Hoe Je Een Moediger Leven Kunt Leiden

Velen van ons worstelen dagelijks met onze angsten. We overwegen misschien een carrièreswitch, vertellen iemand dat we van hem of haar houden, of willen opkomen voor wat juist is wanneer we onrecht zien. Maar dan klinkt er een stemmetje in ons dat het geen zin heeft, of dat we niet echt in staat zijn om het leven of de wereld te creëren die we wensen.

Of je het nu "angst" noemt of een andere naam – angst, stress, ongemak, levensproblemen – de cyclus speelt zich vaak op dezelfde manier af. We verlangen naar verandering, maar onze angst voor wat er zou kunnen gebeuren of de zorg dat we op de een of andere manier niet goed genoeg zijn, kan ons in de weg zitten.

In mijn nieuwe boek, The Courage Habit , betoog ik dat we vaak de verkeerde aanpak kiezen als het gaat om omgaan met angst. In plaats van angst als iets slechts te zien en te proberen ervan af te komen wanneer het zich voordoet, kunnen we ervoor kiezen om angst te accepteren als onderdeel van het veranderingsproces en in plaats daarvan moed te oefenen. Deze keuze kan je helpen om je emotioneel veerkrachtiger te voelen wanneer je veranderingen in je leven doorvoert of grote dromen nastreeft.

De gewoonte van moed

Hoewel moed vaak wordt gezien als een aangeboren karaktereigenschap, is het eigenlijk een manier van zijn en een oefening die je kunt aanleren om met moeilijkheden om te gaan . Met andere woorden, moed kan een gewoonte worden.

Gewoonlijk beschouwen we gewoonten als handelingen, zoals tandenpoetsen of sporten. Maar gewoonten bestaan ​​ook uit onze gedragsreacties op verschillende emoties. Voor veel mensen zijn angstgebaseerde reacties de natuurlijke, gebruikelijke reactie op tegenslag, omdat onze hersenen de neiging hebben om de snelste en meest efficiënte manier te zoeken om stress te verlichten wanneer we die voelen. Dat betekent dat we vertrouwen op oplossingen die in het verleden voor kortetermijnstressverlichting hebben gezorgd – zoals uitstellen als reactie op gevoelens van twijfel aan onszelf, of perfectionisme op volle toeren draaien (wat ons uiteindelijk saboteert en ons uiteindelijk een burn-out bezorgt).

Je hersenen houden van voorspelbaarheid en zijn erop ingesteld je te 'belonen' voor het kiezen van bekende reacties en routines. Dus als je het plan laat varen om die droom na te jagen en in plaats daarvan kiest voor wat bekend en dus veilig is, word je 'beloond' omdat je hersenen ontspannen.

Hoe ga je anders om met angst? Je kunt begrijpen dat het bij de menselijke conditie hoort en ernaar streven ermee te werken in plaats van ertegen. Gebaseerd op onderzoek naar gewoontevorming en stressvermindering – en mijn eigen werk met cliënten die met angst te maken hebben – heb ik vier nuttige strategieën ontdekt om met angst om te gaan en dichter bij moed te komen.

1. Toegang tot het lichaam

Angst uit zich in het lichaam, vaak in de vorm van zweterige handpalmen, een misselijk gevoel in de maag of een vaag gevoel van ongemak. Zodra ons lichaam in de angstmodus schiet, hebben we een manier nodig om de signalen te herkennen en te werken met wat de gevoelens ons vertellen. Een lichaamsgerichte oefening kan helpen.

Het gebruik van gerichte ademhaling of bodyscans – beide oefeningen die geassocieerd worden met mindfulness – kan ons helpen ons af te stemmen op onze lichamelijke sensaties zonder te proberen ze te veranderen of te beoordelen. Zo kunnen we onze angst benaderen zonder deze af te wijzen of in een oude angstroutine te vervallen . Dat geeft ons meer vrijheid om de bron van de angst beter te identificeren en de dingen na te streven die we in het leven willen.

Als mindfulnessoefeningen niet voor jou werken, kun je ook dansen, hardlopen, yoga, stretchen of wandelen proberen. Door meer plezier in je lichaam te hebben en het te accepteren, kun je beter naar je lichaam luisteren als het je vertelt dat er iets mis is.

2. Luister zonder gehechtheid

Velen van ons die vastzitten in angst, hebben een innerlijke criticus die ons constant verkeerde informatie geeft over onze mogelijkheden en ons vertelt dat we gedoemd zijn te mislukken. Vaak zijn we ons niet eens bewust van die stem. Of, als we ons er wel van bewust zijn, proberen we strategieën om hem het zwijgen op te leggen of te verwijderen – zoals de criticus volledig negeren, hem sussen door te proberen dingen perfect te doen (zodat hij nergens meer op kan focussen), of hem rechtstreeks aanvallen door tegen onszelf te zeggen: "Ik ga niet naar je luisteren – hou je mond en laat me met rust!"

Hoewel deze strategieën ons tijdelijk verlichting kunnen bieden, laten ze de criticus niet echt verdwijnen. In plaats daarvan moeten we de stem herkaderen als een deel van onszelf dat onze aandacht probeert te trekken, en leren luisteren.

Als we de tijd kunnen nemen om ongebonden naar onze innerlijke criticus te luisteren – zonder de behoefte om te negeren of te accepteren wat hij zegt – zijn we beter in staat om ervan te leren. Expressief schrijven of werken met een coach of therapeut kan ons helpen de oorsprong van onze kritische gedachten te begrijpen en nuttige informatie te vergaren zonder gekaapt te worden.

3. Herformuleer beperkende verhalen

Als mensen geven we betekenis aan onze ervaringen door onszelf verhalen te vertellen over hoe de wereld functioneert. Maar hier komt het belangrijkste: die verhalen zijn misschien niet objectief waar. Ze zijn eerder je persoonlijke lens op het leven, die je ervaringen kleurt alsof je een zonnebril draagt. Je verhalen hebben alles te maken met hoe je jezelf en de wereld ziet – of je een slachtoffer of een overlever bent, of een ervaring gevaarlijk is of een kans, en of je in staat bent om meer moed te ontwikkelen of dat je "gewoon niet erg dapper" bent.

Het is niet verkeerd om verhalen te omarmen – iedereen heeft interne aannames om zich in de wereld te oriënteren. Maar sommige verhalen zijn nuttiger dan andere. We hebben bijvoorbeeld waarschijnlijk allemaal wel eens mensen ontmoet die tegen zichzelf zeggen dat "iedereen egoïstisch is en alleen aan zichzelf denkt". Omdat ze de wereld door die lens bekijken, staan ​​ze wantrouwend tegenover de motieven van anderen, zijn ze geneigd hun fouten op te sommen en hebben ze een "ik moet voor mezelf zorgen"-houding – wat niet per se nuttig is.

Gelukkig kunnen we beperkende verhalen in een ander kader plaatsen met behulp van verschillende technieken. Zo kunnen we bijvoorbeeld overdreven negatieve interpretaties van onze vaardigheden uitdagen, of perspectief creëren door naar een moeilijke situatie te kijken vanuit het perspectief van een buitenstaander of een goede vriend . Dat kan ons helpen beter om te gaan met de stress die angst of bezorgdheid onvermijdelijk met zich meebrengt.

In plaats van reframing te zien als een 'Pollyanna'-aanpak die zeer reële uitdagingen in de wereld omzeilt, draait reframing om emotieregulatie . Het voorkomt dat je piekert over wat er misgaat tot het punt waarop je het opgeeft. Reframing hoeft niet overdreven optimistisch te zijn. In plaats van bijvoorbeeld te zeggen: "Ik kan het niet", kun je zeggen: "Ik ben in ieder geval bereid het te proberen"; "Dit is te overweldigend!" kan veranderen in: "Laat me het rustiger aan doen en het stap voor stap doen om hier doorheen te komen." Dit reframingproces, dat positieve zelfpraat vereist, kan je helpen resultaten in je leven te zien – waaronder een groter gevoel van bekwaamheid en meer positieve emoties en optimisme, wat leidt tot meer veerkracht.

4. Creëer een community

Om echt moedig te leven, hebben we gelijkgestemde mensen om ons heen nodig die ook proberen de waarden van moed te omarmen. Het creëren van moedige gemeenschappen geeft ons de steun om uitdagingen het hoofd te bieden . Soms staan ​​onze verhalen ons in de weg, en dan hebben we mensen nodig die soortgelijk werk doen om ons te helpen zien waar we vastlopen of waartoe we werkelijk in staat zijn.

Charles Duhigg, auteur van The Power of Habit , schrijft: "Voor de meeste mensen die hun leven een nieuwe wending geven, zijn er geen cruciale momenten of levensveranderende rampen. Er zijn simpelweg gemeenschappen – soms van slechts één persoon – die verandering geloofwaardig maken." Verandering doorvoeren is gewoon makkelijker als we steun hebben.

Om dit toe te passen op moediger leven, moeten we onze relaties onderzoeken en onderscheid maken tussen relaties die gebaseerd zijn op gemak (zoals met collega's afspreken voor een drankje) en relaties waarin gelijkgestemden dezelfde, moedige waarden delen, zoals vriendelijkheid, kwetsbaarheid, optimisme en empathie. Relaties die gebaseerd zijn op gemak zijn niet "slecht", maar juist die andere relaties bieden de meeste steun om je te beschermen tegen de stress van het nemen van risico's en het nastreven van grote veranderingen in je leven.

Alles bij elkaar zetten

Dit essay is een bewerking van The Courage Habit: How to Accept Your Fears, Release the Past, and Live Your Courageous Life (New Harbinger, 2018, 232 pagina's).

Naarmate je meer ervaring opdoet met het benaderen van je lichaam, zul je merken dat je angstpatronen op het werk gemakkelijker te herkennen zijn. Door je af te stemmen op je angst door te luisteren zonder gehechtheid, zul je gemakkelijker kunnen zien waar je angst vandaan komt en vervolgens oefeningen kunnen gebruiken zoals het herkaderen van beperkende verhalen. Door meer op moed gebaseerde relaties in je leven te integreren, kun je zowel de momenten herkennen waarop je vastloopt in oude angstpatronen als je je grotere visie herinneren om meer moed en emotionele veerkracht te ontwikkelen.

Hoe meer je de oude, op angst gebaseerde gewoonten doorbreekt en angstgebaseerde reacties vervangt door reacties die je moed versterken, hoe meer je een 'moedgewoonte' creëert. Door je leven met moed te leven, is de kans groter dat je de veranderingen aanbrengt die tot meer voldoening leiden – of dat nu het aangaan van een nieuwe relatie of baan is, of het helpen redden van de wereld.