሽ ያልሆኑ ነዳጆች-የከሰል፣የዘይት እና የተፈጥሮ ጋዝ ሀብቶች ከመጠን በላይ ፍትሃዊ ባልሆነ መልኩ በአለም ላይ የተከፋፈሉ እና በብዛታቸው የተገደቡ እንደመሆናቸው መጠን ከጊዜ ወደ ጊዜ እየጨመረ የሚሄደው ምዝበራ በተፈጥሮ ላይ የሚፈፀመው የሃይል እርምጃ ሲሆን ይህም በወንዶች መካከል ወደ ሁከትና ብጥብጥ መምጣቱ የማይቀር ነው።

ይህ እውነታ ብቻ በቡድሂስት አገሮች ውስጥ ላሉ ሰዎች ምንም ደንታ የሌላቸው እና የዘመናዊውን ኢኮኖሚክስ ፍቅረ ንዋይ በፈጣን ፍጥነት ለመቀበል ለሚፈልጉ ሰዎች እንኳን እንዲያስቡ ሊያደርግ ይችላል። የቡድሂስት ኢኮኖሚክስን እንደ ናፍቆት ህልም ከማሳየታቸው በፊት፣ በዘመናዊ ኢኮኖሚክስ የተዘረዘረው የኢኮኖሚ ልማት መንገድ በትክክል ወደሚፈልጉበት ቦታ ሊመራቸው እንደሚችል ማሰብ ይፈልጉ ይሆናል። በካሊፎርኒያ የቴክኖሎጂ ተቋም ባልደረባ የሆኑት ፕሮፌሰር ሃሪሰን ብራውን The Challenge of Man's Future በተሰኘው ደፋር መጽሃፋቸው መጨረሻ ላይ የሚከተለውን ግምገማ ሰጥተዋል።

ስለዚህ የኢንዱስትሪ ማህበረሰብ በመሠረቱ ያልተረጋጋ እና ወደ አግራሪያዊ ህልውና የተገላቢጦሽ እንደሆነ ሁሉ በውስጡም የግለሰብ ነፃነትን የሚሰጡ ሁኔታዎች ግትር አደረጃጀትን እና አምባገነናዊ ቁጥጥርን የሚጥሉ ሁኔታዎችን ለማስወገድ አቅማቸው ያልተረጋጋ መሆኑን እናያለን። በእርግጥ የኢንዱስትሪ ሥልጣኔን ሕልውና አደጋ ላይ የሚጥሉትን ሁሉንም ሊታዩ የሚችሉ ችግሮች ስንመረምር፣ የመረጋጋት ስኬት እና የግለሰብ ነፃነትን ማስጠበቅ እንዴት እንደሚጣጣሙ ለማየት አስቸጋሪ ነው።

ይህ የረዥም ጊዜ እይታ ተብሎ ውድቅ ቢደረግም በአሁኑ ጊዜ ከሃይማኖታዊ እና መንፈሳዊ እሴቶች አንጻር ሲታይ “ዘመናዊነት” ጥሩ ውጤት እያመጣ ነው ወይ የሚለው ጥያቄ ወዲያውኑ ይነሳል። ብዙሃኑን በተመለከተ ውጤቱ አስከፊ ነው የሚመስለው - የገጠር ኢኮኖሚ ውድቀት ፣ በከተማ እና በአገር ውስጥ ያለው የስራ አጥነት ማዕበል ፣ እና ለሥጋም ሆነ ለነፍስ ምግብ ሳይሰጥ የከተማው ፕሮሌታሪያን እድገት።

የቡዲስት ኢኮኖሚክስ ጥናት ከየትኛውም መንፈሳዊም ሆነ ሃይማኖታዊ እሴቶች የበለጠ አስፈላጊ ነው ብለው ለሚያምኑት እንኳን ሊመከር የሚችለው ከቅርቡ ልምድ እና ከረጅም ጊዜ ተስፋ አንፃር ነው። “በዘመናዊ እድገት” እና “በባህላዊ መቀዛቀዝ” መካከል የመምረጥ ጥያቄ አይደለምና። በቁሳቁስ ቸልተኝነት እና በባህላዊ አለመንቀሳቀስ መካከል ያለው መካከለኛው መንገድ ትክክለኛውን የእድገት መንገድ የማግኘት ጥያቄ ነው ፣ በአጭሩ “ትክክለኛ ኑሮን” የማግኘት።