አብሮ አለመማር

እንቅስቃሴ፣ ግንዛቤ፣ አስተሳሰብ፣ ጥረት-አልባ ስኬት እና ፈውስ ከህይወት ጋር የተቆራኙ ናቸው—እነሱ የሚከሰቱት በራሳቸው ነው። ልጆች መራመድ ወይም መናገር ሲማሩ፣ ሥነ-ምህዳሮች ራሳቸውን ሲያድሱ ወይም እንስሳት ራሳቸውን ሲያደራጁ ስንመለከት፣ ከዋና ባህላችን የሚለይ የተዋጣለት የአሠራር ዘዴ እንዳለ እናስተውላለን። እንደ ምዕራባውያን በተጨባጭ የፍርሃትና የመለያየት አረፋ ውስጥ ተዘፍቀን፣ ከህይወት ራሳችንን በባህል ከልክለናል። እውነተኛ አለመማር ለእንደዚህ አይነቱ ጎጂ ባህላዊ ፕሮግራሞች የመሰናበቻ ሂደት ነው ፣ ከህይወት ጋር በተያያዘ ምናብን እና አድናቆትን ማሳደግ ፣ ከዓለማችን ጋር ባለው ግንኙነት ማስተዋል እና መተሳሰብ ፣ እና ማህበረሰብ እና ኢሮስ እርስ በእርስ ግንኙነት።

ሁለቱ ዓለማት

ሕይወት እውነተኛ ተአምር ናት—በእኛ መነካካት እና መንቀሳቀስ የማያቆም ታላቅ የማይታወቅ ጌታ። የጸጋ ስጦታ በድንገት፣ ብዙ ጊዜ ሳይታሰብ፣ እኛን ሲይዘን፣ ባልተለመደ ገጠመኝ፣ ለሞት ቅርብ በሆነ ልምድ፣ የስነ-አእምሮ መድሃኒት፣ ብሩህ እይታ፣ የሌላውን ፍጡር ነፍስ ጥልቅ ግንዛቤ ወይም ከአደገኛ ሁኔታ እንዴት ማምለጥ እንደምንችል በማወቅ የጸጋን ስጦታ እናውቃለን። አስማት የቱንም ያህል ቢከሰት፣ ሁሉም ነገር በራሱ የሚመስልበትን መንገድ እንመሰክራለን፣ ፍፁምነት ባለው መልኩ ብዙውን ጊዜ ከምክንያታዊ ማብራሪያ በላይ ነው። ሁለታችንም በውስጣችን ያለው እና ከሌሎች ነገሮች ጋር የሚያገናኘን ተለዋዋጭ፣ ፈጣሪ፣ የቅርብ ጅረት እንዳለ ይሰማናል። እኛ እራሳችንን ተቀይረን እናገኘዋለን፣ አንድ ሆነን በተሟላ ግንኙነት፣ ድምጽ እና ግንኙነት ውስጥ።

የዕለት ተዕለት እውነታ ግድግዳዎች ሲሰነጠቁ ከተመለከትን በኋላ፣ ፍጹም የተለየ 'እውነታ' በጨረፍታ ስንመለከት፣ ልምዳችንን ማፈን ወይም በጥልቅ መጠየቅ እንችላለን፡- እውነተኛው ምንድን ነው? ምንድን አይደለም? ደግሞስ ማን ሊመልስ ይችላል?

ይህ ጽሑፍ በጣም አስፈላጊ የሆነውን ነገር ልምድ ለማፈን ለማይፈልጉ ነው። እንደዚህ አይነት ጊዜያት ከግል ደስታ በላይ፣ የረሳነው የሌላ እውነታ መገለጦች ናቸው - ሙሉ በሙሉ ከፍርሃት የፀዳ የአለም ስርዓት - ስለ ራሳችን ከምናምንባቸው አብዛኛዎቹ ለኛ የምናውቃቸውን ያህል የበለጠ እውን እና የምናውቃቸው ናቸው።

ከዚህ እውነታ ጋር እንደገና መገናኘት የዘፈቀደ የግለሰብ ጥያቄ ብቻ ሳይሆን ፖለቲካዊ ጥያቄ ነው፣ ለህልውናችን ወሳኝ ነው። ከህያው አለም ጋር ያለን የጋራ መገለል እጅግ በጣም ጽንፍ ከመሆኑ የተነሣ የጋራ ሥሮቻቸውን ካልተነጋገርን የማይሻገሩ የህልውና ቀውሶችን አስከትሏል። ግንኙነታችንን የማቋረጥ ጥልቀት መረዳት፣ ስልቶቹን አለመማር እና ህይወትን በማወቅ እንደገና መቀበል ለሰው ልጅ ጨዋ ህልውና ሁኔታዎች ሆነዋል። የተለየ መሠረት የሚያስፈልገው አጠቃላይ ሥልጣኔያችን ነውና አብረን ልንጓዝ የሚገባን ጉዞ ነው።

የሥነ አእምሮ ተንታኝ እና የወደፊት ተመራማሪ ዲየትር ዱህም እንዳሉት "እኛ የምንፈጥረው አለም አለ እና የፈጠረን አለም አለ እነዚህ ሁለቱ ዓለማት አንድ ላይ መሆን አለባቸው የጉዟችን ግብ ይህ ነው"

የመለያየት የጋራ ፋየርዎል

የበላይ የሆነው ባህላችን በፈጠረን አለም በመካድ ላይ የተመሰረተ ነው። ይህ የእኛ ማዕከላዊ በሽታ ነው. በዋሻው ውስጥ ያሉት ሰዎች በግድግዳው ላይ ያሉት ሁሉ ተንቀሣቃሽ ጥላዎች ናቸው ብለው የሚያምኑበትን የፕላቶን ዋሻ ተምሳሌት የሚያስታውሰው፣ የዛሬው የካፒታሊዝም ባህል በአእምሯዊ እና በመንፈሳዊ ፋየርዎል ላይ የተመሰረተ ነው - ህብረተሰቡ እና ተቋሙ የሚያሰራጩት ምናባዊ ቁጥጥር ፕሮግራም እና ሁላችንም ይብዛም ይነስም በማህበራዊነታችን ውስጥ የምንገባበት ነው። እንደ ግለሰባዊ ጉልበት ያለው አካል ወይም 'መስክ' የሚሰራው ይህ ፋየርዎል ከሚያጠናክረው የሁሉታዊ፣ ቁሳዊ ነገሮች፣ መካኒካዊ የአለም እይታ ጋር የማይገናኙትን ሁሉንም መረጃዎች እና ተሞክሮዎች ያግዳል፣ በዚህም በተፈጥሮም ሆነ በራሳችን ውስጥ ህያው አለምን አውቀን እንድንለማመድ ያደርገናል። የመለያየት እና የፍርሀት አስተሳሰብ ውስጥ እንድንገባ የሚያደርግበት ዘዴ ብዙ ጊዜ ከህይወት ጋር ወደ እውነተኛ ግንኙነት እንዳንገባ እና በአለም ላይ ያለውን እውነተኛ ኤጀንሲ እንዳንገኝ ያደርገናል።

በዚህ ምክንያት ነው፣ ዛሬ፣ ከሌሎች ፍጡራን ጋር ያለንን ትስስር እንዳንለማመድ የሚከለክለው የተገለልን እና የተገነጠለ 'እራሳችንን' ብቻ ተወስነን የምንሰማው። ማንኛውንም ነገር ለማሳካት በራሳችን የግል ችሎታዎች ላይ ብቻ መታመን እንደምንችል በማመን፣ ያለማቋረጥ ውጥረት ውስጥ እንገባለን፣ በራሳችን ዙሪያ እንሽከረከራለን፣ ከሌሎች ጋር እየተፎካከርን እና እንጣላለን። በዚህ ማታለል የተፃፈ ፊደል፣ መቼም ቢሆን በቂ እንዳልሆነ እናምናለን እናም ሁል ጊዜም ለመዋጋት ዝግጁ ነን።

በአስተዳደግ ፣በትምህርት ፣በመገናኛ ብዙሀን ፣በዶግማቲክ ሳይንስ እና በዶግማቲክ ሀይማኖት የበላይ የሆነው ባህላችን የፈጠራ ምንጫችን ከጥንት ጀምሮ በፍርሃት ድምጸ-ከል በማድረግ ይህንን የንቃተ ህሊና ማታለል ያሳድጋል። ልጆች በነፃነት በፍቅር ግፊቶች፣ በተጫዋች ስሜታዊነት፣ ገደብ በሌለው የማወቅ ጉጉት እና እንቅስቃሴ የህይወት ደስታቸውን በግልፅ ሲገልጹ ከህይወት ጋር አንድ ናቸው። ሆኖም አዋቂዎች፣ ብዙ ጊዜ እንደሚከሰት፣ ለዚህ ​​ግትርነት፣ ቅጣት ወይም ብጥብጥ ምላሽ ሲሰጡ፣ ልጆች በጣም ተፈጥሯዊ እና የሚያምር ነገር 'መጥፎ' የሆነበትን ምክንያት መረዳት ባለመቻላቸው በአሰቃቂ ሁኔታ ይጎዳሉ። በዚህ ውስጥ, ንቃተ ህሊናቸው ከሰውነታቸው ቀጥተኛ ስሜት እና እውነት የተፋታ ነው. በውስጣቸው ካለው ህይወት ተነጥለው ከራሳቸው ውጭ ካለው ህይወት ጋር መገናኘት አይችሉም። ህጻናት በሕይወታቸው ውስጥ የሚኖራቸውን የነፃነት፣የተፈጥሮ ኃይላቸውን መግለጽ ከተገታ በኋላ በዙሪያቸው ባሉ ጎልማሶች ውስጥ የሚታዘቡትን ሥነ ልቦናዊ እና ማኅበራዊ ስልቶችን በመኮረጅ ያጋጠሙትን የእርዳታ እጦት መቋቋም ይጀምራሉ። በዚህ መልኩ ነው ህብረተሰቡ ከጥንት ጀምሮ በገለልተኛነት እስር ቤት ውስጥ የሚይዘን ፣በተግባር መርሃ ግብሮች የተጠናከረ ፣ የአፈፃፀም ግፊት እና የህሊና ወቀሳ።

አለመማር የሚጀምረው በግላችን የሚደርስብን የመለያየት እና የፍርሀት ሁኔታን የሚፈጥሩት በውስጣችን ወይም ባለማወቅ የምንከተላቸው የጋራ አስተሳሰብ ቅርጾች (ወይም የአዕምሮ ቫይረሶች) መሆናቸውን በመገንዘብ ነው። እነዚህን ፕሮግራሞች አለመማር የማይቀር ነው - በፈቃደኝነት ካልሠራነው ሕይወት በኃይል ይገነባቸዋል. በአስደናቂ እና እየጨመረ በመጣው የማህበረሰቦች፣ ስነ-ምህዳሮች እና ለረጅም ጊዜ በቆዩ እርግጠኞች ውስጥ እየሆነ ነው። ሆፒስ በትንቢታቸው ወደ “ታላቅ መንጻት” ወደተነበዩት ዘመን ደርሰናል፣ የማይቆም የውጫዊ የፖለቲካ፣ የኢኮኖሚ እና የስነ-ምህዳራዊ ስርዓታችን ብቻ ሳይሆን፣ ከሁሉም በላይ፣ በእነዚያ ስርአቶች ስር ያሉ ያልተመረመሩ ግምቶች። ጥያቄው፡- የምናውቀውን ነገር አጥብቀን ለመያዝ እንሞክራለን (ማለትም፣ 'ዋሻችንን' ስለ ፀሐይ ከሚነግሩን ለመከላከል) ወይስ አሁን ላለው የለውጥ ሂደት መገዛትን እንማራለን?

ሶስት የመማር ደረጃዎች

ከህይወት ጋር እንደገና ለመገናኘት፣ በህይወታችን ውስጥ አጠቃላይ የስርዓት ለውጥ ከማድረግ ያነሰ ምንም ነገር አያስፈልገንም። አውቀን በተረዳን መጠን እና ይህን ለውጥ ባደረግን ቁጥር የኢንትሮፒ ሂደት የፈውስ አቅጣጫን ያገኛል። እንዳየሁት፣ ሦስት አስፈላጊ እርስ በርስ የተያያዙ የመማር ደረጃዎች አሉ፡

1) የንቃተ ህሊና አብዮት።

ሕይወትን ማቀፍ የሚጀምረው በንቃተ ህሊና አብዮት ነው። ይህንን ፈር ቀዳጅ በመሆን፣ ኳንተም ፊዚክስ እንደሚያመለክተው ከእኛ ምልከታ ራሱን ችሎ ያለ ተጨባጭ እውነታ የሚባል ነገር የለም። ይህን አባባል ቀደም ብለው የሰሙት ቢሆንም፣ ወደ ውስጥ እንዲሰምጥ ትንሽ ጊዜ ከወሰዱት ሰውነትዎን ይንቀጠቀጣል። ተመልካቹ እና ታዛቢዎቹ እንደ እውነት ያጋጠሙን ሲመጡ የማይነጣጠሉ ናቸው።

በጥንታዊው የዶግማቲክ ሃይማኖት ከመነሳቱ በፊት የግኖስቲክ ትምህርት እና ልምምድ ቁልፍ አካል የኢፒኖያ መነቃቃት ነበር - መለኮታዊ የፈጠራ ሀሳብ። ግኖስቲኮች፣ ጣዖት አምላኪዎች እና ምሁራኖች ሃሳባችንን ስናነቃ፣ እኛ የምናስበውን ብቻ ሳይሆን በእውነቱ በአጽናፈ ሰማይ መፈጠር ሂደት ውስጥ እንደምንሳተፍ ያምኑ ነበር። ምናብ የሰው ልጅ ጉዳይ ብቻ ሳይሆን የአጽናፈ ዓለሙ ተግባር እውነታን ሲያልም ነው ብለው ያምኑ ነበር። ይህ ግንዛቤ በብዙ ትውፊቶች የተያዘ ነው፣ ከሁሉም በላይ፣ ምናልባትም፣ ሁሉም ነገር ከህልም ጊዜ እንደሚወጣ በሚያረጋግጡ የአውስትራሊያ ተወላጆች ነው።

የአቦርጂናል ሥዕል በጃቢሩ ህልም፣ ካካዱ ኤንፒ፣ አውስትራሊያ | ዊኪሚዲያ ኮመንስ

በሰው ልጅ አንጸባራቂ ንቃተ ህሊና እና ምናብ አማካኝነት ያልታወቀ ነገር ሁሉን ነገር ያስገኘ ነገር ለማንፀባረቅ እና እራሱን የበለጠ ለማስፋፋት የሚያስችል ይመስላል። መለኮታዊ በረከት እና ገዳይ እርግማን፣ ሀሳባችን እውነታን ከመፍጠር በቀር አይችልም። በምንታዘብበት፣ በምናስብበት እና በምናስበው ጊዜ ሁሉ እንፈጥራለን። ይህ በቀላል የሚታይ ነገር ሳይሆን ትልቅ ኃላፊነት ነው።

ከሃሳባችን ወጥቶ ባለ ተጨባጭ እውነታን በማመን፣ በትክክል ይህ በራስ እና በአለም፣ በአእምሮ እና በቁስ፣ በእግዚአብሔር እና በሰው ልጅ መካከል ያለው መለያየት እና የመሳሰሉት የመሆኑን እውነታ እንጨብጠዋለን። በእውነቱ፣ ሃሳባችን አልሞተም ነገር ግን ሳናስተውል በጥላ ስር ይሰራል።

ስለእውነታ፣ ተፈጥሮ፣ ሰብአዊነት፣ እራሳችን እና ሌሎች ያለን ያልተመረመረ ግምታችን ምን ያህል የእውነታውን ልምዳችንን እንደሚቀርጸው እና ለአለም ሁኔታ አስተዋጽዖ እንደሚያበረክት መገንዘብ በጀመርንበት ቅጽበት፣ በግዴለሽነት መኖራችንን እናቆማለን ። የእኛ እውነተኛ ምናብ በጥድፊያ መንቃት ይጀምራል፣ ማለቂያ የሌላቸውን አውሮፕላኖች 'የተስተካከሉ' እውነታዎች፣ ከሚታሰቡ ህጎች እና የማይቀር ነገሮች በመውጣት። ከግምገማችን ውጭ የሆነ ዓለም እናገኛለን።

መገረም እንጀምራለን፡ እኛ ማን ነን? ለምንድነው እዚህ ያለነው? ሕይወት ምንድን ነው? ብርሃን, ፀሐይ, ውሃ ምንድን ነው? በአስደናቂው የህልውና እራሳችንን በመፍራት ቆመናል። ይህ ሁሉ እንዴት ሊኖር ቻለ? እንዴት ምንም ነገር አለ?

ሃሳባችን ህይወትን ሲያቅፍ፣ አስተሳሰባችን ወደ ህልውናው ድንቅ ሲነቃ፣ በተሰጠን መልስ እርካታን ስናጣ፣ ነገር ግን እውነተኛ ጥያቄዎቻችንን ስንከተል፣ ከጊዜ ወደ ጊዜ እየተፋጠነ ያለው የዝግመተ ለውጥ እና የመታደስ ሂደት ይጀምራል።

2) ከሁሉም ህይወት ጋር ስሜታዊ ግንኙነት

ሁላችንም ማምለጥ በሌለበት ዓለም አቀፍ ግጭት ውስጥ ተሳስረናል—የግሎባላይዜሽን ካፒታሊዝም ሕይወትን በመዋጋት። በአለም ላይ ያሉ ህያዋንን በቅኝ እየገዛ፣ እየበዘበዘ፣ እያሰቃየ እና እየገደለ ያለውን መሰሪ ሴራ በመጋፈጥ ገለልተኝነቱ ሊኖር አይችልም ይህ ማለት ከጥፋት ስርአት ጋር መወገን ማለት ነው። የጋራ ፈተና የገጠመን ይመስላል፡ አንተ የሰው ልጅ ጥፋት እንዲያሸንፍ ትቀጥላለህ ወይንስ ህይወትን በጣም ስለምትወደው ምንም ብትሆን ለእርሷ እንድትቆም ትፈልጋለህ?

በአለም ላይ ያለን ተሳትፎ ማጣት በውስጣችን ካለው የህይወት ሃይል ጋር ያለን የግንዛቤ ግንኙነት እና በዙሪያችን ላሉ ሌሎች ፍጡራን ያለንን ርህራሄ ማጣት እኩል ነው። እንደ አንስታይን ገለጻ ከሆነ “የእርህራሄ ክበባችንን በማስፋት ሁሉንም ህይወት ያላቸው ፍጥረታትን እና አጠቃላይ ተፈጥሮን በውበቷ ለማቀፍ” ከተገለልን እስር ቤት ወጣን። እውነተኛ ርኅራኄ በራስ እና በሌሎች መካከል ያለውን ግልጽ መለያየት ይበልጣል። በርኅራኄ የሚነዱ ሃሳቦች፣ ቃላት እና ድርጊቶች ለሌሎች እና ለራሳችን ፈውስ የሚያመጡት ለዚህ ነው።

ውድመትን በመጋፈጥ ለሕይወት በሙሉ ልብ መቆምን ከማውቃቸው በጣም ጥሩ ምሳሌዎች አንዱ በሰሜን ኮሎምቢያ የሚገኘው የሳን ሆሴ ዴ አፓርታዶ የሰላም ማህበረሰብ ነው። በማርች 1997 በኮሎምቢያ ጦርነት መባረር እና እልቂት ከደረሰ በኋላ 1,350 የተፈናቀሉ ገበሬዎች እራሳቸውን ለመጠበቅ ተሰብስበው ሰላማዊ ተቃውሞ የሌለው ማህበረሰብ አቋቋሙ። በምላሹም ታጣቂዎቹ አብዛኞቹን መሪዎቻቸውን ጨምሮ ከ200 በላይ አባሎቻቸውን ገድለዋል። ሁሉም ተጎጂዎች ከሞላ ጎደል በጥቃቅንና በብሔራዊ የታጠቁ ኃይሎች ህይወታቸው አልፏል፤ ብዙዎቹ በአለም አቀፍ ኮርፖሬሽኖች አገልግሎት ውስጥ ይሰሩ ነበር። የገጠሟቸው አሰቃቂ ድርጊቶች ቢኖሩም፣ የዚህ ማህበረሰብ አባላት ለሰላማዊ ትግል እና እርቅ በቁርጠኝነት አብረው መስራታቸውን ቀጥለዋል። ከሟች መሪዎቻቸው አንዱ የሆነው ኤድዋር ላንቸሮ ማህበረሰቡን አንድ የሚያደርገውን አብራርቷል፡-

የሚገድሉት የታጠቁ ቡድኖች ብቻ አይደሉም። ከስርአቱ ጀርባ ያለው አመክንዮ ነው። ሰዎች የሚኖሩበት መንገድ እንዲህ ዓይነት ሞት ያስከትላል. ሕይወታችን ሕይወትን በሚፈጥር መንገድ ለመኖር የወሰንነው ለዚህ ነው። በህይወት እንድንኖር ያደረገን አንድ መሰረታዊ ሁኔታ በታጣቂ ሃይሎች ግድያ የተጫነብንን የፍርሃት ጨዋታ እንዳንጫወት ነበር። ምርጫችንን አድርገናል። ሕይወትን መርጠናል. ህይወት ታስተካክለናለች ይመራናል.

በሁለቱም የፖለቲካ ጉዳዮች እና በጣም የቅርብ ግላዊ ጥያቄዎቻችን ይህ ምርጫ ይገጥመናል። በዓለማችን ውስጥ ያለውን ጣልቃገብነት እስካላወቅን ድረስ በግጭት እና በፖለቲካዊ ጉዳዮች ሰለባ መሆናችን አይቀርም። ለሕይወት ሙሉ በሙሉ ለመቆም እና እራሳችንን ነፃ ለማውጣት ሕይወትን እና ተቃራኒውን መለየት መማር አለብን።

3) የመማሪያ ማህበረሰብ

ማርክስ በታዋቂነት “ማህበራዊ መሆን ንቃተ ህሊናን ይወስናል” ብሏል። በሌላ አነጋገር፣ እኛ አካል የሆንንበት የህብረተሰብ ስነ-ምህዳር አይነት እና የምንዛመድበት መንገድ የምናስበውን እና ስለዚህ ምን እንደምንሆን ይወስናል።

በግለሰብ ደረጃ በተወሰነ ደረጃ ባንማርም ፣እኛ ግንኙነታዊ ጥገኛ ፍጡራን በመሆናችን እውነተኛ አለመማር ይከሰታል ወይም አብረው ይቆማሉ። ላለፉት ጥቂት ሺህ አመታት የጋራ ባህል የጨካኝ ሃይልን መርህ በመከተል በግለሰብ ደረጃ ከጋራ በማምለጥ የነጻነት ቅዠት እንዲፈጠር አድርጓል። ሆኖም እውነተኛ ነፃነት - በፖለቲካዊ ብቻ ሳይሆን በመንፈሳዊ ፣ በሥነ-ልቦና እና በማህበራዊ ጉዳዮችም - አዲስ የጋራ ባህል መፍጠር ነው ፣ ይህም ሕይወትን የማይጨቆነው ግን የሚቀበል እና የሚተባበር ነው።

እውነተኛ አለመማር ሁል ጊዜ ማህበረሰብን እንደገና መማር ማለት ነው። ማህበረሰብ የተለየ የአኗኗር ዘይቤ ሳይሆን ሁለንተናዊ የህልውና አይነት ነው። እኛ በተፈጥሮአችን ማህበረሰቦች ነን። የሰው ልጅ በአሰቃቂ ጥፋት ታሪክ ብቻ ነው ቀዳሚውን የግንኙነት አኗኗር ያጣው። በድህረ-ካፒታሊዝም አለም፣ የሰው ልጅ በማህበረሰብ ውስጥ ለመኖር ተመልሶ እንደሚመጣ አምናለሁ።

በዓለም ዙሪያ ሰዎች ምርምር የሚያደርጉበት እና የተለየ 'ማህበራዊ ፍጡር' የሚፈጥሩባቸው የለውጥ ማዕከላት ቁጥር እየጨመረ እንደሚሄድ አስብ። እንደነዚህ ያሉ ቦታዎች በሁሉም ግንኙነቶች እና የሕይወት ዘርፎች ውስጥ መለያየትን እና ፍርሃትን ለመለወጥ ፣ በማይበጠስ አብሮነት እና መተማመን አንድነትን የሚፈጥሩ ማህበረሰቦችን በመገንባት በጋራ ዓላማዎች የሚሰባሰቡባቸው ናቸው ። ከህይወት ህግጋት ጋር የሚጣጣም የሰው ልጅ ባህል መሰረት ባወቁ እና በተከተሉት መጠን ለዋና ባህል ህግ ተገዢ ይሆናሉ።

ብዙ ሰዎች እየተሳተፉ ሲሄዱ፣ ከእነዚያ ቦታዎች አዲስ የጋራ የኢነርጂ መስክ ይነሳል፣ ይህም በመጨረሻ ለአዲሱ ፕላኔታዊ ባህል መሰረት ሆኖ ሊያገለግል ይችላል። በአጭር አነጋገር፣ ይህ በፖርቱጋል ውስጥ በታሜራ ፕሮጀክት ለ40 ዓመታት በንድፈ ሃሳባዊ እና በተግባራዊ ሙከራ ውስጥ የነበረው የፈውስ ባዮቶፕስ እቅድ መሰረት ያለው የአለምአቀፍ ለውጥ መሰረታዊ ሃሳብ ነው።

መተማመን እኛ እርስ በርስ እና ከአለም ጋር የሚያገናኘን ቀዳሚ የፈውስ ኃይል ስለሆነ መተማመን እንደዚህ አይነት የለውጥ ማዕከላትን ለመፍጠር ወሳኝ ነገር ነው። መተማመንን ለማዳበር፣ ጭምብላችንን ጥለን በእውነት የምናስበውን፣ የሚሰማንን እና የምንወደውን በነፃነት የምንገልጽበት አብሮ የመኖር መንገዶች ያስፈልጉናል። ይህንን በተሟላ ሁኔታ ማድረግ በምንችልበት ጊዜ ሁሉ፣ ነፃ መውጣትን እናገኛለን እና ሌሎች እኛን “እንዲመለከቱን” እንፈቅዳለን። እውነት ሲፈቀድ መተማመን በተፈጥሮ ይወጣል - መታየት መወደድ ነው.

ያ በቀላሉ ይባላል ነገር ግን ለአብሮነት የማይናወጥ ውሳኔን ይጠይቃል ምክንያቱም የመተማመን ግንባታ መንገድ በትክክል በታሪክ ቁስል ውስጥ ይመራናል። በዙሪያው ምንም መንገድ የለም. የኛ ቁስላችን በጣም የሚያሠቃይ ነው፣ ይህም ለማስተዋል እና ለመደሰት ጥልቅ የሆነ ተስፋን በያዘ -በተለይ ጾታዊነት፣ ፍቅር እና አጋርነት። በሺህ አመታት የአባቶች አፈና ውስጥ፣ በሰው ልጅ ላይ አጋንንታዊ አስማት ተጥሎበታል፡- የሰውነትህን ወሲባዊ እውነት በነጻነት አትግለጽ፣ ወይም በፍቅር እርካታን አታገኝ፣ ወይም መለኮታዊውን በግብረ-ሥጋ ግንኙነት አትገናኝ። እንደ ቅዱስ ሕይወት ኃይሎች ግብረ-ሥጋዊነትን እና ፍቅርን የሚያከብር እና ሰዎች በነፃነት እና በታማኝነት እንዲገልጹ የሚያስችል ባህል በመፍጠር ድግሱን ማንሳት አለብን።

ይህ በሚቻልበት ጊዜ ሁሉ ከሰውነታችን ጋር በመሠረታዊ መልኩ የተለየ ግንኙነት እናዳብራለን። እኛ ከአሁን በኋላ የምንመለከታቸው እንደ እንቅፋት ወይም እስር ቤቶች ሳይሆን የማስተዋል እና የእውቀት አካላት እርስ በርሳችን እና ከሁሉም ምድራዊ ህላዌ ጋር በስሜታዊነት የሚያገናኙ ናቸው። ከፍርሃት የፀዳ አካል የህይወት እራሱ ቀጥተኛ መግለጫ እና መስታወት ነው—በፖለቲካም ሆነ በመንፈሳዊ ጨቋኝ ወይም ሃይሎች መያዙን ሊዋሽም ሆነ ሊገዛ አይችልም።

እራሳችንን እና ከሌሎች ፍጡራን ጋር ያለንን ግንኙነት በአደራ አግኝተን በነፃነት የምንኖርበት ደረጃ ላይ ለመድረስ ባለፉት ጥቂት ሺህ አመታት ውስጥ በውስጣችን ተሰርተው የቆዩትን የተሳሳቱ የአስተሳሰብ ቅርጾችን እና ፕሮግራሞችን ማፍረስ አለብን። እዚህ ላይ የገለጽኳቸው ሶስት የመሀይም ደረጃዎች ሁሉም ያተኮሩት ወደ አንድ አይነት የስርአት ለውጥ ነው፡ ህይወትን ያለ ቅድመ ሁኔታ መታቀፍ፣ በውበቱ እና በግርግር ውስጥ። አንድ ጊዜ ህያው አለም የሰው ልጅ ማህበራዊ ትስስር አካል ከሆነ፣ አሁን የመላው የህይወት ቤተሰብን ቀጣይ ህልውና አደጋ ላይ ለጣሉት ቀውሶች ዘላቂ መፍትሄ የምናገኝበት እራሳችንን በተለየ አለም ውስጥ እናገኛለን።