Hoe Afleiding Ertoe Kan Leiden Dat U Te Veel Eet

Uit een nieuw onderzoek blijkt dat mensen die meerdere taken tegelijk doen, minder genieten van leuke activiteiten en dat ze de neiging hebben om daarna juist te veel te doen om dit te compenseren.

Veel ochtenden ontbijt ik terwijl ik de kruiswoordpuzzel van de New York Times maak. Het lijkt een leuke, onschuldige afleiding; helaas weet ik vaak nauwelijks meer wat ik gegeten heb, laat staan ​​dat ik ervan geniet.

Een nieuw onderzoek uit Duitsland en Nederland suggereert dat dit een probleem kan zijn. Jezelf op deze manier afleiden kan leiden tot wat onderzoekers een "hedonistisch tekort" noemen, wat kan leiden tot verdere, gedachteloze overdaad.

De beloning van multitasking

In het onderzoek werden 122 voornamelijk jonge volwassenen benaderd voordat ze gingen lunchen en willekeurig toegewezen aan een van de drie situaties waarin ze hun maaltijd konden nuttigen:

• zonder afleiding;
• tijdens het bekijken van een door de onderzoekers geselecteerde video (een gemiddelde afleiding); of
• terwijl je Tetris speelt met één hand (een online spel dat erg afleidend is)

Na de lunch rapporteerden de deelnemers hoe afgeleid ze waren tijdens de lunch, hoe lekker ze aten en hoe tevreden ze waren met hun lunch. Later op de dag (vóór het avondeten) werden ze opnieuw benaderd met de vraag of ze sinds de lunch iets hadden gegeten – en zo ja, wanneer en hoeveel.

Na analyse van de resultaten ontdekten de onderzoekers dat hoe meer mensen afgeleid waren tijdens de lunch, hoe minder tevreden ze waren en hoe minder ze van hun maaltijd genoten. Degenen die het minst tevreden waren – en het meest afgeleid – bleven later langer en meer snacken. De groep die niet afgeleid was, had de minste kans op snacken.

Deze resultaten ondersteunen de theorie van de onderzoekers: wanneer mensen minder plezier ervaren tijdens consumptieve activiteiten, willen ze dat verlies compenseren met compenserende consumptie (zoals extra snacks eten).

Maar geldt dat ook in andere situaties? In een ander onderzoek vroegen ze 220 volwassenen om een ​​week lang zeven keer per dag enquêtes in te vullen over het aantal en de aard van hun consumptiegedrag in hun dagelijks leven.

Ten eerste rapporteerden de deelnemers of ze iets hadden geconsumeerd tussen de enquêtemomenten (ongeveer binnen de voorgaande twee uur) – met andere woorden, of ze hadden gegeten, alcohol hadden gedronken, hadden gerookt, tv hadden gekeken, hadden gegokt, gegamed, sociale media hadden gebruikt, en meer – en hoeveel en hoe lang. Als ze iets hadden geconsumeerd, rapporteerden ze ook waar het was gebeurd, of het botste met hun persoonlijke doelen (bijvoorbeeld gamen in plaats van werken), hoeveel ze verwachtten van de activiteit te genieten versus hoeveel ze er daadwerkelijk van genoten, hoe tevreden ze waren na het consumeren en hoe afgeleid ze waren tijdens het consumeren.

Opnieuw ontdekten de onderzoekers na analyse van de resultaten dat mensen minder plezier beleefden aan activiteiten (en minder dan ze verwachtten) als ze afgeleid waren, en dat dit ertoe leidde dat ze sneller weer wilden genieten, alsof ze een tekort aan plezier wilden compenseren – een fenomeen dat psychologen ‘hedonische consumptie’ noemen.

"Iets simpels als het eten van een boterham terwijl je werkt, je gedachten laten afdwalen terwijl je een roman leest, of je telefoon gebruiken terwijl je televisie kijkt, kan al voldoende zijn om een ​​verhoogde consumptie te stimuleren", schrijven de onderzoekers.

Bewust consumeren

Natuurlijk zijn multitasken en overmatig eten niet altijd slecht. Dit artikel suggereert echter dat het problematisch kan zijn voor mensen die proberen om dwangmatig of onbewust gedrag te verminderen om gezondheidsredenen of om de gevolgen ervan in hun werk of sociale leven te vermijden. Wie zich regelmatig afleidt tijdens plezierige ervaringen, schiet zichzelf mogelijk onbedoeld in de voet, zich niet bewust van hoe dit hun algehele plezier vermindert en aanzet tot verdere consumptie.

De auteurs schrijven: ‘Het is waardevol om te weten dat toegenomen hedonische consumptie het gevolg is van een hedonistisch tekort. Het vergroot namelijk ons ​​begrip van wat problematisch maatschappelijk gedrag, zoals eetbuien, overmatig gebruik van sociale media en gokken, veroorzaakt.’

Er is meer onderzoek nodig om deze bevinding echt te bevestigen, voegen ze eraan toe, vooral omdat het verlies van bevrediging niet altijd tot meer consumptie leidde. Aangezien we echter in een 'aandachtseconomie' leven, waarin we constant worden gebombardeerd met reclame en potentieel verslavende technologie, is het wellicht verstandig om hier aandacht aan te besteden.

"Afleiding kan dit effect teweegbrengen doordat mensen hun gezondheidsdoelen vergeten en ongevoelig worden voor verzadigingssignalen", zeggen de auteurs.

Misschien zouden we gelukkiger zijn met de dingen die we leuk vinden en er bovendien gezonder van worden als we meer tijd zouden nemen – bijvoorbeeld onze telefoon wegleggen tijdens het eten [...] – en gezonder blijven. Hoewel onderzoekers geen onderzoek hebben gedaan naar de invloed van mindfulness of genieten op overmatig eten, suggereert eerder onderzoek dat beide verslavend gedrag kunnen helpen beteugelen.

Ik denk dat dat betekent dat ik die ochtendpuzzelroutine moet heroverwegen. Op de lange termijn is het misschien beter voor me om gewoon van mijn ontbijt te genieten terwijl het gebeurt – en me daarna misschien ook nog te herinneren wat ik gegeten heb.