ያዕቆብ Needleman: እኔ አይደለሁም

እኔ አይደለሁም ከ የተቀነጨበ በ Jacob Needleman፣ የታተመ የሰሜን አትላንቲክ መጽሐፍት ፣ የቅጂ መብት © 2016 በ Sky Nelson-Isaacs። በአታሚው ፈቃድ እንደገና ታትሟል።

በሰው ልብ ውስጥ ካሉት ታላላቅ ጥያቄዎች መካከል፣ “እኔ ማን ነኝ?” ከሚለው ጥያቄ የበለጠ ማዕከላዊ የለም። እናም በሰዎች መንፈስ ከሚሰጡት ታላላቅ መልሶች መካከል፣ “እኔ ነኝ” ካለው ልምድ የበለጠ ማዕከላዊ የለም። እንደ እውነቱ ከሆነ፣ በጠንካራ ህይወት ውስጥ ባለው የሰው ልጅ ህይወት ውስጥ - እውነትን ፍለጋ በተሞላው የሰው ልጅ ህይወት ውስጥ - ይህ ጥያቄ እና ይህ መልስ ውሎ አድሮ እርስ በርስ ትይዩ በመሆን ጥያቄው መልስ እስኪሆን እና መልሱ ጥያቄ እስኪሆን ድረስ እየተቀራረቡ እና እየተቀራረቡ ይመጣሉ።

የፍልስፍና ፕሮፌሰር ሆኜ ሥራዬን ከጀመርኩ ብዙም ሳይቆይ፣ በብዙ ሰዎች ውስጥ ለሜታፊዚካል አስተሳሰብ፣ ስለ እውነታ እና ስለ ሰው ሕይወት ሀሳቦች በአጽናፈ ዓለም ውስጥ ትልቅ ዓላማ የማግኘት ተስፋን እና በተመሳሳይም በራሱ ሕይወት ውስጥ የማወቅ ጉጉት በብዙ ሰዎች ውስጥ እንዳለ ተረዳሁ።

በተማሪዎቼ ላይ ብቻ ሳይሆን በአጋጣሚ ከአካዳሚክ መቼት ውጭ ባገኛቸው ወንዶች እና ሴቶች ላይ አንዳንድ አይነት የፍልስፍና ሀሳቦች እና ጥያቄዎች በአእምሮ ሁኔታ ላይ የሚያሳድሩትን አስደናቂ ተጽእኖ ደጋግሜ አይቻለሁ። የእንደዚህ አይነት ሀሳቦች እና ጥያቄዎች ተጽእኖ የማይታወቅ ነበር-በዓይን ውስጥ ባለው ብርሃን, እና ብዙውን ጊዜ ግለሰቡ በድንገት አኳኋን ያስተካክላል. ልዩ የሆነ ነገር በአእምሮ ውስጥ መነቃቃት ነበር።

መጀመሪያ ላይ፣ ያየሁትን ነገር በዋነኛነት ያቀረብኩት አእምሮን የመጨረሻ ትርጉም እና አላማ ያላቸውን ጥያቄዎች እንዲያሰላስል በሚያነሳሱት ታላቁ ሃሳቦች ላይ ነው—የአሁኑ ሳይንሳዊ የአለም እይታ በቁሳቁስ አዋቂ የአመክንዮ እና የማስረጃ ደረጃዎች አማካይነት ውድቅ ያደረጋቸውን ጥያቄዎች። ስለ ከፍተኛ የሰው ልጅ ፋኩልቲዎች ስለ ፍቅር፣ ጥበብ፣ ሃይማኖታዊ ስሜት እና ሌላው ቀርቶ ሳይንሳዊ አስተሳሰብ ምን ያህሉ ወቅታዊ ማብራሪያዎች እነዚህን ችሎታዎች ወደ ሜካኒካል “የተሻሻለ” አውቶማቲክስ እንዳቀነሱት፣ ትርጉም የለሽ አካላዊ ሕልውና እና ትርጉም የለሽ አካላዊ ወይም ራስን በራስ የማየት ደስታን እንዳገኙ ሳይ አስጨነቀኝ። በሰው ልጅ ንቃተ ህሊና ውስጥ የተፃፈውን ልዩ እድል የሆነውን የላቀ ደረጃ ላይ ለመድረስ ምንም ተስፋ የማይሰጡ የመርዛማ ሀሳቦች እና ፅንሰ-ሀሳቦች የበላይነት ሳይ አስጨንቆኝ ነበር። እንዲህ ያሉ መርዛማ አስተሳሰቦችና የሚፈጥሩት የዓለም አመለካከት አውቀውም ሆነ ሳያውቁ የመላው ሕዝቦች ምኞትና ሥነ ምግባር ላይ የጨለማ ተጽዕኖ ከማሳደር በቀር ሊረዱ አይችሉም።

በተለይ ይህ ሁኔታ በወንዶች እና በሴቶች ወጣት ትውልድ ትምህርት እና እድገት ላይ እንዴት እንደሚጫወት ያሳስበኝ ነበር, በዩኒቨርሲቲው ተማሪዎቼ ይወከላሉ. ለአለም ያላቸውን ግንዛቤ እና የማንነት ስሜታቸውን በሚያስተካክል በአስተሳሰብ እና በማብራራት ልማዶች ተውጠው ወደ ክፍሎቼ ይመጣሉ። ለፍልስፍና ጥያቄዎች፣ ወይም ታላላቅ የጥበብ እና የስነ-ጽሁፍ ስራዎች፣ ወይም የዘመናዊ ሳይንስ አስገራሚ ግኝቶች ላይ ከፍተኛ ፍላጎት ሲያሳዩም እንዲሁ ነው። እናም ይህችን ዓለም ለመርዳት ወይም አልፎ ተርፎም በሥልጣኔያችን ውስጥ እየተንሰራፋ ያለውን የፍትሕ መጓደል፣ የሰው ልጅ ስቃይ እና ሙስና አውሎ ነፋሶችን ለመረዳት በሚያስቸግር ሁኔታ ተስፋ አድርገው ሲመጡም እንዲሁ ነው። ሁሌም፣ በእነዚህ ሁሉ ወጣት ወንዶች እና ሴቶች፣ ስር የሰደዱ የአስተሳሰብ እና የመግባቢያ መስፈርቶች፣ ስለ አጽናፈ ሰማይ፣ ስለ ሰው ተፈጥሮ እና ስለ ታላቁ ተፈጥሮ በተጋረጠ የሃሳቦች ውዥንብር ተቀርፀው፣ አእምሮአቸውን ከውስጥ ትርጉምና አላማ በሌለው አየር በሌለው እውነታ ውስጥ ቆልፈዋል።

እና እዚህ ከፊት ለፊቴ ናቸው, ማስታወሻ ደብተሮች ወይም ላፕቶፖች ዝግጁ ናቸው. ከፊት ለፊታቸው ወይም በቀላሉ በማይደረስበት ስክሪን ላይ የተመደበላቸው ንባብ አለ።

ጽሁፉ ከፕላቶ ውይይት የተመረጠ ሊሆን ይችላል፣የሶቅራጠስ ንግግሮች በጥልቀት የተፃፈ ድራማ፣እራሳችንን እንድንጠይቅ ያስገድደናል፡እውነት እኛ የሰው ልጆች እኔ ራሴን ጨምሮ ህይወታችንን የምንኖረው እውነተኛ እውነት እና መልካምነትን በፍፁም ሳናውቅ በድንግዝግዝ ዋሻ ውስጥ መኖራችን እውነት ነውን? እና በጸጥታ ከሌላ የማስተዋል ደረጃ ወደ እኛ እየደረሱ፣ በእነሱ እርዳታ - ለእውነተኛ አእምሮ እና ልባችንን እንድንፈልግ የሚጠሩን ብርቅዬ ግለሰቦች መኖራቸው እውነት ነው? ይህ ሁሉ ለራሳችን አሁን እና እዚህ እውነት ሊሆን ይችላል፣ እና “ጥንታዊ” ወይም “አካዳሚክ” ጥያቄ ብቻ ሳይሆን?

ወይም ምናልባት ጽሑፉ ብሃጋቫድ ጊታ፣ በህንድ ውስጥ በጣም የተከበረው ቅዱሳት መጻሕፍት ነው። ከመጀመሪያው ገጾቹ ጀምሮ፣ ተማሪዎቹ እራሳቸውን በሚያስገርም እና እጅግ የላቀ የሃሳብ እና የምስሎች ውቅያኖስ ውስጥ ገብተዋል፣ በተራው ደግሞ ማዕበል እና መለኮታዊ መረጋጋት። እዚህ ላይ የሰው ልጅ እና የሰው ልጅ ዓላማ በጊዜ እና በቦታ ወሰን በሌለው ውስጥ የሚጠፉትን ንጣፎችን ብቻ ስለሚጠፉበት ዘመናዊ ሳይንስ እንድናምን የሚሰጠንን ነገር ሁሉ የሚያልፍ የኮስሞስ ራዕይ ቀርቧል። እዚህ ላይ፣ በተቃራኒው፣ የሕንድ አእምሮ፣ ግዙፍ ዓላማ ያለው፣ የማይታይ፣ ሞት ከሌለው “ወርቃማ ሰው” ጋር፣ ፑሩሻ የሚባል፣ በእውነታው እምብርት ላይ ያለውን አጽናፈ ሰማይ ያሳየናል—ልክ በሰው ጥቃቅን ውስጥ ፣ በራሴ ውስጥ፣ ያው የማይሞት ፑሩሻ፣ ገና የማይታየው ወርቃማ ሰው፣ የራሴ እውነተኛ ማንነት፣ ሕይወቴን ከፍ ወዳለ ንቃተ ህሊና እየጠራኝ ነው።

ወይም ደግሞ የአስራ አራተኛው ክፍለ ዘመን የክርስቲያን ውስጣዊ ህይወት ነቢይ ሜስተር ኢክሃርት የተባለ ትራክት ይኖረናል። እዚህ፣ በMeister Eckhart የእግዚአብሔር ልጅ፣ የእግዚአብሔር ልጅ እና መንፈስ በሰው ነፍስ ውስጥ ስላለው ልምድ፣ ተማሪዎቹም ሆኑ መምህራቸው፣ በምድር ላይ ለዘለአለም እያንዣበበ ላለው የሰው ልጅ ህይወት አሳዛኝ ምላሽ አስገራሚ መልስ አግኝተዋል፡ በሰዎች ራስ ወዳድነት እስር ቤት ውስጥ ለሚሰራጨው የፍርሃት፣ የጥላቻ እና የተስፋ መቁረጥ መቅሰፍት። Eckhartን የምንጠይቀው እውነት ነው - እና የክርስቶስ መወለድ በውጫዊ ብቻ ሳይሆን በታሪክ ውስጥ ብቻ ሳይሆን በውስጥም በራሴ ውስጥ በራሴ ውስጥ የሚከሰት ክስተት መሆን አለበት ? እኛ እዚህ ምን አይነት ሰው እንሆናለን? እና የትኛው ምድር ፣ የትኛው ዓለም ፣ ያኔ እንዲሁ ይወለዳል? ከእኛ የሚጠበቀው ትክክለኛው ትግልስ ምንድን ነው?

ወይም ጽሁፉ ከአንበሳው ፍሬድሪክ ኒቼ፣ ከሥነ ምግባር ወይም ከክፉ ነገር፣ ከሥነ ልቦና ወይም ከኒውሮሎጂ ወይም ከራስ የተነጠለ “ምክንያታዊነት” ከሚባለው በላይ የሰው ልጅ ዕጣ ፈንታ ምን ሊሆን እንደሚችል በሚያገሳ ራእዩ የተወሰደ ነው።

ወይም ደግሞ ከመቶ ዓመታት በፊት በአሜሪካዊው ፈላስፋ ዊልያም ጄምስ የተጻፈውን የሃይማኖታዊ ልምድ ልዩነት ገጾችን እየተመለከቱ ሊሆን ይችላል፣ ሐቀኝነቱ እና የጋራ አእምሮው በሆነ መንገድ ቀላል የአዕምሮ ነፃነትን ያካተቱ፣ ይህም ከጀርመን የሜታፊዚሺያኖች የአርካን ክርክሮች የበለጠ ተስፋን ይሰጣል።

ወይም የሶረን ኪርኬጋርድ የመነጠቁ ጭንቀት፣ ጥበብ እና ታማኝነት፣ በክርስቶስ ክስተት እምብርት ላይ ያለውን የሰው ልጅ ተጋድሎ ለአሁኑ ጊዜ ይገልጣል።

ወይም የሉድቪግ ዊትጌንስታይን የመበሳት ራዕይ የእኛ ኩሩ የፍልስፍና ቋንቋ እና አስተሳሰብ እርቃናቸውን ግራ መጋባት።

ወይም ከዲቲ ሱዙኪ የዜን ቡዲዝም አስተሳሰብ መለኮታዊ ነፃነት።

ወይም እጅግ በጣም በሚታወቀው መጽሐፍ ቅዱሳችን ውስጥ ካለው ጥልቅ የስነ-ልቦና እና የኮስሞሎጂ ደረጃዎች መገለጦች ጋር በዞሃር ውስጥ ያለው የአይሁዶች ምስጢራዊነት ጥልቅ ጉድጓድ።

ሀሳቦች ፣ ሀሳቦች ፣ ሀሳቦች! ምርጥ ሀሳቦች፣ ታላቅ ራእዮች፣ ከሁሉም በመጨረሻ ህይወት ከሌላቸው የስኬት፣ ዝና፣ ገንዘብ እና አካላዊ ደስታ የራቀ የተስፋን ጣዕም ይዘው ይመጣሉ። ግን ደግሞ፣ እና እንዴት አስደናቂ እና ምስጢራዊ በሆነ መልኩ ተስፋ ያለው፡ የሰውን ልጅ እና ምድርን በመርዳት ደካማ ተስፋ ውስጥ ያለ ጣዕም እና አሁን እንግዳ እና አዎን፣ አምላክ!

ይህን የአሁኑን መጽሐፍ፣ ይህን አሁን ባለው ማንነቴ እና በታናሽነቴ መካከል የተደረገ ውይይት፣ ወደ እንደዚህ የመሰሉ የመነቃቃት ሀሳቦች መኖሪያ ቤት ልሸከም እችላለሁን?

ግን ቆይ! የዚህ የናፍቆት ተስፋ ምንጭ ምንድን ነው? ያ ምንጭ በእነዚህ ሃሳቦች ይዘት ውስጥ ብቻ ነው ፣በአጽናፈ ሰማይ እውነታ እና በሰው ልጅ እይታቸው ፣በአእምሮ ውስጥ አዲስ ምኞትን የሚያነቃቃ ፣ለአስተሳሰብ ከባድ የአካል ብቃት እንቅስቃሴ የሚገባው አዲስ የማስተዋል ጥሪ? እና ይህ የተስፋ መነቃቃት በትልቅ ደረጃ፣ በክፍል ውስጥ ያለው ጥልቅ የመጋራት ድባብ፣ ከተማሪዎቹ እና መምህራቸው ጋር በጋራ የመደማመጥ ስራ ላይ አጋሮች ሆነው—በዋነኛነት አእምሯዊ መልስ ከመስጠት ይልቅ፣ የልብን ታላላቅ ጥያቄዎች የሚያጎለብት የጋራ መደማመጥ ስራ ነው?

አዎን, ያ ሁሉ አስፈላጊ ነው, ሁለቱም ታላቅ ሀሳቦች እና ሞቅ ያለ የመደማመጥ ሁኔታ. ነገር ግን በእነዚህ ወጣት አእምሮዎች ውስጥ የሚታየው የዓላማ የተስፋ ጥራት - የነቃ ተስፋ - ከሌላ ምንጭ የመጣ ነው ።

ቃላቶች ብቻውን የዚህን ምንጭ ትክክለኛ ትርጉም ሊሰጡ አይችሉም. ከአመት አመት በተማሪዎቼ ፊት ቆሜ ሁሉም መገኘታቸው በጸጥታ እና በጠንካራ ህይወት ሲመጡ እያየሁ ነበር። ግን አሁን፣ ልክ አሁን፣ ከግማሽ ምዕተ-አመት በላይ ካስተማርኩ በኋላ፣ የዚህን ተስፋ እውነተኛ ተፈጥሮ የተረዳሁት።

እኔ ከክፍሉ ፊት ለፊት ቆሜያለሁ፣ ፅሑፎቻችን አባ የሚባሉበትን ትራንስፎርሜቲቭ እውቀት የተባለውን ሁለተኛ ክፍለ ጊዜዬን ልጀምር ነው። የዊልያም ጆንስተን እትም የአስራ አራተኛው ክፍለ ዘመን ክላሲክ የክርስቲያን ሚስጥራዊነት፣ የማያውቅ ክላውድ እና የኡፓኒሻድ ኢክናት ኢስዋራን ትርጉም፣ በተለይም ካት ኡፓኒሻድ በመባል የሚታወቀው “ከሞት ጋር የተደረገ ውይይት”።

በክፍል የመጀመሪያ ስብሰባችን፣ ከምንከማቸው ዋና ዋና የፍልስፍና ጉዳዮች መካከል ሰፋ ያለ ማጠቃለያ አቅርቤ ነበር።

• የንቃተ ህሊና ግዛቶች እና የአስተሳሰብ ባህሪያት ለእያንዳንዱ ግዛት

በሃይማኖት እና በፍልስፍና ውስጥ የለውጥ እውቀት (ግኖሲስ)

• የለውጥ እውቀት ስነምግባር እና ሜታፊዚካል ጠቀሜታ

• እንደ ቅዱስ እና ዓለማዊ ተግባር ማሰብ

• ስለ ምስጢራዊነት ግራ መጋባት እና አለመግባባቶች

• በፍልስፍና እና በመንፈሳዊ ተግሣጽ መካከል ያለው ግንኙነት

• የእውቀት ደረጃዎች፡ መረጃ፣ ቲዎሪ፣ መረዳት፣ ጥበብ

ልክ መናገር ስጀምር ከፊት ረድፍ ያለች ተማሪ እጇን ታነሳለች። ባለፈው ሳምንት በክፍሉ የመጀመሪያ ስብሰባ ላይ በእኔ ላይ የተለየ ስሜት ያሳደረችኝ ጂያኦ ሊ የተባለች ወጣት ቻይናዊ ነች። በሁለት ሰአታት ተኩል ውስጥ ምንም አልተናገረችም ነበር፣ ወደ እሷ አቅጣጫ ባየሁ ቁጥር የሚገርመኝ በቀላል ንፁህነት ብቻ እያየችኝ ነው። አሁን ግን የዛሬው ክፍል ገና ሲጀመር በልበ ሙሉነት እጇን አውጥታ እውቅና ለመስጠት ሳትጠብቅ በቀላል እና በንፅህና በዩኒቨርሲቲ ውስጥ አጋጥሞኝ የማላውቀውን ተናገረች፡

"ጊዜ ምንድን ነው?" አስቆመኝ:: ፈገግ ማለት ጀመርኩ እና እንደዚህ ባለ ጥልቅ እና ያልታሸገ ጥያቄ ላይ ትንሽ ለመቀለድ ስሜቴን ጨፈንኩ። ለዚህ ጥያቄ ማንም ሰው በትክክል ያልመለሰው ወይም ሊመልሰው የማይችለውን የአንድ ዓረፍተ ነገር መልስ እንደምችል በእውነት አስባ ነበር? ግማሹን ሳላውቅ፣ ከጭንቀቴ ስር፣ እንደ ብርቱ፣ ጥሬ የማሰብ ችሎታ የመሰለ ነገር በድንገት ውስጧ ሲወጣ ታየኝ፣ የሚያስገርመኝን ያህል የሚያስገርም ቢሆንም።

ብዙም ሳይቆይ የማየው “በማስተዋል” ብቻ እንዳልሆነ ተገነዘብኩ። ግን በትክክል ምን ነበር?

መልሱ ወደ እኔ የመጣልኝ ከዚያ ቀን በኋላ ነበር። ስለ እሷ እያሰብኩ በብዙ መጽሐፎቼ ላይ የጻፍኩትን የልጅነት ወዳጄን ኤልያስ ባርክሆርዲያንን ትዝታ እየጠራሁ ራሴን አገኘሁት። ፊቷ ላይ ያለው ገጽታ በኤልያስ ፊት እንደሚታይ አይነት መልክ ነበር እናም እኔ እንደማስበው በራሴ ፊትም ቢሆን ከትምህርት ሰዓት በኋላ አብረን ተቀምጠን ስለ ስነ ፈለክ ጥናት እና ስለ ዋናዎቹ ጥያቄዎች እያወራን "እግዚአብሔር ካለ ማን ፈጠረው?" እና “ከአጽናፈ ሰማይ መጀመሪያ በፊት ምን መጣ?” እና "ከሞትን በኋላ ምን ያጋጥመናል?"

ኤልያስን ለመጀመሪያ ጊዜ ያገኘሁት የአስራ አንድ አመት ልጅ ነበር; አንድ ዓመት ገደማ ነበር. የእሱ የአርመን ቤተሰብ በቅርቡ በራሳችን ተራ በሆነው የፊላደልፊያ ተራ “የረድፍ ቤቶች” በሚዋሰነው ይበልጥ ፋሽን ባለው ሰፈር ውስጥ ወደሚገኝ የሚያምር “የማዕዘን ቤት” ገብቷል።

ከእለታት አንድ ቀን ኤልያስ ከቦታው የወጣ መስሎ ወደ መንገዳችን ገባ። ስለ ስብሰባችን ሁሉንም ነገር አስታውሳለሁ. ሞቅ ያለ ቀን ነበር፣ ልክ ትምህርት ቤት እንደወጣ፣ እና የሰፈር ልጆች የተለመደው ጫጫታ የጎዳና ላይ ጨዋታዎች በድንገት መጀመራቸው ነበር።

ከቤቴ ጀርባ ባለው መንገድ ሲያልፍ፣ ሮጦ አንዱን ጨዋታ ለመቀላቀል እየሄድኩ ነበር። እሱ ወደ እኔ ሄደ እና እራሱን አስተዋወቀ፣ ይህ ድርጊት በጣም ያልተለመደ ነበር። ማንም ራሱን “አስተዋውቆኝ” አያውቅም። መጀመሪያ ላይ ብቸኝነት እና ከቦታው የወጣ ይመስላል። ነገር ግን ብዙም ሳይቆይ ስለ እሱ የተለየ ነገር እንዳለ ተሰማኝ፣ እና ከጥቂት ጊዜ በኋላ፣ በጎረቤታችን ቤት ዙሪያ ባለው ዝቅተኛ የድንጋይ ግድግዳ ላይ አንድ ላይ ተቀምጠን ስለ ፍልስ ፕላኔታሪየም የቅርብ ጊዜ ትርኢት እያወራን ነበር።

ስለ አስትሮኖሚ ማለቂያ በሌለው ማውራታችን፣ ስለ ፕላኔቶች፣ ጨረቃዎች፣ ኮሜትሮች፣ አስትሮይድስ፣ ኮከቦች፣ ህብረ ከዋክብቶች፣ ርቀቶች፣ ታላቅ የጊዜ ርዝማኔዎች፣ ስታቲስቲክስ፣ ፍጥነት፣ ከባቢ አየር (ወይም የእነርሱ እጥረት) እና ሌሎችም እውነታዎች እርስ በርሳችን መቀባበል ጀመርን።

ስለ ፈለክ ጥናት ብዙ እውነታዎችን አውቄአለሁ፣ ከማውቃቸው ልጆች የበለጠ። ግን ብዙም ሳይቆይ ኤልያስ ከእኔ የበለጠ እንደሚያውቅ ሳውቅ በጣም ተገረምኩ፤ ብዙ እና ብዙ። በምናደርገው የወዳጅነት “የእውነታ ውድድር” በቀላሉ በልጦኛል። ነገር ግን እሱ በሚያውቀው ነገር ላይ ሌላም ነገር ያለ ይመስላል፣ ጣቴን ማድረግ የማልችለው ነገር። ገና ከጓደኝነታችን መጀመሪያ ጀምሮ፣ በእሱ ውስጥ ያለው ይህ “ነገር” እንደ ታላቅ፣ አስተዋይ ወንድም፣ በተለይም በኋላ ላይ፣ ስብሰባዎቻችን በዋነኝነት ወደ ሌላ ጥያቄ በሚሸጋገሩበት ጊዜ እሱን እንዳስብ አድርጎኛል።

ስለ ሥነ ፈለክ ጥናት ብዙ ሰዓታት አሳለፍን ፣ ለእኔ አስደሰተኝ። ከሌላው በተለየ አዲስ ጓደኛ አገኘሁ። በመጨረሻ በዚያ የመጀመሪያ ቀን ስንለያይ በሚቀጥለው ቀን በተመሳሳይ ቦታ እንደምንገናኝ ታወቀ። ይህን ደግሞ ለብዙ ቀናት አደረግን፤ ከእሁድ በስተቀር፣ ምንም በማላውቃቸው አንዳንድ የክርስትና ሃይማኖታዊ ምክንያቶች ኤልያስ ከቤተሰቡ ጋር ለመሆን ከተገደደበት ጊዜ በስተቀር።

ሰኞ እንደገና ስንገናኝ፣ እንደገና ስለ ሳይንስ እና አስትሮኖሚ ማውራት ስጀምር፣ “ነፍስ ያለህ ይመስልሃል?” የሚል ጥያቄ ጠየቀ።

በቀደመው ቀን አንድ በጣም ተወዳጅ አያት ከሞተ አንድ አመት በሚሆነው የመታሰቢያ ሥነ ሥርዓት ላይ ከቤተሰቡ ጋር ሄዶ እንደነበር ታወቀ። የአምልኮ ሥርዓቱ በተለይም የእናቱ ሀዘን በጥልቅ ነክቶታል።

ለጥያቄው ምን እንደምለው አላውቅም ነበር። የነፍስ ሀሳብ እና ቃሉ እራሱ ተቀባይነት ያለው የቤተሰቤ ሃይማኖት ክፍል ስላልነበረ ስለ ነፍስ ብዙ አስቤ አላውቅም ነበር። የአያቶቼ የኦርቶዶክስ ይሁዲነት የሚናገረው የሚወዷቸውን ሰዎች በማስታወስ ስለሚኖሩ ግለሰቦች ብቻ ነው። እና ይህ ሁልጊዜ ግብዝነት እና ተስፋ አስቆራጭ ይመስለኝ ነበር። ይህንን እንደ እውነተኛ የማይሞት ነገር አድርጌ አልቆጠርኩትም።

በመጨረሻ፣ ትከሻዬን በማወዛወዝ መለስኩት። እና ምንም ሳንናገር ለረጅም ጊዜ ተቀመጥን የአንዳችንን አይን እየተመለከትን ነበር። የከሰአት ጸሀይ ከኋላው ትዝ ይለኛል፣ በዝግታ እንቅስቃሴው ውስጥ፣ ወደ ጭንቅላቱ ጫፍ እየገባች ነው።

አሁን፣ ከብዙ አመታት በኋላ፣ በዛ ረጅም ጸጥታ ሁለታችንም የተሰማን ምን ነበር ማለት እችላለሁ። እኔ ነኝ የሚለው ስሜት ነበር። እዚህ፣ አሁን፣ እኔ አለሁ —በሕይወታችን ውስጥ ምንም ዓይነት ስሜት የማይሰማኝ፣ በዝቅተኛው የድንጋይ ቅጥር ላይ አብረን በተገናኘንባቸው ወደ ሁለት ዓመታት በሚጠጋ ጊዜ ውስጥ በየቀኑ በተወሰነ ጊዜ የምንነካው ስሜት ነው። በእነዚያ ዓመታት ስለ ስነ ፈለክ እና ሳይንስ ያደረግነው ውይይት ዘመናዊ ሳይንስ ሊመልስ ከሚችለው ከማንኛውም ነገር በላይ ወደ ፍልስፍናዊ ጥያቄዎች መቀየሩ አይቀሬ ነው።

በእነዚያ ጊዜያት፣ ሚስጥራዊ የሆነ የቤት መምጣት በሚመስለው በጣም ጥሩ መገኘት በራሳችን ውስጥ መታየታችን ነክቶናል ። እኔ እዚህ ነኝ. ቤት ነኝ።

በአመታት ውስጥ፣ በመጨረሻ ይህ ተሞክሮ ምን ማለት እንደሆነ ከሚያሳዩኝ ሃሳቦች እና ጓደኝነት ጋር ተገናኘሁ። በውስጣችን በጥልቅ ከተደበቀ ነገር እና በተመሳሳይ ጊዜ ወደ እራሳችን ወለል በጣም ቅርብ የሆነ የጥሪ ተሞክሮ ነበር። የኔ ጥሪ ነበር፣ ልዩ የሆነው ሁለንተናዊ ራስን፣ በእያንዳንዱ ሰው ውስጥ ያለው የፑሩሻ ንቃተ-ህሊና፣ እውነተኛ የፍቅር እና የመረዳት ምንጭ።

ይህ ተሞክሮ ያመጣውን የዝምታ መደነቅ፣ መደነቅ እና የተስፋ ስሜት በቃላት መግለጽ አይቻልም—በህይወት ምግባር ውስጥ ሁል ጊዜ እና በሁሉም ቦታ ለመታገል ከደስታ ፍላጎት ጋር እንጂ በምንም መልኩ ሸክም አይደለም። ኤልያስ ገና አሥራ አራተኛ ልደቱ ሳይሞላው በዚያን ጊዜ ሊድን በማይችል በሉኪሚያ ሞተ። ሕመሙ ከጀመረ በኋላ በነበሩት ወራት ውስጥ፣ ከቤቱ ጀርባ ባለው ጸጥታ ባለው የሙዚቃ ክፍል ውስጥ፣ ትልቅ፣ በጥንቃቄ የተያዘ፣ በፀሐይ የተሞላ የአትክልት ስፍራ ጋር አገናኘው ነበር። ህመሙ እየገፋ ሲሄድ እና እየደከመ ሲሄድ፣ ስለ አእምሮው ያለኝ ስሜት ጨመረ። ስለሚጠብቀው ነገር በግልጽ ተናግሯል እና ስለ አጽናፈ ሰማይ ሊረዳው የሚፈልገውን ሁሉ ለመረዳት ረጅም ዕድሜ ስለሌለው ብቻ ተጸጸተ። ነገር ግን በሆነ መንገድ፣ በውስጣችን የጋራ ንቃተ ህሊና መገኘት በተደጋጋሚ በመታየቱ ምክንያት፣ ሞቱ በመጨረሻ፣ በቀጣዮቹ አመታት፣ ከሀዘን የበለጠ ተስፋን አምጥቶልኛል፣ ከውስጣችን ከሚጠራን ከእውነተኛ የተቀደሰ ንቃተ ህሊና “ድምፅ” የሚመነጨው ተስፋ።

የዘመናችን ባህሪ የሆነውን ምናባዊ ተስፋ እና የማይቀር አፍራሽ አስተሳሰብ ወደ ራሴ እና ለተማሪዎቼ እና አንባቢዎቼ ለማምጣት እየሞከርኩ ያለሁት የዚህ የተስፋ ጥራት መነሳሳት መሆኑን አሁን አይቻለሁ።