Dar Ekologicznej Pokory

Na początku moich 20. urodzin oddałam się na naukę do Królowych Matek Krobolandu w Ghanie z nadzieją na lepsze zrozumienie mojego dziedzictwa kulturowego. Pewnego poranka przybyłam do posiadłości Paramount Queen Mother Manye Nartike, która była szczególnie poruszona plotką, którą usłyszała o naszych diasporycznych praktykach związanych z ziemią. Z niedowierzaniem upomniała mnie: „Czy to prawda, że ​​w Stanach Zjednoczonych rolnik wsadzi nasiona do ziemi i nie wyleje żadnych ofiar, nie złoży żadnych modlitw, nie zaśpiewa ani nie zatańczy, i nie będzie oczekiwać, że nasiona wyrosną?” Spotkawszy się z moim zawstydzonym milczeniem, kontynuowała: „Dlatego wszyscy jesteście chorzy! Ponieważ postrzegacie Ziemię jako rzecz, a nie istotę”.

Oczywiście miała rację. Jako Afroamerykanie, ponad 400 lat zanurzenia w kapitalizmie rasowym — komodyfikacji naszego ludu i planety dla zysku ekonomicznego — próbowało zniszczyć naszą świętą więź z Ziemią. Wielu z nas zapomniało, że nasze dziedzictwo kulturowe jako czarnoskórych ludzi obejmuje ekologiczną pokorę, ideę, że ludzie są spokrewnieni z naturą, a nie jej panami.

Pomimo nacisków na asymilację, są tacy, którzy uparcie wierzą, że ziemia i woda są członkami rodziny, trzymają się naszych przodków, którzy poznają i nadal praktykują technologie oparte na Ziemi. Spośród niezliczonych praktyk afro-rdzennych, które mogą pomóc całej ludzkości w naszej podróży do ekologicznej cywilizacji, trzy są tutaj badane: wróżenie Ifa, zarządzanie glebą i kulturowa biomimikra.

Wróżenie Ifa

Wyrazistym przykładem ekologicznej pokory i potężnym wyzwaniem dla ludzkiej supremacji w czarnej myśli ekologicznej jest system wróżbiarstwa Ifa. Praktykowany wśród społeczności Jorubów i w całej diasporze afrykańskiej system wróżbiarstwa Ifa został wpisany na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości przez Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Oświaty, Nauki i Kultury w 2008 r.

Awo Onigbonna rzuca Ifa, praktykę wróżbiarską, której Soul Fire Farm używa, aby poprosić Ziemię o pozwolenie przed ścięciem drzewa, wykopaniem fundamentu lub zmianą ekosystemu. Gdyby taka praktyka pauzy i zgody była powszechna, natura miałaby okazję powiedzieć: „Dość!” i zostać wysłuchaną. Zdjęcie Enroue Halfkenny.

Podczas wróżenia, wysoko wyszkolony kapłan Ifa używa poświęconych orzechów palmowych i wróżbiarskiego łańcucha, aby ujawnić wersety świętej literatury, które prowadzą ludzi w podejmowaniu decyzji zgodnych z ich przeznaczeniem i w harmonii z prawami natury. W przeciwieństwie do materializmu i indywidualizmu Zachodu, ta rdzenna praktyka wymaga, abyśmy poprosili o pozwolenie Siły Natury (Orisas) przed jakimkolwiek większym przedsięwzięciem. Co więcej, ta tradycja postrzega naturę jako boską. Jak wyjaśnił profesor Wande Abimbola, Awise Awo ni Agbaye (światowy rzecznik Ifa), w swojej książce Ifa Will Mend Our Broken World, „Wszystkie rzeki Jorubalandu są bóstwami. Wszystkie wzgórza i góry są bóstwami i są czczone przez ludzi. Sama Ziemia jest święta! W rzeczywistości Ziemia jest bóstwem”.

Nie wypełnia się mokradła, które jest również bóstwem. Nie równa się lasu, który jest czczony. Podobnie jak w przypadku większości rdzennych praktyk, wróżenie Ifa jest atakowane od początku kolonizacji zachodniej przez misjonarzy i przywódców wiary w chrześcijaństwie i islamie. Nasz opór wobec tego duchowego wymazania będzie fundamentalny dla naszej ochrony świata przyrody.

W Soul Fire Farm używamy wróżby Ifa, aby poprosić Ziemię o pozwolenie przed ścięciem drzewa, wykopaniem fundamentu lub zmianą ekosystemu. Gdyby taka praktyka pauzy i zgody była powszechna, natura miałaby okazję powiedzieć: „Dość!” i zostać wysłuchaną.

Ochrona gleby

Czarna myśl ekologiczna oferuje nam również potężną etykę glebową i ładunek, który każdy z nas chroni i powiększa. Jesteśmy zależni od tego „czarnego złota” dla przetrwania. Przez ostatnie ponad 700 lat kobiety w Ghanie i Liberii łączyły kilka rodzajów odpadów — w tym popiół i węgiel drzewny z gotowania, kości z przygotowywania posiłków, produkty uboczne z przetwarzania ręcznie robionych mydeł i plewy ze zbiorów — aby stworzyć afrykańskie ciemne ziemie. Według badania z 2016 r. opublikowanego w Frontiers in Ecology and the Environment , kompost ten ma wysokie stężenie wapnia i fosforu, a także 200-300% więcej węgla organicznego niż gleby typowe dla tego regionu.

Dzisiaj starsi społeczności mierzą wiek swoich miast głębokością czarnej gleby, ponieważ każdy rolnik w każdym pokoleniu przyczynił się do jej powstania. Jak wcześniej napisałem w moim artykule „Ponowne połączenie z glebą, uzdrawiamy planetę i siebie”, rolnicy Ovambo z Namibii i Angoli również zapoczątkowali wysoce urodzajny system pielęgnowania „swojej gleby przez pokolenia poprzez kopce, grzbiety i stosowanie obornika, popiołu, ziemi termitów, moczu bydła i obornika z terenów podmokłych”. Kruche, bogate w składniki odżywcze podwyższone grządki nowoczesnego rolnictwa ekologicznego mają swoje korzenie w technologii rolniczej Ovambo.

Dr George Washington Carver kontynuował tę spuściznę w diasporze. W swoich artykułach i przemówieniach celowo zaznaczam, że Carver „był jednym z pierwszych naukowców zajmujących się rolnictwem w Stanach Zjednoczonych, który opowiadał się za stosowaniem roślin strączkowych jako roślin okrywowych, bogatym w składniki odżywcze ściółkowaniem i zróżnicowanym ogrodnictwem. Radził rolnikom z początku XX wieku, aby poświęcali każdą wolną chwilę na grabienie liści, zbieranie bogatej ziemi z lasów, gromadzenie obornika z bagien i wywożenie go na ziemię. Carver uważał, że „nieuprzejmość wobec czegokolwiek oznacza niesprawiedliwość wobec tej rzeczy”, przekonanie to dotyczyło zarówno ludzi, jak i gleby”.

Dziś czarni rolnicy nadal odgrywają wiodącą rolę w rolnictwie regeneracyjnym i ochronie gleby. Patrzymy na rolników takich jak Leonardo Diggs, który zarządza 418-akrowym, neutralnym pod względem emisji dwutlenku węgla, regeneracyjnym inkubatorem w Kalifornii; Keisha Cameron, która przywraca do życia uprawę włókien w zrównoważonym systemie leśno-pastwiskowym w Georgii; i Germaine Genkins, która wzbogaciła materię organiczną w swojej miejskiej farmie w Południowej Karolinie, aby uniknąć konieczności nawadniania. Są to niektórzy z setek czarnych rolników, którzy pokazują, jak wyżywić społeczność bez niszczenia gleby.

Biomimikra kulturowa

Współcześni czarnoskórzy myśliciele zajmujący się ekologią, tacy jak Adrienne Maree Brown, zachęcają nas do oparcia się na biomimikrze kulturowej jako strategii ekologicznego i społecznego rozwoju. W książce Emergent Strategy pyta, jak możemy być jak woda, akceptując stałość zmian? Brown przypomina nam, że podobnie jak fraktalny wzór paproci, małe odzwierciedla duże. Oznacza to, że nasze wewnętrzne i intymne praktyki odzwierciedlają się w sposobach funkcjonowania społeczeństwa lub jego dysfunkcjach. Podobnie jak las dzieli się minerałami i wiadomościami za pośrednictwem podziemnej sieci grzybni grzybni, zapewniając pożywienie zarówno rodzinom, jak i obcym drzewom, tak i my jesteśmy zachęcani do przyjęcia wzajemnej pomocy i współpracy.

Przykładem biomimikry leśnej jako strategii przetrwania kulturowego jest współpraca — w którą jestem zaangażowany — między sześcioma oddolnymi projektami prowadzonymi przez czarnoskórych i rdzennych mieszkańców w północno-wschodnich Stanach Zjednoczonych. Wierząc, że system żywnościowy obejmuje procesy, które sprawiają, że słońce trafia na nasze talerze, i będąc w pełni świadomymi, że rządy stanowe i federalne nie włączyły sprawiedliwości ani opieki do tych procesów, organizacje oddolne postanowiły wspólnie i współzależnie stworzyć własną infrastrukturę systemu żywnościowego. Northeast Farmers of Color Land Trust udostępnia ziemię rolnikom i zarządcom ziemi. Black Farmer Fund zapewnia kapitał nieekstrakcyjny dla społeczności w celu zakładania przedsiębiorstw opartych na ziemi i żywności. Soul Fire Farm i Farm School NYC zapewniają odpowiednio szkolenia dla rolników wiejskich i miejskich. Corbin Hill Food Project agreguje zbiory i dystrybuuje je do społeczności dotkniętych niedoborem żywności w Nowym Jorku. Black Farmers United NYS pracuje nad zmianą polityki i systemów przyczyn źródłowych. Tak jak las współpracuje, aby chronić całość, tak ten ekosystem organizacji jest silniejszy razem.

W tym czasie jesteśmy bardzo świadomi pęknięć w naszym systemie niekontrolowanej konsumpcji i korporacyjnej nienasycenia. Czujemy gorące wiatry pożarów, zakłócenia pandemii i duszący oddech ofiar przemocy państwowej. Wiemy, że nie ma powrotu do „normy”. Droga naprzód wymaga, abyśmy zajęli należne nam miejsca jako młodsze rodzeństwo w stworzeniu, oddając się oceanom, lasom i górom jako naszym nauczycielom.

Ci, których skóra ma kolor ziemi, przywracają do życia swoją pradawną i starożytną praktykę słuchania Ziemi, aby wiedzieć, w którą stronę iść. To poprzez słuchanie możemy uleczyć chorobę naszego społeczeństwa. Jak wyjaśnił dr Carver: „Jak rozmawiać z małym kwiatkiem? Przez niego rozmawiam z Nieskończonością. A czym jest Nieskończoność? To ta cicha, mała siła… ten cichy, delikatny głos”.