Peter Buffett: Nie Robimy wystarczająco dużo

Pod koniec lipca Peter Buffett, syn miliardera Warrena Buffetta i współprzewodniczący NoVo Foundation , napisał artykuł w New York Times , argumentując, że zbyt duża część filantropii skupia się na tym, aby darczyńca czuł się dobrze, a nie na dostarczaniu rzeczywistych rozwiązań palących problemów społecznych. To zachowanie, które określa mianem „filantropijnego kolonializmu”, utrwala nierówności zamiast je eliminować.

Artykuł wywołał debatę w całym sektorze, niektórzy chwalili ocenę Petera, że ​​poświęcamy zbyt dużo uwagi darczyńcom, a za mało nowym systemom, podczas gdy inni stwierdzili, że zbyt upraszcza problem, nie oferując żadnych rozwiązań. (Przeczytaj podsumowanie odpowiedzi na stronie Chronicle of Philanthropy .)

Porozmawialiśmy z Peterem o tym, dlaczego napisał ten artykuł, co myśli o odpowiedziach i dlaczego uważa, że ​​wszyscy pracujący w sektorze filantropijnym powinni „zostać zmuszeni do utraty pracy”.

Zacznijmy od początku: co skłoniło Cię do napisania tego tekstu i czego oczekiwałeś od wydarzenia?

Cóż, zainspirowały mnie do tego ostatnie siedem lat obserwacji. Termin „filantropijny kolonializm” pojawił się wiele lat temu, kiedy rozmawiałem z organizacjami pozarządowymi o ich doświadczeniach i odkryłem, że kiedy powiedziałem to określenie, wiele osób rozjaśniło się i zgodziło. Zbyt wiele osób czuło, że reagują na darczyńcę, a nie na ziemię.

Napisałem piosenkę o tym około miesiąc temu i zdałem sobie sprawę, że piosenka nie wystarczy, ale nie miałem pojęcia, że ​​wywoła taką reakcję. Piszę piosenki przez całe życie, a moim hitem okazał się ten felieton!

W jaki sposób Twój punkt widzenia wpływa na Twoją działalność filantropijną, zwłaszcza w kontekście współpracy z Fundacją NoVo?

To po prostu trzyma nas w napięciu. Ciągle rzucamy sobie wyzwania i kwestionujemy samych siebie, aby upewnić się, że reagujemy na rzeczy dziejące się na miejscu. Chodzi naprawdę o ciągłe kontrole i równowagę. I myślę, że wkrótce zobaczycie jeszcze więcej zmian w naszym zachowaniu. Staramy się odpowiednio dostosować.

Nie mówiłem o właściwym lub niewłaściwym podejściu, dobrym lub złym. Nie twierdzę, że cokolwiek wiem, wolę próbować i przewodzić przykładem.

W niedawnym wywiadzie dla Bloomberg BusinessWeek Bill Gates powtórzył niektóre z Pana stwierdzeń kwestionujących nasz nacisk na finansowanie najnowszych technologii, mówiąc: „ Kiedy dziecko dostaje biegunki, nie, nie ma strony internetowej, która by mu pomogła ”. Czy uważa Pan, że filantropia naprawdę ma jakiś priorytetowy problem? A jeśli tak, to jaki on jest i jak możemy go rozwiązać?

Przypuszczam, że można to nazwać problemem priorytetowym, ale jest on głębszy. To problem systemowy i funkcjonalny. Naprawdę uważam, że potrzebujemy dwóch rodzajów filantropii. Jednym z nich jest zatrzymanie krwawienia: żywność, schronienia, wszystkie te rzeczy są konieczne. Ale powinno być też prawdziwe pragnienie budowania rusztowań wokół nowego systemu zachowań, nowych gospodarek, nowych sposobów patrzenia na rynki. Zawsze mówimy o wyciąganiu ludzi z ubóstwa, żyjących za dwa dolary dziennie, ale myślę sobie, jak możemy wszyscy żyć za dwa dolary dziennie?

Myślę, że po prostu trzeba rzucić wyzwanie całej sprawie. Odbudować system oparty na humanizmie. I tak, ważne jest, aby zwracać uwagę na tu i teraz, ale musimy skupić się na czymś innym. Dlatego uwielbiam nazwę Twojej strony. Potrzebujemy idealistów, ludzi, którzy wyobrażają sobie inny świat.

A skoro już o Billu Gatesie mowa, jakie reakcje uzyskałeś od wielkich filantropów?

Dostałem kilka. Otrzymałem wiele odpowiedzi od różnych organizacji, ale nie za wiele od strony masowej, takiej jak Bill i Melinda. Słyszałem z drugiej ręki o George'u Sorosie w rozmowie na ten temat i na wewnętrznym spotkaniu w Fordzie. Więc wiele osób mówi, ale tak naprawdę nie mówi do mnie, i myślę, że to dobrze.

W swoim artykule piszesz: „Często słyszę, jak ludzie mówią: „gdyby tylko mieli to, co my mamy” (czysta woda, dostęp do produktów zdrowotnych i wolnego rynku, lepsza edukacja, bezpieczniejsze warunki życia). Tak, to wszystko jest ważne. Ale żadna „charytatywna” (nienawidzę tego słowa) interwencja nie rozwiąże żadnego z tych problemów. Może jedynie odsunąć problem w czasie”. Następnie piszesz w Huffington Post : „ Każdy w sektorze filantropijnym powinien zostać zmuszony do utraty pracy”.

Wielu z nas, którzy pracują w organizacjach non-profit, jest zaangażowanych w tę pracę polegającą na zapewnianiu czystej wody, lepszej edukacji i bezpieczniejszych warunków życia i faktycznie robią na tym kariery. Więc jaką rolę Twoim zdaniem odgrywają organizacje non-profit w tym, co nazywasz „kompleksem przemysłu charytatywnego” i jaką rolę możemy odegrać w zmianie filantropii?

No cóż, znowu jest tu i teraz. Ludzie potrzebują tych rzeczy, ale musimy myśleć długoterminowo i bardziej krytycznie.

Edukacja jest świetnym przykładem. Słyszałem od jednej osoby z dużej organizacji filantropijnej skupiającej się na edukacji w Afryce, zastanawiającej się, dlaczego oczekujemy, że zaimportują system edukacji, o którym wiemy, że jest zepsuty, który nawet nie działa dla nas?

Niektórzy z nas muszą patrzeć w górę rzeki. Musimy pytać: „Czy to najlepsza rzecz?” „Czy to można utrzymać?” Każda wioska ma swój własny zestaw okoliczności, a złożoność polega na tym, że musimy wykonywać tę pracę skutecznie, a potem już jej nie wykonywać. Jakie są głębsze rozwiązania systemowe?

To problem obu stron. Tak wiele fundacji staje się instytucjami i nikt nie odchodzi od swojej fundacyjnej pracy mówiąc: „Chcę stracić tę pracę dzisiaj, jak mogę to zrobić?” To samo po stronie NGO: to cel i wypłata, a kto nie chciałby obu? Możliwość zrobienia czegoś znaczącego i położenia jedzenia na stole. Nie można z tym dyskutować. Ale jak możesz się upewnić, że twoim najgłębszym celem jest nie mieć już pracy?

Do tej pory rozmowa była dość makro, skupiając się na fundacjach i organizacjach. Co możemy zrobić jako jednostki, jeśli chodzi o tworzenie zmian i filantropię?

Jedną rzeczą, której się nauczyłem, jest to, że cytat Gandhiego: „Bądź zmianą, którą chcesz zobaczyć na świecie”, jest trudniejszy, niż myślisz. Ludzie są zajęci wprowadzaniem zmian, ale bycie zmianą — życie z miejsca współczucia i zrozumienia, a następnie praca z tego miejsca — po prostu przez cały dzień może być o wiele trudniejsze. Wiem, że to brzmi trochę jak new-age, ale tak naprawdę zaczyna się od środka. Musisz zostawić swoje ego za drzwiami.

Drugą częścią tego jest konsumpcja: Kiedy zaczynasz konsumować kulturę, ona zaczyna konsumować ciebie. Wszystkie te rzeczy są bez znaczenia w porównaniu do relacji, jaką masz z osobą obok ciebie. Musimy zakręcić kurek kultury konsumpcyjnej, która sprowadza ludzi do najniższego wspólnego mianownika.

Odpowiedzi były różne, od świętowania Twojego punktu widzenia, że ​​filantropia nie robi wystarczająco dużo, aby zakwestionować status quo, po stwierdzenie, że jesteś w błędzie w kwestii filantropii, ekonomii i sposobu działania organizacji non-profit. W świetle dyskusji, która toczy się wokół tego tematu, czy Twoje myślenie w ogóle się zmieniło i co, jeśli cokolwiek, robisz, aby podtrzymać tę rozmowę?

Powiem, że z pewnością nauczyłem się mocy obracania konkretnej dźwigni we właściwy sposób i we właściwym czasie. Fakt, że jeden felieton może uwolnić tak dużo energii, jest fascynujący. Uświadomiłem to sobie, ponieważ przydarzyło się to mnie!

I bardzo ostrożny następny krok dla nas w NoVo, ponieważ nie chcę być wciągany w rozmowę o tym, co dobre, a co złe, to ciągłe próby i błędy dotyczące dynamiki władzy wokół pieniędzy. Chcemy tworzyć relacje, w których ludzie mówią ci prawdę, a nie to, co chcesz usłyszeć, co jest dużym problemem w filantropii.

I staram się, aby rozmowa była otwarta i skupiona na tym, co jest lepsze, a nie na tym, co jest zepsute, kto jest lepszy i tego typu rzeczach. Jak możemy stworzyć warunki do zmiany, wiedząc, że głosy będą dochodzić z dołu i że nie możemy przewidzieć, co się stanie? Ludzie chcą konkretnej odpowiedzi, wiem. Ale musimy czuć się komfortowo wiedząc, że nie możemy przewidzieć wyniku i możemy się nawet z nim nie zgadzać. Nie chcemy mówić: „Oto odpowiedź”. Zamiast tego mówimy: „ZNASZ odpowiedź, pomóżmy ci ją znaleźć na swój sposób, w swoim czasie i z cierpliwością”.

Aby dowiedzieć się więcej, odwiedź stronę internetową Petera Buffetta i fundację NoVo Foundation .