Arun Dada: Kocham Cię Po Prostu W Ciszy

Gandhijski starszy Arun Bhatt („Arun-dada”) spędził dekady służąc u boku gandhijskiej legendy Vinoba Bhave w historycznym indyjskim ruchu Bhoodan (dar ziemi), Shanti Sena (armia pokoju) i nie tylko, z niezachwianym duchem i błyszczącymi oczami . Zmarł 2 września 2024 r. w wieku 91 lat w Vadodara w Indiach. Poniżej znajduje się wywiad z nim z 2019 r. przeprowadzony podczas jego wizyty w Kalifornii w USA

[Witamy w naszym Kręgu Awakin. Dzisiaj mamy niezwykłego mówcę. Są tradycyjni mówcy, którzy dzielą się w sensacyjny sposób, którzy dzielą się czymś niezwykłym i zdumiewającym, a my jesteśmy pochłonięci uwagą. Ale są też niezwykli mówcy, którzy dzielą się w sposób, który po prostu kieruje nasz wzrok do wewnątrz. A kiedy jesteś w tym miejscu w sobie, a ja jestem w tym miejscu we mnie, jak mówi Ram Dass, jest tylko jedno z nas. Tego wieczoru jesteśmy tym drugim rodzajem mówcy. I zaproszenie jest takie, aby nie tylko słuchać słów, ale także słuchać siebie po drodze. Kiedy robimy to zbiorowo, może wyłoni się coś innego. Pierwotny plan był taki, aby go przedstawić, ale tuż przed kręgiem piliśmy herbatę i zaśpiewał tę piękną piosenkę. Więc pomyśleliśmy, dlaczego nie zacząć po prostu od poezji zamiast prozy? :) Witaj, Arun Dada.]

Wprowadzenie piosenką Aruna Dady:

Mein toh, ek ek karijana, Doi kahe tinhi ko dojakha
Jin nahin pehchana. Mein toh, ek ek karijana;

Ek hi pawan, ek hi paani, ek jyoti sansara
Ek khaak ke, yeh sab bhande, ek hi sarajan haara;

Jaise baadhi, kaashta hi kaate, agni na kaate koi
Sab ghat-antar, wohi vyaapak, dhare saroope soi;

Maya mohe artha dekhi karegi, kahe ko garbara
Hum toh nirbhay bhay; ab kachu nahin vyaape;
Kahe Kabir deewana.

Tłumaczenie:

Widzę tylko Jedno. We wszystkim widzę tylko Jedno.
Za każdym razem, gdy widzę dwie, to jest piekło, ponieważ nie ma Dwojga; jest tylko Jeden.

Tylko jedno powietrze. Jedna woda. Jedno światło.
Wszystko co widzimy, zrobione jest z tej samej gleby.
Różne formy, ale ten sam element. Jest tylko Jeden.

Cieśla może ciąć drewno, lecz nikt nie potrafi rozpalić ognia.
W każdej istocie, w każdej formie jest tylko To Jedno.
Po prostu objawia się w różnych formach.

Dlaczego widzimy dwa? Widzimy dwa, z powodu iluzji.
Iluzja, która powstaje w wyniku rozumowania, które jest tworzone przez umysł.
Kabir mówi, że jest tylko Jeden.

Wstęp z Nipun: To naprawdę on. Ktoś, kto próbował ucieleśnić jedność. Nazywa się Arun Bhatt. Arun to jego pierwsze imię, a w Indiach zwracamy się do niego Arun Dada. (Dada to dziadek).

Może mogę ci dać jednozdaniową wypowiedź na każdą dekadę jego życia. Pominę pierwszą dekadę, ale myślę, że był psotny. :) Jego rodzice byli bojownikami o wolność, którzy często siedzieli w więzieniu -- więc dorastając, zamiast znaleźć opiekunkę do dziecka, często zabierali go do więzienia. Pod koniec nastoletnich lat zdecydował, że szkoła nie jest dla niego i chciał podążać za głębszym powołaniem. Na początku dwudziestki poznał jednego ze swoich mentorów, naprawdę niesamowitego człowieka o imieniu Vinoba Bhave i spędził z nim następne kilka dekad.

Vinoba jest powszechnie uważany za duchowego następcę Gandhiego. Kiedy był na okładce magazynu Time, slogan brzmiał: „Jestem tutaj, aby cię splądrować z miłością”. Chodził od wioski do wioski i pytał bogatych właścicieli ziemskich: „Gdybyś miał pięcioro dzieci, co zrobiłbyś ze swoją ziemią, kiedy umrzesz?” Większość powiedziałaby: „Cóż, podzieliłbym ją między pięciu”. On mówi: „Czy adoptowałbyś mnie jako swojego szóstego syna? A moją jedną szóstą ziemi możesz dać swoim bezrolnym braciom i siostrom w swojej społeczności”. Tak po prostu, wyłącznie z hojności, przekazano ponad pięć milionów akrów. To więcej niż całe kraje! Absolutnie bezprecedensowe osiągnięcie w historii ludzkości.

Arun Dada dostrzegł świętą siłę Vinoby. Wraz ze swoją żoną (Meerą Ba, która sama była bardzo płodną pisarką), oboje poświęcili się licznym ruchom Vinoby, aby podnieść Indie na duchu. Arun Dada chodził przez dziesięciolecia, każdego dnia w innej wiosce, innym domu, innym łóżku do spania. Po uzyskaniu niepodległości przez Indie, założyli „Shanti Sena” – Armię Pokoju. Być może słyszeliśmy o tym jako o idei intelektualnej – podczas gdy są ludzie, którzy walczą bronią, czy możemy również zmobilizować tych, którzy potrafią rozbroić przemoc miłością? To bardzo trudne, ale Arun Dada był jednym z tych żołnierzy pokoju. Naprawdę udali się do stref wojny z niczym innym, jak tylko miłością i rozbroili niewiarygodne napięcia – i jestem pewien, że usłyszysz niektóre z tych historii dziś wieczorem.

W drodze tutaj, wolontariusz zadaje mu pytanie: „Czy się boisz?” W swoim łagodnym stylu cicho dodaje: „Nie”. „Masz na myśli, że nigdy w życiu?” Mówi: „Nigdy”. Następnie szybko zauważa: „Ale powiem ci, że ta łaska nieustraszoności nie pojawia się, gdy jesteś silny i się nie boisz. Budzi się tylko wtedy, gdy nikt inny się ciebie nie boi”. Pies może stanąć przed myszą i powiedzieć: „Och, jestem silny, nieustraszony”. Ale przed niedźwiedziem pies się boi. To nie jest prawdziwa nieustraszoność.

Guri powiedział mi również: „Nipun, nie zapomnij wspomnieć o tym jednym słowie w jego wstępie – pokora”. Oto facet, który gdyby ktoś zrobił mu coś brutalnego, ta osoba skończyłaby jak głupiec. Uśmiechnąłby się tylko i powiedział: „Och, biedny facet jest brutalny, nieopanowany, niezrównoważony. Życzę mu pokoju…”. To właśnie zrobił, wielokrotnie. Odmienił tak wiele żyć, czasami ludzi, którzy dopuścili się naprawdę okropnych czynów, wyłącznie dzięki życzliwości.

To prawdziwy zaszczyt gościć tu Aruna Dadę. Nie prowadzi wykładów w tradycyjnym sensie. Ale ma głębokie historie i jest człowiekiem o niewiarygodnym intelekcie. Pomyśleliśmy więc, że zaczniemy od zadania mu kilku pytań.

P: Jak przedstawiłbyś Vinobę osobom, które jej nie znają?

Arun-Dada: Jeśli nie znasz Vinoby, ale znasz Gandhiego, to Gandhi również odniósł sukces, a Vinoba również odniósł sukces. Zrozumiełeś obu. Vinoba powiedział, że tylko ta osoba odnosi sukces, która nigdy nie staje się w centrum uwagi. Vinoba odniósł sukces. Gandhi również odniósł sukces, ponieważ wszyscy rozumieli Gandhiego. Vinoba odniósł sukces, ponieważ nie stał się w centrum uwagi i nie był widoczny.

Zgodnie z kulturą indyjską oświecenie jest ostatecznym celem. Vinoba zmarł w 1982 r., ale powiedział: „Nie chcę oświecenia”. Pozostawienie was wszystkich tutaj, podczas gdy ja doznaję oświecenia, nie jest tym, czego pragnę. Jeśli odejdę, pójdziemy wszyscy razem. Aby tam dotrzeć, wszystkie nasze pragnienia – chcę tego, chcę tamtego, mojego oświecenia, mojej wolności – wszystkie „moje” przywiązania powstrzymują nas od wyzwolenia. Żaden rodzaj oświecenia nie jest możliwy przy takich przywiązaniach.

Nie jestem pewien, czy wszyscy z was przeczytali tę książkę zatytułowaną Moved By Love , która jest autobiografią Vinoby. Nie napisał jej sam, ale jest to kompilacja jego anegdot, którymi dzielił się wcześniej. W tej książce powiedział, że dopóki czujemy, że istnieje ciało, organizacja, pieniądze, nie jesteśmy wolni od naszej ignorancji. Nie możemy iść w kierunku oświecenia.

Historia 1: Pewnego razu, kiedy poinformowałem Vinobę, nie zapytałem go o to. Powiedziałem mu, że chcę pojechać do wioski, osiedlić się tam i zająć się rolnictwem. Powiedział: „Nie musisz tego robić, zajmij się rolnictwem w Bhavnagar”. (Bhavnagar to małe miasto w indyjskim stanie Gujarat). Na to powiedziałem: „Bhavnagar to miasto, a jak mam tam zająć się rolnictwem? Wszędzie jest cement!” Więc zapytał: „Gdzieś, granice miasta mogą się kończyć?” „Tak. Gdzieś granice miasta się kończą”. „Gdzie kończy się granica miasta? Jak daleko?” „Około sześciu kilometrów”. „Okej, sześć kilometrów! Potem przejdź sześć kilometrów poza miasto, zajmij się rolnictwem, a potem wróć”. „Tak, sześć kilometrów za miastem na pewno jest ziemia uprawna, ale to nie moje, to czyjeś. Więc jak mogę tam zająć się rolnictwem?” „Chciałeś zająć się rolnictwem. Jedziesz tam, idziesz i służysz komuś innemu jako pracownik rolny, a potem wracasz. W ten sposób osoba, która jest właścicielem farmy, dostaje darmową pracę rolniczą, a ty dostajesz dar uprawiania roli. Nie musi to być twoja własna farma”.

Historia 2: Ktoś zapytał, Vinoba, jeśli się odrodzisz, kim chciałbyś być? Vinoba powiedział: „Nie powtórzę dwóch błędów, które popełniłem w tym życiu. A jakie to dwa błędy? Pierwszy błąd to to, że chodziłem do szkoły i na studia i zmarnowałem tam wiele lat. A drugi błąd to to, że nawet po tym spędziłem dużo czasu na czytaniu i pisaniu”. Więc ktoś zapytał Vinoba: „co zamierzasz robić?”. Powiedział: „Będę zajmował się rolnictwem i spędzę czas na oddaniu się Bogu”. Był wielkim intelektualistą, ale nie miał zaufania do intelektu. Więcej zaufania było w oddaniu się Bogu. I tylko żeby dodać do tego, kiedy powiedział, że będzie zajmował się „kheti” (rolnictwem), powiedział, że będzie pracował jako pracownik rolny, a nie jako właściciel gospodarstwa.

Historia 3: Zanim przyjechałem tutaj (do Ameryki), byłem w Ahmedabad z przyjacielem. Przyjaciel powiedział, że widzi wiele zdjęć Vinoby, ale to, które najbardziej mnie porusza, to to, na którym Vinoba zbiera małe kawałki słomek. To jest „subtelne czyszczenie” – oczyszczenie umysłu poprzez zewnętrzną służbę. To, co wynika z oczyszczenia umysłu, nie jest tym, co otrzymasz dzięki gromadzeniu wiedzy. (Tutaj używa „wiedzy” jako informacji duchowej. I istnieje rozróżnienie między wiedzą a mądrością). Poprzez samo zwiększanie wiedzy nie otrzymasz tak wiele. Ale zyskasz mądrość poprzez oczyszczenie umysłu. Wszyscy przychodzimy tutaj i siedzimy w medytacji. Nie chodzi o to, jak długo siedzimy lub ile godzin siedzimy? Ale to, jak bardzo nasz umysł się oczyścił, powinno być głębszą intencją.

Formuła: Vinoba zaproponował nam formułę, aby przetestować czystość naszej służby. Mówi, że musimy usunąć ego z naszej służby, aby zwiększyć jej głębię. Formuła jest taka: służba = działania podzielone przez ego. Jeśli wykonałeś sto aktów dobroci i jeśli ego wynosi 10, to zaoferowałeś 10 jednostek służby. Powiedzmy, że wykonałeś 50 aktów, ale ego wynosi dwa, to zaoferowaliśmy więcej -- 25. Jeśli wykonałeś tylko jeden akt służby, a twoje ego wynosi zero? Wtedy wynik jest nieskończonością. Główną pracą, którą musimy wykonać, jest rozpuszczenie ego. Jeśli tyle możemy zrobić siedząc tutaj, to wynik będzie ogromny.

P: Czy możesz nam opowiedzieć w skrócie o dniu z życia osoby, której sytuacja fizyczna ulega ciągłym zmianom?

[Kontekst pytania: Jedną z rzeczy, które robił Arun Dada, było chodzenie od wioski do wioski, przez dziesiątki tysięcy mil. Potem była praca w armii pokoju, gdzie zasiewałeś ziarna miłości na terenach ogarniętych wojną, gdzie również stacjonowałeś w określonym miejscu przez krótki okres. Z Bhoodan (Dar Ziemi), Shanti Sena (Armia Pokoju) i innymi, oni po prostu ciągle się przemieszczali. Kiedy zapytano go, ile kilometrów myślisz, że przeszedłeś, robiąc to wszystko? Powiedział: „To nie jest 5000 ani 10 000, to jest niezliczona ilość”. Nawet nie śledził. Jednak ciągłe przemieszczanie się, brak jakiejkolwiek stabilności, naprawdę cię zmienia.]

Arun Dada: Zostaliśmy na cały dzień w wiosce, ponieważ zmniejszyłoby to obciążenie wioski. Nie obciążenie jedzeniem, ale twoją obecnością. Jeśli zrozumieją, co próbujemy powiedzieć, jeśli zrozumieją to w ciągu jednego dnia, to ruszamy dalej.

Podzielę się z wami krótką historią Bhoodan. Bhoodan powstało w 1951 roku. Po śmierci Gandhiego ludzie zbierali się i pracowali nad Sarvodaya, co oznacza dobrobyt wszystkich. Premier kraju zaprosił Vinobę na spotkanie w Sarvodaya. Na to Vinoba odpowiedział: „Przyjdę cię zobaczyć, ale przyjdę pieszo”. Spotkanie odbyło się w Karnatace, a on był w Wardha, które jest oddalone o ponad 2000 kilometrów. W Karnatace zebrało się wielu bezrolnych ludzi i rozgłaszali, że chcą trochę ziemi, aby przetrwać, ponieważ nie mają środków, aby przetrwać. Vinoba powiedział: „Pójdę pieszo do wiosek w Karnatace. Zamierzam słuchać ludzi. A następnie, na podstawie tego, czego posłucham, to jest rozmowa, którą zabiorę na spotkanie w Sarvodaya”.

W jednej wiosce udaliśmy się do społeczności Harijan (którą niektórzy określali mianem „klasy zacofanej”). Więc Vinoba odwiedził ich i wysłuchał ich wyzwań. Powiedzieli mu: „Nie mamy tu gwałtownych konfliktów, ale mamy duży rozłam między właścicielami ziemskimi a bezrolnymi. Poprosiliśmy rząd o 80 akrów ziemi, abyśmy mogli na niej pracować, uprawiać ziemię i przetrwać. Czy możesz przekazać tę wiadomość rządowi?” Więc Vinoba powiedział, że przemówi w ich imieniu na ich następnym spotkaniu.

W tym czasie nastąpił podział Indii i Pakistanu, w wyniku którego wielu musiało porzucić swoją własność w Pakistanie i wyemigrować do Indii jako bezrolni robotnicy. Rząd badał opcje, a Vinoba rozszerzył rozmowę, mówiąc: „Nie tylko ludzie z Pakistanu powinni dostać ziemię, ale wszyscy bezrolni ludzie!” Jawaharlal Nehru był wówczas premierem i zgodził się na to.

W pewnym momencie Jawaharlal Nehru (premier Indii) spotkał się z Vinobą, obok społeczności bez ziemi. Vinoba opowiedział, że ludzie wciąż nie otrzymali swojej ziemi, a Nehru zastanawiał się: „Jak to możliwe? Wcześniej dałem swój mandat”. A Vinoba zaśmiał się i zażartował: „Kiedy król coś mówi, cała armia się rusza. Kiedy Baba (Vinoba) mówi, jego broda się porusza. A kiedy premier Nehru cokolwiek mówi, nic się nie rusza”.

Vinoba zrozumiał, że jeśli będzie działał poprzez rząd, będzie biurokracja i biurokracja. Znalazł więc drogę pośrednią – poszedł bezpośrednio do właścicieli ziemskich, apelował do ich serc, aby dawali bezrolnym. Wszystko zaczęło się w jednej wiosce w Karnatace, gdzie potrzebowali 80 akrów ziemi, ale właściciel ziemski wystąpił i ogłosił: „Podaruję sto akrów ziemi”. To był pierwszy dar ziemi, który miał miejsce w 1951 roku. Do końca darowano 5 milionów akrów ziemi.

Tej nocy, kiedy otrzymali sto akrów ziemi, Vinoba nie mógł spać. To była nieprzespana noc. I powiedział: „Kiedy ktoś taki jak ja, człowiek taki jak ja prosi, ludzie dają. Co to znaczy?” Zrozumiał, że to była siła siły duszy. Tylko dzięki sile bez przemocy (ahimsa) może się to zdarzyć. I tak oto stał się to największym ruchem przekazywania ziemi w historii świata.

P: Wyobrażam sobie, że większość z nas w tym pokoju nigdy nie spotkała ludzi, którzy nigdy nie sprzedali swojej pracy przez całe swoje życie. To tak jakby powiedzieć, że daję ci sposób, w jaki moja matka mnie urodziła — tylko miłość, bez żadnych zobowiązań. Arun Dada postanowił przeżyć całe swoje życie w ten sposób. Tak naprawdę nie posiada niczego. Dosłownie. Żadnego konta bankowego, żadnego zabezpieczenia, niczego. To dla nas tak obcy pomysł, a jednak zasada miłości była wypróbowywana i testowana przez tysiąclecia. A Arun Dada jest tego dowodem. Na przykład w Cypress , kiedy Grecy i Turcy walczyli, wkroczył, aby nadać tempo. W pewnym momencie przychodzi dwóch dzieciaków z bronią wymierzoną prosto w jego ciało. To bardzo napięty region, a on nie jest miejscowy i nie mówi miejscowym językiem. Ale na ich groźby uśmiecha się, klepiąc jedno z dzieci po ramieniu, jakby chciał powiedzieć: „Och, to nie ty”. Cudownie, dzieciaki upuszczają broń, a on idzie dalej. A w drodze powrotnej te same dzieciaki biegną do niego -- by złożyć ofiarę z dwóch garści migdałów! Jak więc przejść od nastawienia na branie pod lufą pistoletu do nastawienia na ofiarę z migdałów, nawet bez słów? To brzmi niewiarygodnie, tak jak niewiarygodne jest widzieć mężczyznę, który nigdy nie sprzedał swojej pracy. Jak przetrwać? Jak w ten sposób zadbać o rodzinę, z żoną i dwójką dzieci?

Arun Dada: Pamiętam modlitwę w języku gudżarati, którą wypowiedziałem po usłyszeniu tego:

Le aa mane game te maaru, pan jo tane game toh taru.
Maaru taru nie jest gamtu pan,
laav laav kariya sahiyaru
Nie ma tu nic złego.
Nie ma tu nic do jedzenia

Co mi się podoba, to moje, a jeśli tobie się podoba, to jest twoje.
Jeśli coś nam obojgu się podoba, zapytajmy razem.
Nawet z twojego zwycięstwa będę się cieszyć.
Z przyjemnością będę przegrywać raz po raz.

Pytający: W jaki sposób połączyłeś poddanie się oddaniu z wiedzą intelektualną?

Arun Dada: W grę wchodzą trzy siły: oddanie, mądrość i równowaga. Ja zawsze przywiązuję największą wagę do oddania. Może to być różne dla różnych osób, ale ja znajduję wielką wartość w oddaniu. Mohammed Paigambar, założyciel islamu, recytował Koran, nie był wykształcony. Chodził do lasów i nocą czuł wibracje -- to, co on „Wahii”. To tylko słowa, ale pewien rodzaj komunii. Więc recytował to swoim uczniom, a oni to zapisali. On również to przeglądał i edytował lub poprawiał. Tak został napisany Koran. To nie jest ćwiczenie intelektualne. Więc kwalifikacje akademickie nie są ważne. Bez oddania nie jest możliwe zrozumienie niuansów nauk.

Pytający: Chciałem tylko powiedzieć dziękuję. Moja rodzina wyemigrowała z Pakistanu podczas podziału i nigdy ich tak naprawdę nie rozumiałem aż do dziś. Dziękuję. [Łzy]

Pytający: Jak możemy przezwyciężyć strach i na nowo nawiązać kontakt z życiem?

Arun Dada: Strach jest prawdziwy, ale po wszystkim, przez co przeszedłem, gdybym miał podsumować swoje nauki, byłoby to po prostu tak: spojrzałem w dół tunelu strachu i nigdy nie odkryłem, że jest prawdziwy. A ci, którzy poświęcają się służbie, będą połączeni. Społeczeństwo będzie czcić, szanować i dbać o tych, którzy mu służą. To jest esencja nauk mojego życia — jeśli służysz innym, będziesz się o ciebie troszczył.

Pytający: Byłeś żonaty przez 57 lat, a twoja żona zmarła dopiero w 2016 roku. Co zmieniło się od tego czasu?

Arun Dada: Absolutnie nic się nie zmieniło. Mieliśmy ten sam cel i podejście do życia i to pozostaje takie samo.

[...]

Pytający: Co cię sprowadziło do Vinoby? Jakim nauczycielem był?

Nie poszedłem do Vinoby, ponieważ pociągała mnie jego praca. Poszedłem, aby uciec od college'u. :) Ale kiedy pracowałem z nim, rozumiałem go, czytałem jego książki i doświadczyłem go, zobaczyłem wartość w tym, co mówił. Po wysłuchaniu Vinoby ludzie we wsi ustawiali się w kolejce, aby dać ziemię. Zastanawiałem się, dlaczego ludzie dawali mu ziemię — może dlatego, że jest świętym? Ale nawet kiedy pojechałem do wiosek, nawet do bardzo, bardzo wewnętrznych wiosek Biharu, zauważyłem, że ludzie ustawiali się w kolejce, aby dać mi ziemię! Prosty człowiek, prosty wolontariusz taki jak ja. Zobaczyłem, jak to miłość poruszała ludzi.

Pewnego razu politycy przyszli spotkać się z Vinobą i poprosić o jego błogosławieństwo. On im je udzielał. Pewnego dnia poszedłem do niego i wygłosiłem długi wykład: „Ci politycy słodko do ciebie mówią, ale mają inne plany”. Vinoba usłyszał moje gadanie i po prostu powiedział: „Arun stał się wszechwiedzący! Zna intencje tych polityków”.

Tak nauczał Vinoba.

Pewna kobieta przyszła do Vinoby i powiedziała, że ​​kiedykolwiek słucha muzyki religijnej, zapomina o sobie i całkowicie pogrąża się w stanie głębokiej kontemplacji. Vinoba opowiedział, jak w młodości jadł słodki jogurt i też się w nim gubił! Ale potem jogurt wylał mu się na twarz. Warto zwrócić na to większą uwagę. Wszystkie zmysły są zewnętrzne i powierzchowne, a my nie możemy się rozpraszać, aby móc wyjść poza bodźce zmysłów.

Pytający: Jak Vinoba radził sobie z przeciwnikami?

Arun Dada: Vinoba doświadczył wielu wrogich epizodów. Kiedyś w Biharze, podczas ruchu Bhoodan, zarządcy świątyni poprosili go o wizytę. Powiedział, że przyjdzie z każdym, kto będzie z nim, nawet jeśli będą to wyznawcy innych religii lub kast. Zgodzili się. Jednak gdy poszli, fundamentalista zaczął się martwić, że Vinoba może zniszczyć ich tradycje. Więc przyszli i fizycznie zaatakowali Vinobę! Poważnie uszkodził sobie błonę bębenkową, co później długo mu dokuczało. Gdy media zaczęły zadawać pytania, powiedział po prostu: „Przyszedłem tutaj, aby zobaczyć Boga, ale zostałem pobłogosławiony dotykiem Boga!” Vinoba postrzegał wszystko jako grę boskości.

Pytający: Co dla ciebie oznacza oddanie?

Arun Dada: Oddanie oznacza służbę.

Nipun: Jedna z pierwszych historii, jakie pamiętam o Arun Dada – Three Magical Words – dotyczyła wściekłego sąsiada, który w pewnym momencie uderzył go fizycznie tak, że jego okulary poleciały do ​​pobliskiej rzeki. A Arun Dada odpowiedział: „Bracie, możesz nawet wydłubać mi oko, ale to, co robisz, nie jest w porządku”. Z czasem ten młody człowiek nie tylko staje się jego bliskim przyjacielem, ale także zapewnia mu bezpieczeństwo: „Jeśli ktoś tu przeszkadza, daj mi znać. Nawet jeśli to będzie 10 osób, sam się nimi zajmę”. A Arun Dada pyta go: „Tylko 10?” Następnie dodaje: „Jeśli użyjesz przemocy, poradzisz sobie z 10 osobami. Ale jeśli będziesz głęboko zrównoważony i pozwolisz, by miłość w tobie powstała, całe armie będą ci się kłaniać”.

Jakim zaszczytem było być dziś z Arun Dadą. Kiedy ludzie pytali Vinobę o marketing jego pomysłów, z przekonaniem odpowiadał: „Wiatry niosą tę wiadomość, ptaki ćwierkają tę piosenkę, deszcz rozprzestrzenia tę miłość”. A dziś wszyscy otrzymaliśmy odrobinę tej dobroci i oby rozprzestrzeniła się tak, jak trzeba.

Zakończymy piosenką Aruna Dady:

zwykłe piya mein kachhu nahin jaanuu
chhuppa chhuppa mein tho chaaha rahin
zwykłe piya mein kachhu nahin jaanuu

po prostu piyaa tum kitnay suhaavan
tum barasoon jivi mehaa sawaan

tylko trochę, żeby polubić suhaagi
tum paayen mein bahu badh bhaagi
mein tho pal pal byaah ha rahii
mein tho chuppa chuppa chaaha rahin

tylko piya tum amara suhaagi
tum paayen mein bahu badh bhaagi
mein tho pal pal byaah ha rahii
mein tho chuppa chuppa chaah rahii

zwykłe piya mein kacchu nahin jaanu

Tłumaczenie:

Moja droga ukochana, nic nie wiem
Kocham Cię po prostu w ciszy

Moja droga ukochana, jesteś taka promienna
Twoje piękno wylewa się jak chmury monsunowe
I jestem cicho oczyszczony przez Twoje deszcze

Moja droga ukochana, jesteś wieczna
Posiadanie Ciebie jest moim wielkim szczęściem
A każda chwila wydaje się być związkiem
Kocham Cię po prostu w ciszy

Moja droga ukochana, nic nie wiem
Kocham Cię po prostu w ciszy