Cztery Sposoby Na osłabienie Swojej defensywności

Lata temu, kiedy udzieliłem pierwszego wywiadu dla mediów na temat moich badań nad pokorą, osoba przeprowadzająca wywiad była ciekawa, czy studiowanie pokory faktycznie czyni mnie bardziej pokornym. Poprosiła mnie o przeprowadzenie ankiety u mojej żony, aby zobaczyć, jak bardzo mnie postrzega jako skromnego. Kiedy poprosiłem o ocenę od jednego do dziesięciu, żona przyznała mi cztery.

Moje zażenowanie ustąpiło miejsca postawie obronnej. Byłem szczerze zdezorientowany — dlaczego nie byłem pokorny? Próbowałem, wbrew zamierzeniom, uzasadnić swoją pokorę, wymieniając moje skromne cechy i działania (ironia jest gruba), ale ta początkowa postawa obronna tymczasowo uniemożliwiła mi wykorzystanie tej informacji zwrotnej jako sposobu na rozwój. Nie mogłem dostrzec własnego braku pokory.

Nawet ekspert w dziedzinie pokory musi ciężko pracować, aby otworzyć swój umysł i zmniejszyć defensywność. Ale po co się tym przejmować?

Pokora jest niedocenianą, ale niezwykle ważną ludzką cnotą. Ludzie wolą partnera lub przyjaciela, który jest pokorny , częściowo dlatego, że sygnalizuje to zaufanie i niezawodność. Aby poczynić postępy intelektualne jako społeczeństwo lub jako jednostki, musimy przyznać, co wiemy — a co ważniejsze, czego nie wiemy — i być ciekawymi, otwartymi na nowe idee i chętnymi do słuchania . Podobnie, uznanie, że nasz własny kulturowy światopogląd jest tylko jednym z wielu sposobów nawiązania kontaktu ze światem i spotykanie się z innymi perspektywami z chęcią uczenia się i docenianiem różnorodności, pomaga nam poruszać się po coraz bardziej globalnym i połączonym świecie.

Gdy nauczymy się oswajać nasze instynkty obronne, otworzymy się na wszystkie korzyści, jakie może dać pokora.

Dlaczego jesteśmy tak defensywni?

Brutalna prawda o tym, jak jesteśmy ludźmi, jest taka, że ​​z natury jesteśmy defensywni – a nasza defensywność ujawnia się na kilka sposobów.

Po pierwsze, pragniemy mieć rację. Chcemy, aby nasze poglądy na świat były potwierdzane przez innych ludzi. Zazwyczaj oznacza to, że zaprzyjaźniamy się z ludźmi, którzy podzielają nasze przekonania i nie otaczamy się ludźmi, którzy mają inne zdanie niż my. Kiedy się mylimy, szukamy sposobów, aby udowodnić, że mamy rację, nawet kosztem naszych relacji. I przekręcamy dowody, aby potwierdzić, że rzeczywiście mamy rację. Nasze dążenie do bycia w porządku utrudnia otrzymywanie informacji zwrotnych.

Pragniemy również pewności. Nie lubimy „nie wiedzieć”, a nasza kultura traktuje każdy brak wiedzy jako coś z natury złego. Jednocześnie jesteśmy zmuszeni stawić czoła wysokiemu stopniowi niepewności z powodu natury istnienia. Świat jest nieprzewidywalny, a ponieważ ludzie są inteligentni i mają zdolność do samoświadomości, jesteśmy w stanie mentalnie „projektować” siebie w przyszłość — to znaczy, jesteśmy w stanie wyobrazić sobie różne możliwe przyszłości. Potrafimy wyobrazić sobie siebie w różnych miejscach, cieszących się niezliczonymi doświadczeniami, z różnymi ludźmi, w wielu różnych kontekstach. Ale jesteśmy również świadomi, że życie nie zawsze toczy się tak, jak sobie wyobrażamy: wiemy, że możemy zostać dotknięci śmiertelną chorobą, przejechani przez autobus, zaatakowani przez nieznajomego, złapani w katastrofie naturalnej, porzuceni przez partnera lub zwolnieni z pracy.

Psychoterapeuci sugerują, że nasz brak kontroli nad światem — i ludzki ciężar podejmowania decyzji pomimo braku jakiegokolwiek jasnego najlepszego wyboru — jest głównym źródłem lęku i innych chorób psychicznych . Pragniemy pewności w niepewnym świecie. Dlatego trzymamy się pewności, kiedy tylko możemy, i unikamy niepewności, kiedy tylko jest to możliwe.

Wreszcie, działamy defensywnie, ponieważ interpretujemy świat w sposób zgodny z naszym własnym schematem — widzimy świat dokładnie tak, jak chcemy . Jesteśmy tak biegli w ignorowaniu niespójności z naszymi przekonaniami i w poszukiwaniu — i zwracaniu uwagi — tylko na informacje, które potwierdzają nasze wcześniejsze przekonania, że ​​często nie zdajemy sobie sprawy, kiedy działamy defensywnie. Trudno nam dostrzec, jak bardzo jesteśmy zamknięci.

Jak pielęgnować pokorę

Te prawdy o nas samych są trudne do przełknięcia. Niektórzy z nas przyznają, że możemy mieć tendencje obronne, ale potem (jak ja) szybko zaczynamy gromadzić dowody na to, że nie jesteśmy tacy źli lub że inni ludzie są gorsi, co jest po prostu inną wersją tej samej obronności.

Ta tendencja jest głęboka, ale można ją przezwyciężyć. Oto cztery sposoby, aby pomóc w kultywowaniu pokory poprzez zmniejszenie postawy obronnej.

Potwierdź obszary znaczenia. Kiedy nasz światopogląd jest zagrożony — na przykład, gdy ktoś kwestionuje naszą ideologię polityczną lub sugeruje, że nasze przekonania religijne są błędne — szybko przechodzimy do obrony naszego poczucia sensu w innych obszarach życia. Ta reakcja kompensacyjna oferuje ważną wskazówkę, jak możemy zacząć stawać się mniej defensywnymi i bardziej otwartymi: poprzez budowanie znaczenia. Jesteśmy naturalnymi twórcami znaczenia, którzy najlepiej prosperują, gdy rzeczy mają sens (i gdy czujemy, że jesteśmy ważni i mamy cel).

Praca nad potwierdzeniem obszarów znaczenia może pomóc nam poczuć się bezpieczniej i być mniej skłonnym do reagowania z samoobrony . Badania sugerują, że sposoby, w jakie znajdujemy znaczenie (takie jak relacje, poczucie własnej wartości, pewność i wartości) są w pewnym stopniu zamienne. Kiedy na przykład porażka w pracy sprawia, że ​​Twoja samoocena czuje się upokorzona, możesz wzmocnić poczucie znaczenia, które otrzymujesz gdzie indziej.

Tego rodzaju afirmacja może przybierać różne formy, takie jak refleksja i dziennik na temat twoich podstawowych wartości lub znaczącej relacji . Może to wzmocnić twoje poczucie autentyczności i integralności, łagodząc przyszłe zagrożenia.

Więc następnym razem, gdy poczujesz, że chcesz zareagować defensywnie, kłócąc się, poniżając innych, lekceważąc ich poglądy lub obstając przy swoim sposobie postrzegania świata, poświęć chwilę i przypomnij sobie, co uważasz za wartościowe w życiu.

Uznaj swoje ograniczenia. Pokora wiąże się z dokładnym postrzeganiem zarówno mocnych, jak i słabych stron. Przyznanie się do pewnych wad pomoże zmienić twoje idee i postrzeganie siebie, co sprawi, że pozornie trudne informacje — takie jak negatywna opinia lub konstruktywna krytyka — staną się mniej groźne. W końcu, jeśli wiesz, że masz ograniczenia i potrafisz je zaakceptować , gdy otrzymujesz opinię, która przeczy twojemu postrzeganiu świata, możesz ją bardziej zgrabnie dopasować do sposobu, w jaki nadajesz sens rzeczom. Przyznanie się, że często się mylisz, ułatwia popełnienie błędu, ponieważ popełnienie błędu jest mniej nieoczekiwane.

W XXI wieku życie większości ludzi jest możliwe dzięki współzależności. Potrzebujemy siebie nawzajem. Nie mógłbym pisać tego artykułu, gdyby nie tysiące osób, które umożliwiły mi znalezienie pracy, której nie stworzyłem, pisanie na laptopie, którego nie zaprojektowałem, życie w domu, którego nie zbudowałem, jedzenie żywności, której nie wyhodowałem, jeżdżenie samochodem, którego nie wyprodukowałem i noszenie ubrań, których nie uszyłem. Z ewolucyjnego punktu widzenia ludzie pomogli rozwiązać zbiorowe problemy i ułatwili nam wszystkim przetrwanie zbiorowe poprzez podział pracy. A gdy staliśmy się bardziej wyspecjalizowani, zdaliśmy sobie sprawę, że nie jesteśmy w stanie zrobić wszystkiego; są rzeczy, w których jesteśmy dobrzy, i obszary, w których nam brakuje. Podobnie, możemy przekształcić uznanie naszych własnych ograniczeń w wdzięczne uświadomienie sobie, że wszyscy jesteśmy w tym razem.

Zróżnicuj swoje inwestycje społeczne. Ponieważ nasze mechanizmy obronne są często wzmacniane przez osoby podzielające nasze przekonania, potrzebujesz sieci przyjaciół, rodziny i współpracowników, którzy mają inne poglądy niż ty. Łącząc bogatą mozaikę głosów w swoim życiu, będziesz angażować się w rozbieżne punkty widzenia, co powinno zmniejszyć twoje reakcje obronne poprzez zapoznanie cię z różnymi sposobami postrzegania świata, które mają ludzie, których lubisz.

Na każdym kursie college'u, który prowadzę, proszę moich studentów, aby znajdowali ludzi, którzy są inni od nich, poznawali ich i zostawali przyjaciółmi. Powinni szukać przyjaciół o innej przynależności etnicznej, religii, kulturze, klasie ekonomicznej, partiach politycznych lub na różnych etapach życia; mogą to być osoby, które lubią inną muzykę lub programy telewizyjne, mają inne hobby lub zainteresowania lub pochodzą z zupełnie innego środowiska. Na jednych zajęciach każę moim studentom uczestniczyć w co najmniej jednym nabożeństwie z tradycji wiary innej niż ich własna (a dla niektórych jest to dowolne miejsce kultu).

Jeśli uznasz, że inni ludzie mają inne poglądy i docenisz to, że dzielisz z nimi człowieczeństwo, zmniejszysz prawdopodobieństwo, że zareagujesz negatywnie na przyszłe poglądy sprzeczne z twoimi.

Staraj się udowodnić, że się mylisz. Na koniec, i być może najtrudniejsze, możesz rozwinąć otwarty umysł, celowo starając się udowodnić, że się mylisz. To kontrintuicyjne podejście polega na wychodzeniu poza swoją drogę, aby znaleźć informacje, które są sprzeczne z twoimi przekonaniami.

Rozważ jedno z twoich najgłębszych przekonań — być może twoje przekonania religijne, poglądy polityczne, pogląd na zmiany klimatu lub politykę imigracyjną, interpretację Drugiej Poprawki lub stanowisko w sprawie wolnego rynku. Zacznij od argumentowania przeciwko sobie. Jakie słabe punkty możesz mieć w swoim argumencie? Gdzie jeszcze nie szukałeś faktów lub dowodów dotyczących tego tematu? Jakie są dowody, że możesz się mylić? Kto jest dobrze poinformowany w tej kwestii i co ma do powiedzenia na ten temat? Jakie są kontrargumenty do twoich argumentów? Co może cię motywować do posiadania tego przekonania i w jakich obszarach możesz mieć ślepe punkty?

Celem tego ćwiczenia nie jest zmiana twoich cenionych przekonań i zmiana partii politycznych lub religii. Chodzi raczej o to, aby zdać sobie sprawę, że inni inteligentni,

porządni ludzie mają inne poglądy niż ty, więc możliwe — a nawet prawdopodobne — że w niektórych kwestiach się mylisz.

Umiejętność argumentowania przeciwko sobie i poszukiwania odmiennych poglądów to narzędzia pozwalające uniknąć wpadnięcia w pułapkę zamkniętego umysłu i postawy obronnej, a także wyznaczniki mądrego podejmowania decyzji.

Te wysiłki są trudne, ale warte zachodu. I nawet najlepsze intencje mogą okazać się niewystarczające. Ale ja jestem temu oddany. Każdego dnia staram się być trochę mniej defensywny i trochę bardziej otwarty. Mam nadzieję, że powoli otworzy mnie to na większą pokorę. W końcu to pokonuje alternatywę.