Είστε αρκετά ταπεινοί για να ηγηθείτε;

Αν υπάρχει μια καθοριστική ιδέα στην καρδιά του τρόπου με τον οποίο τόσοι πολλοί από εμάς Σκεφτείτε την ηγεσία, είναι αυτή του σοβαρού, σκληρού, συχνά λάθους αλλά ποτέ αμφίβολου αφεντικού που απολαμβάνει τις δόξες (και φέρει τα βάρη) της επιτυχίας μόνος του. Αυτό είναι που κάνει τη ζωή των στελεχών (θεωρητικά) τόσο λαμπερή: Ποιος δεν είναι πρόθυμος να συναγωνιστεί τους λαμπρούς αντιπάλους του και να παραμείνει ένα βήμα μπροστά από έναν πολύπλοκο κόσμο; Φυσικά, αυτό είναι επίσης που κάνει τη ζωή των στελεχών (στην πραγματικότητα) τόσο εξαντλητική: Τι συμβαίνει όταν οι αντίπαλοι έρχονται εναντίον σας από περισσότερες κατευθύνσεις από ποτέ, όταν οι αγορές αλλάζουν πιο γρήγορα από ποτέ, όταν τα προβλήματα διαγράφονται μεγαλύτερα από ποτέ;

Ως επιχειρηματική κουλτούρα, έχουμε κάνει την έλξη της εκτελεστικής ηγεσίας δύσκολη να αντισταθεί κανείς —και την ηγεσία σχεδόν αδύνατη. Ένα οδυνηρό δοκίμιο στο Atlantic (με τον εύστοχο τίτλο «It’s Lonely at the Top») αποτυπώνει πόσο βασανιστικό είναι για πολλούς διευθύνοντες συμβούλους απλώς να τα βγάλουν πέρα τη μέρα. Ξεκινά με μια αφήγηση της Rachel Bellow, μιας executive coach στο Μανχάταν, η οποία περιγράφει το ημερολόγιο ενός από τους πελάτες της. «Δεν υπήρχε κενός χώρος επτά ημέρες την εβδομάδα, ούτε καν τα Σάββατα και τις Κυριακές», θαύμασε η Bellow. «Ήταν παντού με το ιδιωτικό του τζετ... Πήγαινε σε εννέα πόλεις σε ένα μόνο εικοσιτετράωρο. Ήταν άσεμνο! Δεν υπάρχει κανένας πιθανός τρόπος αυτό το άτομο να έχει ποτέ την ικανότητα να επεξεργάζεται αυτό που κάνει».

Το δοκίμιο συνοψίζει το δίλημμα του σύγχρονου επιχειρηματικού ηγέτη ως εξής: «Όσο περισσότερο εργάζονται οι διευθύνοντες σύμβουλοι και όσο περισσότερες ευθύνες αναλαμβάνουν, τόσο πιο απομονωμένοι γίνονται. Οι κύκλοι τους τους προστατεύουν από τους πονοκεφάλους της καθημερινότητας. Η θέση τους στην κορυφή τους αποκόπτει από τους ανθρώπους που βρίσκονται χαμηλότερα στον εταιρικό πόλο και, επομένως, από αξιόπιστες, «αδιάκριτες» πληροφορίες. Ο καθένας που τους αναφέρει έχει τις δικές του φιλοδοξίες. Όλοι θέλουν να φαίνονται καλοί. Όλοι θέλουν μια προαγωγή. Τι πρέπει λοιπόν να κάνει ένας διευθύνων σύμβουλος;»

Η όχι και τόσο απλή απάντηση στο απλό ερώτημα του Bellow είναι να ξαναγράψετε μια απαίσια περιγραφή θέσης εργασίας που ήταν ξεπερασμένη και αντιπαραγωγική για ένα τρομερά μεγάλο χρονικό διάστημα. Σε μια εποχή αδιάκοπης πίεσης και βαθιάς αλλαγής, ο τρόπος για να πετύχετε ως ηγέτης χωρίς να χάσετε το μυαλό σας είναι να αλλάξετε την επικρατούσα και μακροχρόνια νοοτροπία σχετικά με το τι σημαίνει να ηγείστε. Σήμερα, ο καλύτερος τρόπος για να υλοποιήσετε μια φιλόδοξη ατζέντα για τον οργανισμό σας είναι να υιοθετήσετε μια αίσθηση «ταπεινότητας» στο προσωπικό σας στυλ και ως μέρος του ρεπερτορίου ηγεσίας σας.

Τι είναι η ταπεινότητα; Είναι ένας όρος που άκουσα για πρώτη φορά από μια έξυπνη παράγοντα αλλαγής (και αυτοαποκαλούμενη «πιθανοκρατική») ονόματι Jane Harper, μια βετεράνο 30 ετών στην IBM, η οποία αφιέρωσε την καριέρα της στο να μεταμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο αυτός ο κάποτε φημισμένος οργανισμός από πάνω προς τα κάτω προσεγγίζει την καινοτομία, τη συνεργασία και την ηγεσία. Η ταπεινότητα, εξηγεί η Harper, είναι το μείγμα ταπεινότητας και φιλοδοξίας που ωθεί τους πιο επιτυχημένους επιχειρηματίες - ένα αντίδοτο στην αλαζονεία που μολύνει (και καταστρέφει) τόσα πολλά στελέχη και επιχειρηματίες. (Λέει ότι ο όρος επινοήθηκε από ερευνητές στα Bell Labs, οι οποίοι προσπαθούσαν να περιγράψουν τα προσωπικά χαρακτηριστικά των πιο αποτελεσματικών επιστημόνων και μηχανικών.) Οι πιο έξυπνοι επιχειρηματικοί ηγέτες, υποστηρίζει, είναι αρκετά έξυπνοι για να παραδεχτούν ότι δεν μπορούν να αναλάβουν όλη την επιτυχία τους. Το πιθανότερο είναι ότι αυτό που έχουν πετύχει είναι κάποιος συνδυασμός καλής τύχης, εξαιρετικής συνεργασίας και της τυχαίας σύγκρουσης έξυπνων ανθρώπων και λαμπρών ιδεών.

Σε ένα είδος μανιφέστο που παρότρυνε τους ανερχόμενους εργαζομένους της IBM να υιοθετήσουν μια νέα νοοτροπία ηγεσίας, η Harper και μια ομάδα συναδέλφων της προσέφεραν μια συναρπαστική περιγραφή του τι χρειάζεται για να πετύχει κανείς σε έναν πολύπλοκο, ταχέως εξελισσόμενο και δύσκολο να κατανοήσει κόσμο. Οι έντονα διατυπωμένες συμβουλές τους προς τους επίδοξους ηγέτες εντός της IBM θα πρέπει να ερμηνευτούν ως λόγια σοφίας για ηγέτες σε κάθε επίπεδο κάθε είδους οργανισμών.

«Η ταπεινότητα είναι κατά ένα μέρος ταπεινότητα και κατά ένα μέρος φιλοδοξία», έγραψαν. «Παρατηρούμε ότι η μερίδα του λέοντος των προσωπικοτήτων που αλλάζουν τον κόσμο είναι ταπεινοί άνθρωποι. Εστιάζουν στη δουλειά, όχι στον εαυτό τους. Επιδιώκουν την επιτυχία - είναι φιλόδοξοι - αλλά νιώθουν ταπεινοί όταν αυτή έρχεται. Γνωρίζουν ότι μεγάλο μέρος αυτής της επιτυχίας οφειλόταν στην τύχη, στο timing και σε χιλιάδες παράγοντες που ήταν εκτός προσωπικού ελέγχου τους. Αισθάνονται τυχεροί, όχι παντοδύναμοι. Παραδόξως, αυτοί που λειτουργούν με την ψευδαίσθηση ότι είναι παντοδύναμοι είναι αυτοί που δεν έχουν ακόμη φτάσει τις δυνατότητές τους... [Οπότε] να είστε φιλόδοξοι. Να είστε ηγέτης. Αλλά μην υποτιμάτε τους άλλους στην επιδίωξη των φιλοδοξιών σας. Αντ' αυτού, αναβαθμίστε τους. Ο μεγαλύτερος ηγέτης είναι αυτός που πλένει τα πόδια των άλλων».

Η Χάριετ Ρούμπιν, μια από τις μεγάλες καινοτόμους στην έκδοση επιχειρηματικών βιβλίων και μια καταξιωμένη συγγραφέας από μόνη της, χρησιμοποιεί διαφορετική γλώσσα για να τονίσει ένα παρόμοιο σημείο σχετικά με τη σχέση μεταξύ ηγεσίας και αλλαγής. «Η ελευθερία είναι στην πραγματικότητα ένα μεγαλύτερο παιχνίδι από την εξουσία», λέει. «Η εξουσία έχει να κάνει με αυτό που μπορείς να ελέγξεις. Η ελευθερία έχει να κάνει με αυτό που μπορείς να απελευθερώσεις». Μετάφραση: Οι πιο αποτελεσματικοί ηγέτες δεν θέλουν πλέον να επιλύουν τα μεγαλύτερα προβλήματα του οργανισμού τους ή να εντοπίζουν τις καλύτερες ευκαιρίες του. Αντίθετα, αναγνωρίζουν ότι οι πιο ισχυρές ιδέες μπορούν να προέλθουν από τα πιο απροσδόκητα μέρη: την ήσυχη ιδιοφυΐα που είναι θαμμένη βαθιά μέσα στον οργανισμό, τη συλλογική ιδιοφυΐα που περιβάλλει τον οργανισμό, την κρυμμένη ιδιοφυΐα των πελατών, των προμηθευτών και άλλων ομάδων που θα ήταν πρόθυμοι να μοιραστούν ό,τι γνωρίζουν αν τους ρωτούσαν.

Αυτό δεν είναι, θα έπρεπε να ειπωθεί, κάποιος ύμνος στη σοφία του πλήθους ή στην ευφυΐα του καταιγισμού ιδεών. Πράγματι, όπως καταδεικνύει ο Keith Sawyer στο Group Genius, το επιδραστικό του βιβλίο για τη δημιουργικότητα, η διαδικασία του καταιγισμού ιδεών, τουλάχιστον όπως εφαρμόζεται από τη δημιουργία της τη δεκαετία του 1950 από το είδωλο της διαφήμισης Alex Osborn (το "O" στην εταιρεία BBDO της Madison Avenue), έχει σημειώσει μεγαλύτερη επιτυχία στο μάρκετινγκ παρά σε ένα επιχειρηματικό εργαλείο. «Ο καταιγισμός ιδεών είναι η πιο δημοφιλής τεχνική δημιουργικότητας όλων των εποχών», υποστηρίζει ο Sawyer. «Υπάρχει μόνο ένα πρόβλημα: Δεν λειτουργεί όπως διαφημίζεται... Δεκαετίες έρευνας έχουν δείξει σταθερά ότι οι ομάδες καταιγισμού ιδεών σκέφτονται πολύ λιγότερες ιδέες από τον ίδιο αριθμό ανθρώπων που εργάζονται μόνοι τους και αργότερα συγκεντρώνουν τις ιδέες τους». Στην πραγματικότητα, ο Sawyer προειδοποιεί: «Σε πολλούς οργανισμούς, η ομάδα καταλήγει να είναι πιο χαζή από τα μεμονωμένα μέλη».

Τι χρειάζεται, λοιπόν, για να ξεκλειδωθεί η σιωπηλή ιδιοφυΐα των συναδέλφων, η συλλογική ιδιοφυΐα των πελατών και η κρυφή ιδιοφυΐα των πιθανών συνεργατών κάθε είδους; Η απάντηση σίγουρα δεν είναι λιγότερη ηγεσία. Ούτε είναι περισσότερο η ίδια ηγεσία, αλλά με λίγο λιγότερο εγώ και λίγο πιο έξυπνη προσέγγιση στην ανταλλαγή ιδεών. Αυτό που χρειάζεται είναι μια εντελώς νέα νοοτροπία ηγεσίας - μια ξεκάθαρη αναγνώριση ότι σε έναν κόσμο υψηλής πίεσης, που αλλάζει γρήγορα, όπου ο μόνος τρόπος για να ξεπεράσεις τον ανταγωνισμό είναι να τον ξεπεράσεις στο μυαλό σου, οι πιο επιτυχημένοι ηγέτες είναι αυτοί που κάνουν δουλειά τους να λαμβάνουν τις καλύτερες ιδέες από τους περισσότερους ανθρώπους, ανεξάρτητα από το υπόβαθρό τους, τον τίτλο εργασίας τους ή τη θέση τους στην ιεραρχία. Με άλλα λόγια, αυτό που χρειάζεται είναι ταπεινότητα.

Δύο από τα πιο ταπεινά στελέχη που έχω γνωρίσει ποτέ είναι ο Jim Lavoie και ο Joe Marino, ιδρυτές μιας ταχέως αναπτυσσόμενης εταιρείας λογισμικού που ονομάζεται Rite-Solutions, με έδρα κοντά στο Newport του Rhode Island. Ο Lavoie και ο Marino ασχολούνται με μια εξαιρετικά σοβαρή επιχείρηση. Η εταιρεία τους αναπτύσσει συστήματα διοίκησης και ελέγχου για υποβρύχια, εργαλεία πρόβλεψης απόδοσης συστημάτων μάχης για μαχητές του ναυτικού, συστήματα προσομοίωσης και εκπαίδευσης για ομάδες πρώτης ανταπόκρισης και προσωπικό εσωτερικής ασφάλειας, και κάθε είδους άλλες προηγμένες (και άκρως απόρρητες) τεχνολογίες. Στους πελάτες της περιλαμβάνονται η Ναυτική Διοίκηση Υποθαλάσσιου Πολέμου (που βρίσκεται λίγα μόλις λεπτά από την έδρα της εταιρείας), ο Στόλος του Ειρηνικού των ΗΠΑ, η Ναυτική Διοίκηση Διαστήματος και Πολέμου στο Σαν Ντιέγκο (όπου η Rite-Solutions διατηρεί επίσης γραφείο) και γίγαντες αμυντικών συμβάσεων όπως η Raytheon και η General Dynamics. Με απλά λόγια, πρόκειται για μια εταιρεία με έξυπνους ανθρώπους που κατασκευάζουν ακριβά προϊόντα για σημαντικούς πελάτες με μεγάλα προβλήματα.

«Μπορεί να ξεκινήσαμε την εταιρεία, αλλά γνωρίζαμε ότι δεν θα ήμασταν οι πιο έξυπνοι άνθρωποι εδώ», εξηγεί ο συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος Lavoie. «Είχα περάσει 30 χρόνια σε άρτια δομημένους οργανισμούς όπου οι καλές ιδέες μπορούσαν να προέλθουν μόνο από την κορυφή προς τα κάτω και η αξία κάποιου καθοριζόταν από το «κουτί» στο οποίο βρισκόταν και όχι από τις γνώσεις που είχε. Σίγουρα, είχαμε εμπειρία από τον πραγματικό κόσμο και ένα όραμα για το πού θέλαμε να βρίσκεται η εταιρεία. Αλλά πώς να φτάσουμε εκεί από εδώ, ποιες τεχνολογίες να επιλέξουμε, ποια προϊόντα να αναπτύξουμε, δεν είχαμε αυτές τις απαντήσεις». Δεδομένου ότι η Rite-Solutions παίζει με τόσο υψηλά στοιχήματα και ότι τα προϊόντα της συνοδεύονται από υψηλές (συχνά πολλών εκατομμυρίων δολαρίων) τιμές, θα περίμενε κανείς από τον Lavoie και τον Marino να λειτουργήσουν το παροιμιώδες, αυστηρό πλοίο - να ηγηθούν σύμφωνα με αυστηρά αρχές από την κορυφή προς τα κάτω. Στην πραγματικότητα, ξεκίνησαν την εταιρεία τον Ιανουάριο του 2000 ως μια σαφή εναλλακτική λύση στα περιβάλλοντα διοίκησης και ελέγχου που είχαν υποστεί σε όλη τη διάρκεια της καριέρας τους. Πέρασαν μαζί 20 χρόνια ως ανώτερα στελέχη σε μια εταιρεία που ονομάζεται Analysis & Technology, μια εταιρεία υψηλού κύρους στον τομέα της μηχανικής και των υπηρεσιών πληροφορικής. Η Analysis & Technology τα πήγε καλά, εισήχθη στο χρηματιστήριο και πουλήθηκε σε μια μεγαλύτερη εταιρεία που ονομάζεται Anteon (η οποία, με τη σειρά της, πουλήθηκε στην General Dynamics). Η Lavoie και ο Marino έφυγαν με ένα σωρό μετρητά - και μια φλογερή επιθυμία να αποδείξουν ότι ήταν δυνατό να γίνει πρωτοποριακή εργασία σε έναν τομέα χωρίς περιθώριο λάθους με ένα νέο σύνολο αρχών σχετικά με το τι κάνουν οι ηγέτες και από πού προέρχονται οι καλές ιδέες.

Εν μέρει, αυτό σημαίνει τη δημιουργία μιας πιο χαλαρής, πιο ευέλικτης, πιο ανθρώπινης κουλτούρας από αυτήν που υπάρχει στις περισσότερες αμυντικές εταιρείες. Η Rite-Solutions είναι γεμάτη με έξυπνους προγραμματιστές λογισμικού, επιστήμονες και μηχανικούς προχωρημένου πτυχίου και εμπειρογνώμονες ναυτικού πολέμου που είχαν μακρά θητεία σε στρατιωτικές ή πολιτικές κυβερνητικές υπηρεσίες πριν υπογράψουν με την εταιρεία - όχι πάντα το πιο κοινωνικό, ειλικρινές, ελεύθερο καστ χαρακτήρων. Έτσι, ο Lavoie και ο Marino έχουν χρησιμοποιήσει τεράστια δημιουργικότητα για να εμπλουτίσουν το περιβάλλον με μια αίσθηση ανεπίσημης συμπεριφοράς, προσωπικότητας, ακόμη και επιπολαιότητας. Αυτή είναι μια αναζωογονητική δόση ταπεινότητας από έναν ηγέτη 60 ετών με ένα αξιοζήλευτο ιστορικό επιχειρηματικής επιτυχίας. Ο πρόεδρος της Rite-Solutions, Joe Marino, επίσης τεχνολόγος 60 ετών, αντικατοπτρίζει αυτήν την άποψη για την ηγεσία. «Δεν υπάρχει τίποτα κακό με την εμπειρία», λέει. «Το πρόβλημα είναι όταν η εμπειρία μπαίνει εμπόδιο στην καινοτομία. Σε κλάδους που βασίζονται στην τεχνολογία, ίσως και στους περισσότερους, όσο ψηλότερα ανεβαίνετε, τόσο περισσότερο απομακρύνεστε από αυτό που πραγματικά συμβαίνει. Ως ιδρυτές, το μόνο που γνωρίζουμε είναι ότι δεν τα γνωρίζουμε όλα. Η δουλειά μας είναι να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον όπου οι άνθρωποι μπορούν να εκφράσουν τις ιδέες τους, ανεξάρτητα από το πού βρίσκονται στον οργανισμό, και στη συνέχεια να κατανοήσουμε όλες τις ιδέες που προκύπτουν.»

Για παράδειγμα, ένα «καλωσόρισμα» μεταφέρει λουλούδια, ένα καλάθι με φρούτα και μια ευχετήρια κάρτα στην οικογένεια των νέων υπαλλήλων, ως έναν τρόπο να σηματοδοτήσει ότι η ζωή στην Rite-Solutions θα είναι διαφορετική από αυτήν που έχουν βιώσει αλλού. Οι νέοι υπάλληλοι συμπληρώνουν ένα «πιστοποιητικό γέννησης» πριν παρουσιαστούν για την υπηρεσία, το οποίο περιγράφει την καριέρα τους, τα χόμπι, τα κατοικίδια ζώα, τα ενδιαφέροντά τους, τα ψευδώνυμά τους και άλλα προσωπικά στοιχεία. Μια έξυπνη τεχνολογία που έχει αναπτυχθεί από την εταιρεία εμφανίζει το πιστοποιητικό γέννησης κάθε φορά που ένας υπάλληλος αλληλεπιδρά μέσω τηλεφώνου ή διαδικτύου με έναν άλλο υπάλληλο - ένας γρήγορος τρόπος για να βρείτε κοινό έδαφος και να ξεκινήσετε μια συζήτηση. Στις 9:00 π.μ. την πρώτη ημέρα εργασίας, κάθε νέος υπάλληλος έχει ένα πάρτι καλωσορίσματος στην εταιρεία, με χαιρετισμούς, κάθε είδους τυλιγμένα δώρα και μια γενική αίσθηση καλής διάθεσης και συντροφικότητας.

Αυτό το πολύχρωμο και φαινομενικά ανεξάντλητο σύνολο πρακτικών στον χώρο εργασίας (πιστέψτε με, υπάρχουν πολλές ακόμη) δημιουργεί μια μεταδοτική αίσθηση ενέργειας και δίνει έναν παιχνιδιάρικο τόνο στον οργανισμό - με έμφαση στο παιχνίδι. Αλλά εκεί που το παιχνίδι γίνεται σοβαρό είναι όταν οι νέοι υπάλληλοι (επίσης την πρώτη τους μέρα) λαμβάνουν «χρήματα γνώμης» αξίας 10.000 δολαρίων και προσκαλούνται να γίνουν μέρος της εσωτερικής χρηματιστηριακής αγοράς ιδεών της εταιρείας - τεχνολογία που οι Lavoie και Marino επινόησαν για να αποκαλύψουν τη δημιουργικότητα από οπουδήποτε και παντού μέσα στην Rite-Solutions. Η χρηματιστηριακή αγορά, που ονομάζεται Mutual Fun, εξηγεί ο Lavoie, «είναι ένας μηχανισμός που μεταφέρει τη σχέση των εργαζομένων πέρα από το επίπεδο συναλλαγής - σε πληρώνω, εσύ κάνεις μια δουλειά - σε ένα συναισθηματικό επίπεδο όπου οι άνθρωποι εμπιστεύονται τη μελλοντική κατεύθυνση της εταιρείας, ζητούν τις απόψεις τους, ακούγονται και ανταμείβονται για επιτυχημένες ιδέες. Οι περισσότερες εταιρείες λένε: «Αυτό κάνουμε». Εμείς ρωτάμε: «Τι μπορούμε να κάνουμε με αυτά που γνωρίζουμε;» Η χρηματιστηριακή αγορά βοηθά στην παροχή απαντήσεων.

Δείτε πώς λειτουργεί: Οποιοδήποτε μέλος της εταιρείας μπορεί να προτείνει στην Rite-Solutions να αποκτήσει ή να αναπτύξει μια νέα τεχνολογία, να εισέλθει σε μια νέα επιχειρηματική γραμμή ή να βελτιώσει την αποδοτικότητα που μειώνει το κόστος. Αυτές οι προτάσεις γίνονται μετοχές στην αγορά Mutual Fun, με τα δικά τους σύμβολα ticker, λίστες συζήτησης και ειδοποιήσεις μέσω email. Κάθε μετοχή συνοδεύεται από μια λεπτομερή περιγραφή (που ονομάζεται expect-us, σε αντίθεση με ένα ενημερωτικό δελτίο) και ξεκινά η διαπραγμάτευσή της στην τιμή των 10 δολαρίων. (Η διεπαφή χρήστη θυμίζει τερματικό Bloomberg, με γραφήματα, ενημερώσεις, αποτιμήσεις χαρτοφυλακίου και ούτω καθεξής.) Οι εργαζόμενοι εκφράζουν τον ενθουσιασμό τους για μια ιδέα επενδύοντας στη μετοχή και, ακόμα καλύτερα, προσφέροντας εθελοντικά να εργαστούν στο έργο, συνεισφέροντας στα λεγόμενα Budge-It Items (μικρά βήματα που προωθούν μια ιδέα). Οι εθελοντές μοιράζονται τα έσοδα, με τη μορφή πραγματικών χρημάτων, εάν η μετοχή αποφέρει έσοδα στον πραγματικό κόσμο. Η αγορά ενημερώνει τακτικά μια λίστα με τις 20 κορυφαίες ιδέες που έχουν μελετηθεί περισσότερο, οι οποίες λαμβάνουν ιδιαίτερη προσοχή ως αποτέλεσμα της υποστήριξής τους από τη βάση.

Οι ιδέες στην Mutual Fun χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες. Οι μετοχές «blue chip» είναι προτάσεις χαμηλού κινδύνου που εμπίπτουν στο ιδανικό σημείο της εταιρείας. Τα «συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης» είναι ιδέες υψηλού κινδύνου και υψηλής απόδοσης που απαιτούν από την Rite-Solutions να επεκταθεί ως επιχείρηση ή να εισέλθει σε μια άγνωστη αγορά. Τα «ομόλογα αποταμίευσης» είναι ιδέες για τη μείωση του κόστους αντί για την αύξηση των εσόδων, για να βοηθήσουν τα κέρδη χωρίς απαραίτητα να αυξήσουν τα κέρδη. Με την πάροδο του χρόνου, καθώς οι εργαζόμενοι αγοράζουν και πωλούν μετοχές, ένας αλγόριθμος προσαρμόζει τις τιμές ώστε να αντικατοπτρίζουν τα συναισθήματα των μηχανικών και επιστημόνων υπολογιστών με υψηλή πιστοποίηση της εταιρείας, των βετεράνων διαχειριστών έργων της - καθώς και των εμπόρων, των λογιστών, ακόμη και της ρεσεψιονίστ. Η αγορά περιλαμβάνει επίσης «μετοχές σε δεκάρα», οι οποίες είναι ιδέες με μπλε ουρανό όπου οι εργαζόμενοι καλούνται να «δώσουν τα δύο σεντς τους» χωρίς να χρειάζεται να επενδύσουν χρήματα γνώμης.

«Η αμοιβαία διασκέδαση επιτρέπει σε ημιτελείς ιδέες να εισέλθουν στην κοινότητα», δήλωσε ο Διευθύνων Σύμβουλος Λαβουά σε έναν ερευνητή σχολής διοίκησης επιχειρήσεων που μελέτησε την χρηματιστηριακή αγορά. «Επιτρέπει στους ανθρώπους να αρχίσουν να συζητούν γι' αυτές, κάνοντάς τες καλύτερες, τελειοποιώντας τες. Σχηματίζονται άτυπα «δίκτυα συμφερόντων» χωρίς διοίκηση, χωρίς εποπτεία. Όταν σχηματίζεται ένα άτυπο δίκτυο, [εμείς] το αφήνουμε να διαμορφωθεί... Αυτό που διαπιστώσαμε όταν ήμασταν σε μια μεγάλη εταιρεία ήταν ότι ήμασταν πολύ καινοτόμοι στο να σταματήσουμε την καινοτομία».

Η χρηματιστηριακή αγορά είναι, αναμφίβολα, μια έξυπνη εφαρμογή της τεχνολογίας - ακριβώς το είδος του πράγματος για το οποίο η Rite-Solutions είναι σεβαστή στους στρατιωτικούς και εμπορικούς κύκλους. Αλλά είναι επίσης μια συναρπαστική μεταφορά για την ηγεσία, για το τι μπορεί να συμβεί όταν τα ανώτερα στελέχη συνδυάζουν μεγάλες φιλοδοξίες για την εταιρεία τους με γνήσια ταπεινότητα σχετικά με τον τρόπο πραγματοποίησης αυτών των φιλοδοξιών. Για παράδειγμα, μία από τις πρώτες μετοχές στο Mutual Fun (σύμβολο ticker: VIEW) ήταν μια πρόταση για την εφαρμογή τεχνολογίας τρισδιάστατης απεικόνισης, παρόμοιας με τα βιντεοπαιχνίδια, για να βοηθήσει τους ναυτικούς και το προσωπικό εσωτερικής ασφάλειας να εξασκηθούν στη λήψη αποφάσεων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Αρχικά, ο Joe Marino δεν ήταν ενθουσιασμένος με την ιδέα - «Δεν είμαι joystick jockey», αστειεύεται - αλλά η υποστήριξη μεταξύ των εργαζομένων ήταν συντριπτική. Σήμερα, αυτή η σειρά προϊόντων, που ονομάζεται Rite-View, είναι μια τεράστια επιτυχία. «Θα είχε συμβεί αυτό αν εξαρτιόταν μόνο από τους ανθρώπους στην κορυφή;» ρωτάει ο Marino. «Απολύτως όχι. Αλλά δεν μπορούσαμε να αγνοήσουμε το γεγονός ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι συσπειρώνονταν γύρω από την ιδέα. Αυτό το σύστημα αφαιρεί το τρομερό βάρος του να πρέπει πάντα να έχουμε δίκιο».

Συνολικά, αναφέρει ο Διευθύνων Σύμβουλος, η εσωτερική χρηματιστηριακή αγορά, η οποία διαμορφώθηκε τον Ιανουάριο του 2005, έχει αποφέρει τεράστια οφέλη στην εταιρεία. Έχει δημιουργήσει περισσότερες από 50 εφαρμόσιμες ιδέες για νέα προϊόντα, υπηρεσίες και διαδικασίες. Περισσότερες από 15 από αυτές τις ιδέες έχουν λανσαριστεί στην αγορά, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 20% των συνολικών εσόδων της Rite-Solutions. Η εταιρεία έχει επίσης καταθέσει διπλώματα ευρεσιτεχνίας για δώδεκα καινοτομίες που προέρχονται από την χρηματιστηριακή αγορά, μια κρίσιμη προσθήκη στο οπλοστάσιό της σε θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας.

«Πάντα λέγαμε ότι η πιο σημαντική μας δουλειά είναι να αναδεικνύουμε την ήσυχη ιδιοφυΐα των μεμονωμένων εργαζομένων και να συγκεντρώνουμε τη συλλογική ιδιοφυΐα ολόκληρης της εταιρείας», καταλήγει ο Jim Lavoie. «Η δημιουργικότητα στις περισσότερες οργανώσεις είναι ένα στιγμιαίο έλλειμμα όταν χρειάζεται να είναι μια κτύπος της καρδιάς. Η καινοτομία δεν μπορεί να βασίζεται σε λίγους ειδικούς στην ανάπτυξη προϊόντων. Χρειάζεστε ονειροπόλους και πράκτορες, έξυπνους και μανιακούς, στοχαστές και επιδέξιους. Πρέπει να είναι διάχυτη. Η χρηματιστηριακή αγορά έχει γίνει τρόπος ζωής εδώ».

Δεν χρειάζεται να δημιουργήσετε μια χρηματιστηριακή αγορά για ιδέες εντός της εταιρείας σας για να εφαρμόσετε τις ιδέες που έχουν λειτουργήσει τόσο καλά εντός της Rite-Solutions. Πρόκειται για μια πιο εκτεταμένη νοοτροπία, όχι για μια συγκεκριμένη μεθοδολογία. Δεν μπορείτε να κάνετε νέα και συναρπαστικά πράγματα με τον οργανισμό σας, ειδικά υπό δύσκολες συνθήκες, με τις ίδιες παλιές υποθέσεις για το τι σημαίνει να ηγείσαι.