Dankbaarheid Achter De Tralies

Hoewel mijn omstandigheden misschien niet helemaal zijn zoals ik zou willen, heb ik nog steeds reden om dankbaar te zijn. Nu ik in mijn cel zit, is het warm en de lucht muf – maar ik hoor ergens buiten mijn raam een ​​vogeltje vrolijk fluiten. ~ Scott Zirus, TX

Maakt dankbaarheid ons echt gelukkig? Hoe helpt dankbaarheid ons in moeilijke tijden? Hoe ervaar jij dankbaarheid als iemand die gevangen zit en zoveel vrijheden en privileges ontzegd wordt die met geluk gepaard gaan? Dit zijn enkele van de vragen die we hebben onderzocht in Grateful Anyhow , een recent project in samenwerking met Prisoner Express (PE), waarbij ongeveer 350 gedetineerde mannen en vrouwen de transformerende kracht van dankbaarheid onderzochten.

Als onderdeel van het project ontvingen gevangenen artikelen, wetenschappelijke studies, verhalen en praktijken over dankbaarheid, samen met vragen ter reflectie van A Network for Grateful Living via PE. Deelnemers werden aangemoedigd om hun gedachten en ervaringen schriftelijk te delen via brieven die naar PE werden teruggestuurd. De perspectieven en verhalen die gevangenen deelden, zijn ontroerend, verhelderend en enorm ontroerend. We danken alle deelnemers voor hun bereidheid om een ​​kijkje te geven in hun ervaringen en de grote uitdagingen van het gevangenisleven – de reflecties zijn een geschenk in de vorm van educatie en geven ons inzicht in de potentiële impact van dankbaarheid. Hieronder vindt u fragmenten uit enkele brieven die we van deelnemers ontvingen:

Ik schrijf nu al een week in mijn Dagplanner drie dingen waar ik dankbaar voor ben. Dat doet me denken aan positieve dingen, me focussen op het positieve en het geeft me een goed en gelukkig gevoel. Tot nu toe heeft het me goed gedaan. Als iemand tegen me praat, neem ik echt de tijd om te luisteren en te reageren in plaats van me af te zonderen. Het geeft me een goed gevoel om gewoon naar iemand te luisteren en hem of haar een glimlach te geven. Dit gaat goed voor me zijn. – Ashley Law, TX

***

Ik denk dat ik nog steeds op het pad van 'verschrikkelijk' zit. Als ik met mensen praat, hoor ik dat ik bitter ben. Als ik schrijf, geef ik mezelf de ruimte om vrij te zijn en schilder ik bepaalde beelden van dingen zoals ik ze wil hebben, niet zoals ze zijn ... Eerlijk gezegd lees ik het pakket met scepsis. De citaten, gedichten en stappen geven je op dat moment een beter gevoel, maar hoe verander je dat in een blijvend gevoel? – Moses Valdez, TX

***

Meer dan 75% van de gedetineerden in de gevangenis is tegenwoordig slachtoffer van disfunctionele gezinnen, eenoudergezinnen en misbruikende pleegzorgsystemen. We zitten niet te smeden tot nog meedogenlozer en corrupter gedrag, strevend naar onrechtmatig verkregen winst. We worden elke ochtend wakker met de angst dat we verkracht, geslagen of neergestoken zullen worden omdat iemand ons eten of onze schoenen wil ... We worden op deze plekken ontmenselijkt totdat we worden wat we in de eerste plaats al werden beschuldigd te zijn ... Wanneer we leren dankbaar te zijn voor zelfs de meest ogenschijnlijk onbelangrijke dingen, trainen we onszelf in het leven in het moment en het voeden van positieve gedachten in dat moment, wat leidt tot positieve gevoelens van tevredenheid en geluk, wat weer leidt tot positief, constructief gedrag. Dus wat we doen als we dankbaar zijn voor onze gezondheid of zelfs een gevangenismaaltijd, is leren een cyclus van succes te creëren. Omdat we ons concentreren op het moment, denken we niet aan de toekomst of het verleden, of scheppen we geen verwachtingen die, als ze niet worden vervuld, ons terug in de negatieve cyclus zullen leiden. – Danny Brandon, Florida

***

Je "Grateful Anyhow"-nieuwsbrief kwam ongeveer een maand geleden binnen en ik legde hem weg totdat ik in een betere gemoedstoestand was. Dat lukte niet, dus besloot ik hem vanochtend te lezen om te zien waar het over ging. Pas toen ik op pagina 10 "De waarde van dankbaarheid in de gevangenis" las, kreeg ik hem eindelijk.

Hoewel ik over veel dingen erg boos ben (dat ik in de gevangenis zit vanwege mijn verleden in plaats van iets dat een misdaad is, enz.), kan ik voor een paar dingen dankbaar zijn. Allereerst is het nog steeds mogelijk (lees: gezond verstand) om je nieuwsbrief te begrijpen en je te schrijven. Veel mensen om me heen – zelfs op mijn leeftijd – kunnen niet lezen en schrijven. – Steven Maher, Texas

***

Hierbij een kopie van een bedankbrief die ik aan mijn zus heb geschreven, geïnspireerd door een opdracht uit het pakket:

Mijn allerliefste kleine zusje:

Ik volg momenteel een cursus genaamd "Grateful Anyhow", die me uitdaagt om na te denken over de dingen waar ik dankbaar voor ben, ondanks mijn moeilijke omstandigheden. Jij kwam meteen in me op, omdat ik je enorm dankbaar ben dat je me deel laat uitmaken van het leven van mijn neefje. Je zou me er makkelijk helemaal uit kunnen zetten, vooral gezien de aard van mijn overtredingen.

Ik denk hieraan als ik om me heen kijk en zoveel mannen zie die niet eens contact hebben met hun eigen kinderen. Dat geeft me des te meer geluk als ik met P. bel, foto's van hem in de post krijg en jij hem meeneemt op bezoek. P. is de belangrijkste persoon voor mij, omdat hij ervoor zorgt dat ik een beter mens wil zijn, en ik kan je niet genoeg bedanken dat ik een rol in zijn leven mag spelen.

Hou van je grote broer,

Tsjaad

– Chad Frank, NC

***

Het moeilijkste aan de gevangenis was voor mij altijd het samenleven met verschillende mensen. Ik kwam er heel onwetend, jong en bang binnen. Ik deelde een kamer met verschillende sterke persoonlijkheden en werd uiteindelijk overreden. Ik had geen stem en was bang om er zelfs maar een te proberen te hebben. Met elke nieuwe kamer en situatie werd ik echter moediger en zelfverzekerder. Vier jaar later geloof ik dat ik nu de kracht bezit om mijn stem te gebruiken en assertief te zijn. Ik zou nog steeds een bang meisje zijn als ik niet zo veel moeilijke leefsituaties had gehad ... Als ik dankbaar ben, voelt het leven helder en zinvol. Ik heb een doel, vrede, voldoening en vaak ook geluk. Er zijn geen "nadelen" aan het beoefenen van dankbaarheid. – Hadassah Huber, MN

***

Mijn herinneringen aan kansen of geschenken op een bepaald moment zijn altijd zegeningen van de natuur geweest. Laatst landde er een bij op mijn schouder. Een vriend van me wilde hem meteen doodslaan. Ik zei: "Nee, laat hem maar." Het was een voorrecht voor me om die bij te hebben aangetrokken. Kort daarna vloog de bij weg. We hoeven alleen maar te stoppen, te kijken en te luisteren, de natuur schenkt ons zoveel, onze bekers stromen over. – Arnie Zepeda, CA

***

Een verdere selectie van de schrijfsels van de deelnemers wordt gepubliceerd in de Prisoner Express-nieuwsbrief (verzonden naar meer dan 4.000 abonnees in de gevangenis) en hier op gratefulness.org.

Dit project belicht hoe dankbaar leven veerkracht en welzijn kan bevorderen in enkele van de meest barre omstandigheden in de VS. De reacties van de deelnemers nodigen ons uit om na te denken over hoe we een kader kunnen leren, ontwikkelen en formuleren dat betekenisvol is voor mensen die weinig controle hebben over hun omgeving, activiteiten, relaties of toekomst. Het horen van persoonlijke reflecties over of en hoe dankbaarheid mensen in moeilijke omstandigheden helpt, vergroot ons begrip en onze verwoording van dit kader als een weldadige kracht in de wereld.

Wijsheid, strijd en perspectief schitteren in de brieven die we ontvangen, en we zullen deze reflecties blijven gebruiken voor belangrijke lessen en inzichten. We hopen dat de ervaringen van deze personen je eigen dankbaarheidspraktijk beïnvloeden, vooral wanneer je met moeilijkheden kampt.

We zijn Gary Fine van Prisoner Express en de mensen van de Durland Alternatives Library (die Prisoner Express onderdak biedt) enorm dankbaar voor hun samenwerking en belangrijke werk. Lees meer over hun programma's op prisonerexpress.org en alternativeslibrary.org .