6 Dingen Die Verlegen Mensen Ons Kunnen Leren Over Succes

De kans is groot dat we allemaal wel eens verlegen zijn geweest, of het nu gaat om een ​​feestje vol vreemden of om te stralen tijdens een sollicitatiegesprek. En als jij jezelf als verlegen persoon identificeert, ben je zeker niet de enige – ongeveer 40 procent van de Amerikaanse volwassenen voelt zich net zo .

En ja, verlegenheid wordt in verband gebracht met negatieve gevolgen – kenmerken zoals moeite met oogcontact, gevoelens van vernedering en soms zelfs afstandelijkheid zijn allemaal bekend als onderdeel van de modus operandi van een verlegen persoon. Het zijn deze eigenschappen die het vermogen van sommige verlegen mensen om contact te maken beïnvloeden, zegt C. Barr Taylor, hoogleraar psychologie aan Stanford University. "Verlegen zijn kan je afhouden van veel dingen in het leven die goed voor je zijn", vertelt hij aan The Huffington Post. "Verlegen mensen hebben een algemene weerstand [tegen overweldigende sociale situaties], dus er is een natuurlijke drang om weg te kijken van mensen. Bijvoorbeeld, als je iemand ontmoet, schud je misschien zijn of haar hand en kijk je weg."

Maar hoewel verlegenheid vaak als iets slechts wordt gezien, zijn er manieren om deze persoonlijkheidstrek in je voordeel te gebruiken, zegt Taylor. "We hebben de neiging om alles te 'medicaliseren'", legt Taylor uit. "Verlegenheid zou niet als een medisch probleem moeten worden gezien - het is een patroon waarbij je je ongemakkelijk voelt, maar het komt veel voor."

Om de kracht van verlegenheid te benutten – en een aantal aspecten ervan in een positief daglicht te stellen – zijn er bepaalde gedragspatronen die we allemaal kunnen aanleren. Hieronder vind je zes veelvoorkomende verlegen gewoontes en hoe je ze kunt aanleren om ze in je voordeel te laten werken.

Zij zijn denkers.

Verlegen mensen hebben de neiging om veel in zichzelf te reflecteren. (En soms wil die geest gewoon niet stoppen.) Maar volgens Taylor is al dat denken misschien niet altijd slecht. "Verlegenheid moet je niet zien als iets waar je niet mee om kunt gaan of overheen kunt komen," legt hij uit. "Ik denk dat het goed is als mensen het niet als een beperking zien, maar als een manier om actief na te denken terwijl je een situatie ingaat."

Met de technologische vooruitgang is de kunst van diep nadenken misschien wel verloren gegaan en vervangen door snel schakelen tussen taken. Maar je laten meeslepen door gedachten heeft ook voordelen. Om te beginnen gedijt ons creatieve proces – iets dat tegenwoordig enorm gewaardeerd wordt op de arbeidsmarkt – onder een dwalende geest . Mensen die beter kunnen denken, hebben ook een groter vermogen om weloverwogen beslissingen te nemen.

Taylor merkt echter op dat er een belangrijk verschil is tussen diepe reflectie en overdenken (en jezelf opwinden) – vooral als het gaat om gedachten over een specifieke situatie. Verlegen mensen die zich zorgen maken over een bepaalde uitdaging of gebeurtenis, adviseert hij om de angstige situatie langzaam te benaderen als je je angstig begint te voelen. Door onder ogen te zien waar je je onzeker over voelt, zul je je minder angstig voelen, zegt Taylor. "Onze hersenen zijn geweldig – ze kunnen zich goed aanpassen", zegt hij. "Als je jezelf in een angstige situatie plaatst, krijg je het gevoel dat je het gaat doen. Door [situaties waarin je normaal gesproken verlegen bent] te behandelen als een beproeving en vervolgens als een succes, kun je het overwinnen."

Ze zijn oplettend.

Verlegen mensen pikken vaak delen van hun gesprek of omgeving op die anderen misschien niet opmerken – en koppelen die vervolgens aan de sociale binding, zegt Taylor. "Dat je verlegen bent, betekent niet dat je niet bent afgestemd op sociale situaties", zegt Taylor. "Het kan juist een bron van kracht worden, omdat jij de toeschouwer in de kamer bent."

Gereserveerdere mensen hebben ook een beter vermogen om gezichtsuitdrukkingen te lezen. In een onderzoek van de Southern Illinois University in Carbondale vonden onderzoekers een verband tussen verlegen volwassenen op de universiteit en het vermogen om uitdrukkingen van verdriet en angst beter te herkennen in vergelijking met mensen die niet verlegen waren. "We geven verlegen mensen vaak een slechte naam", zei onderzoeker Laura Graves O'Haver over het onderzoek in LiveScience . "Het zou goed zijn om ons te richten op die sterke punten."

Zij zijn luisteraars.

Hoewel de meeste mensen verlegenheid associëren met afstand nemen van een gesprek, is dat niet altijd het geval. Sterker nog, verlegen mensen kunnen juist de beste gesprekspartners zijn, omdat ze zo goed op de hoogte zijn van wat iedereen in de groep zegt. In een diepgaand essay over de prijs van verlegenheid leggen psychologen Bernardo Carducci en Philip Zimbardo uit dat verlegenheid iemand weliswaar kan tegenhouden, maar dat de aangeboren drang van een verlegen persoon om een ​​gesprek te absorberen juist zijn of haar grootste kracht kan zijn:

Als ze hun zelfopgelegde druk om gevatte antwoorden te geven kunnen overwinnen, kunnen verlegen mensen goed zijn in gesprekken, omdat ze misschien wel echt opletten. (Het moeilijkste is wanneer er een reactie wordt verwacht.) Volgens Doreen Arcus van Harvard zijn verlegen kinderen vaak bijzonder empathisch. Ouders van de kinderen die ze bestudeert, vertellen haar dat "zelfs in hun babytijd het verlegen kind gevoelig, empathisch en een goede luisteraar leek te zijn. Ze lijken echt goede vrienden te maken en hun vrienden zijn erg loyaal aan hen en waarderen hen enorm." Zelfs onder kinderen hebben vriendschappen iemand nodig die praat en iemand die luistert.

Ze hechten waarde aan wat andere mensen van hen denken.

Een deel van de reden waarom verlegen mensen zich zo ongemakkelijk voelen in sociale situaties, is de overweldigende bezorgdheid over hoe ze worden gezien. Verlegen mensen geven veel om wat anderen van hen denken, en als ze op een gezonde manier worden aangesproken, kunnen ze dat in hun voordeel gebruiken om sociale contacten te leggen. "Het is moeilijk om oplettend te zijn en het is beter om een ​​acteur te zijn in onze cultuur, maar je bewust zijn [van wat andere mensen om je heen denken] kan als een kracht worden gezien", zegt Taylor. "Sommige mensen vinden verlegenheid zelfs aantrekkelijk en aantrekkelijk – ze houden van iemand die zelfbewust is."

Er komt echter een punt waarop bezorgdheid over de mening van anderen schadelijk kan worden – vooral als een verlegen persoon al verlegen is. Maar waarom we ons druk maken om wat anderen denken, is misschien niet alleen een persoonlijkheidskenmerk – het is ook inherent aan de menselijke ervaring. Geïnteresseerd zijn in de mening van anderen activeert immers de 'beloningscentra' in de hersenen , volgens onderzoek van University College London en de Universiteit van Aarhus in Denemarken.

Het kan zijn dat ze onrustig zijn (maar dat is gewoon een teken van hun intelligentie).

Als je ooit een verlegen persoon met zijn handen hebt zien wringen, met zijn knokkels hebt zien kraken of met zijn been hebt zien tikken, kan dat komen door zijn diepe gedachten. Hoewel de neurologische theorieën achter friemelen nog grotendeels een mysterie blijven, hebben studies aangetoond dat de bekende "nerveuze gewoonte" mogelijk verband houdt met mentale verwerking.

Karen Pine, een onderzoeker op het gebied van gebaren en hoogleraar psychologie aan de Universiteit van Hertfordshire, vertelde HuffPost Healthy Living dat die constant bewegende handen en benen een teken zouden kunnen zijn van een verbeterd cognitief functioneren. "Er bestaat ook zoiets als de cognitieve belastingshypothese, die suggereert dat wanneer we te maken krijgen met complexe gedachten of problemen, we een deel van de cognitieve belasting afschuiven op beweging, waardoor we middelen vrijmaken voor het mentale proces," zei ze. "Hoewel ik niet kan zeggen dat dit een sluitende verklaring is voor friemelen, suggereren deze bevindingen wel dat het verband kan houden met de manier waarop iemand zijn gedachten en spraak verwerkt."

Fidgeten helpt je niet alleen om na te denken, maar studies suggereren dat het ook je fysieke gezondheid ten goede kan komen. Onderzoek gepubliceerd in het tijdschrift Medicine & Science in Sports & Exercise toonde aan dat bewegingen – zoals met je vingers op een tafel trommelen – op kleine manieren kunnen helpen om je conditie op peil te houden . Een onderzoek uit 2008 toonde ook aan dat fittere vrouwen vaker wiebelen , en gedurende de dag ook opstaan ​​en rondlopen.

Ze zijn niet altijd introvert, maar ze worden net zo goed onderschat.

Verlegenheid en introversie, hoewel vaak als synoniemen gebruikt, zijn niet hetzelfde . De maatschappij kijkt vaak neer op zowel introversie als basale verlegenheid, maar er kunnen ook kleine voordelen aan verbonden zijn. In een opiniestuk in The New York Times trekt schrijfster Susan Cain de afkeer van onze cultuur tegen deze kenmerkende persoonlijkheidskenmerken in twijfel. Ze stelt dat velen milde verlegenheid zien als een sociale stoornis en ziekte. Algemene verlegenheid, zo stelt ze, is geen ziekte, maar iets biologisch – en een eigenschap die volledig wordt onderschat:

Dit doet ons allemaal een slechte dienst, want verlegenheid en introversie – of preciezer gezegd, het voorzichtige, gevoelige temperament waaruit beide vaak voortkomen – zijn niet zomaar normaal. Ze zijn waardevol. En ze kunnen essentieel zijn voor het voortbestaan ​​van onze soort.

[...]

Maar verlegenheid en introversie delen een ondergewaardeerde status in een wereld die extraversie hoog in het vaandel heeft staan. De tafels van kinderen in de klas worden nu vaak in groepjes van twee geplaatst, omdat groepsdeelname zogenaamd tot beter leren leidt; op een school die ik bezocht, stond op een bordje "Regels voor groepswerk": "Je mag een leraar niet om hulp vragen tenzij iedereen in je groep dezelfde vraag heeft." Veel volwassenen werken voor organisaties die nu werk in teams toewijzen, in kantoren zonder muren, aan leidinggevenden die "social skills" boven alles waarderen. Als samenleving geven we de voorkeur aan actie boven contemplatie, risico nemen boven opletten, zekerheid boven twijfel. Studies tonen aan dat we snelle en veelpraters als competenter, sympathieker en zelfs slimmer beschouwen dan langzame.