தோட்டத்தைச் சுற்றி இவ்வளவு மாயாஜாலம்

"நீங்கள் ஏன் இங்கே வேலை செய்ய விரும்புகிறீர்கள்?" என்று கலிபோர்னியாவின் ஓக்லாண்ட் பள்ளியில் சிறப்பு கல்வி மழலையர் பள்ளி ஆசிரியராக மேரி ஷ்ரைனரை நேர்காணல் செய்தபோது கிளீவ்லேண்ட் தொடக்கப்பள்ளியின் முதல்வர் கேட்டார்.

"ஏனென்றால் உங்கள் பள்ளி ஒரு சிறை முற்றம் போல் தெரிகிறது, அதை நான் மாற்ற விரும்புகிறேன்," என்று ஷ்ரைனர் கூறினார். ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, கிளீவ்லேண்டில் ஆறு அழகான தோட்டங்கள் உள்ளன, அவை நிஜ உலக வகுப்பறைகளாகவும், அனைத்து மாணவர்களுக்கும் ஒரு சுற்றுச்சூழல் கல்வியறிவுத் திட்டமாகவும், சமூக ஆதரவு மற்றும் அங்கீகாரமாகவும், மாவட்ட உணவுத் திட்டத்தில் உறுதியான மாற்றங்களைச் செய்யும் மாணவர் ஆராய்ச்சித் திட்டங்களாகவும் செயல்படுகின்றன.

2010-2011 ஆம் ஆண்டிற்கு, நிலைத்தன்மை, குழந்தைகளின் ஆரோக்கியம் மற்றும் பிராந்திய நிலையான விவசாயத்திற்கான பள்ளிக்கல்வியின் சிக்கல்களை முறையாக நிவர்த்தி செய்வதற்காக டாம்கேட் அறக்கட்டளையுடன் இணைந்து சுற்றுச்சூழல் எழுத்தறிவு மையத்தால் மேற்கொள்ளப்பட்ட "சின்னச் சின்னமான திட்டங்களின்" தொகுப்பிற்குள் ஒரு முன்னோடிப் பள்ளியாக பணியாற்ற கிளீவ்லேண்ட் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது.

வாழ்க்கை அமைப்புகளுக்குள் தொடர்புகளை ஏற்படுத்துவதன் மூலம் உருவாகக்கூடிய படைப்பாற்றலை கிளீவ்லேண்டில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் விளக்குகின்றன. "இந்தத் தோட்டம் தாவரங்களைப் பற்றியது அல்ல, மாறாக உறவுகளில் பணியாற்றுவது பற்றியது" என்று ஷ்ரைனர் கூறுகிறார். "இது எல்லா வகையிலும் சமூகத்தைப் பற்றியது."

கிளீவ்லேண்டின் தோட்டத் திட்டம் இயல்பாகவே உருவாக்கப்பட்டது. ஷ்ரைனர் "நிலத்தை, வளாகத்தில் உள்ள இறந்த மண்டலங்களை, குழந்தைகளின் முகங்களை, மக்கள் மைதானத்தின் குறுக்கே நகர்ந்து தொடர்பு கொள்ளும் விதத்தை உட்கார்ந்து கவனிப்பதன் மூலம்" தொடங்கினார். புறக்கணிக்கப்பட்ட களைகள் நிறைந்த மலைப்பகுதியையும், நிரந்தர ஆசிரியர் இல்லாததால் தவறான கோபத்தை வெளிப்படுத்துவதில் பெயர் பெற்ற சிறப்பு கல்வி மாணவர்களின் வகுப்பையும் அவர் குறிப்பிட்டார். "இந்த இரண்டு நம்பிக்கையற்ற இடங்களையும் இணைத்து, மேற்பரப்புக்கு அடியில் மறைந்திருக்கும் வாழ்க்கையை வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்ற வலுவான உந்துதலை நான் உணர்ந்தேன்," என்று அவர் கூறுகிறார்.

"களை என்றால் என்ன?" என்ற எளிய கேள்வியை அவர் மாணவர்களிடம் கேட்டார், இது அவர்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையுடன் தொடர்புடைய விவாதத்தைத் தூண்டியது. "களைகள் என்பது நீங்கள் அழைக்காதவை, உங்கள் வாழ்க்கையில் தோன்றியவை, நீங்கள் அவற்றை அங்கு விரும்பவில்லை என்று நாங்கள் முடிவு செய்தோம். அவை இடத்தை எடுத்துக்கொள்கின்றன, வழியில் வருகின்றன, உங்கள் முழு சக்தியையும் உறிஞ்சுகின்றன. எனவே அவற்றை அகற்றுவது நல்லது." மாணவர்கள் தங்கள் ஆற்றலைப் பயன்படுத்தி களைகளை அகற்றுவதில் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தனர். பின்னர் அவர்கள், "இப்போது களைகள் போய்விட்டன, நமக்குப் பிடித்த ஒன்றை நடலாமா?" என்று கேட்டார்கள். "அது ஒரு சிறந்த யோசனை," என்று ஷ்ரைனர் பதிலளித்தார். "உங்கள் வாழ்க்கையில் எதிர்மறையான ஒன்றை நீக்கும்போது, ​​அதை நேர்மறையான ஒன்றை மாற்ற வேண்டும். என்னிடம் சில வற்றாத தாவரங்களும் பழ மரங்களும் உள்ளன."

இதற்கிடையில், மற்ற மாணவர்கள் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர், "அவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள்? நாமும் அதைச் செய்ய முடியுமா?" சிறப்புக் கல்வி வகுப்பைப் பற்றிய அவர்களின் கருத்துக்கள் மாறிக்கொண்டிருந்தன, மேலும் அவர்கள் தங்கள் நேர்மறையான நடவடிக்கை மற்றும் சமூகத்தின் ஒரு பகுதியாக இருக்க விரும்பினர். சிறப்புப் பள்ளி மாணவர்கள் ஒரு தலைமைப் பாத்திரத்தில் தங்களைக் கண்டறிந்ததால் அவர்களின் சுய உணர்வுகளும் மாறிக்கொண்டிருந்தன.

மலைச்சரிவு வரை தொடர்ச்சியான வகுப்புகள் நடப்பட்டன, பின்னர் முழு வளாகமும் ஒரு பழத்தோட்டம், ஒரு உண்ணக்கூடிய காய்கறித் தோட்டம், ஒரு மலர் தோட்டம், பூர்வீக தாவரங்களைக் கொண்ட ஒரு ரெட்வுட் தோட்டம், ஒரு மலர்/மூலிகைத் தோட்டம் மற்றும் ஒரு வனவிலங்கு வாழ்விடத் தோட்டம் உள்ளிட்ட பன்முகத்தன்மையுடன் செழித்து வளர்ந்தது. ஒரு கொள்கை வளர்ச்சியை வழிநடத்தியது: வெவ்வேறு வகுப்புகளுக்கு வெவ்வேறு நிலங்களை நியமிக்காதது. "தனிப்பட்ட நிலங்களை வைத்திருப்பது போட்டியை ஊக்குவிக்கிறது மற்றும் பயனற்ற தன்மையை ஏற்படுத்துகிறது," என்று ஷ்ரைனர் கவனிக்கிறார். "நிலத்தைப் பகிர்வது சமூக உணர்வையும், வெளிப்படும் ஒன்றோடொன்று தொடர்புகள் மற்றும் படைப்பாற்றலுக்கான பிரமிப்பு உணர்வையும் உருவாக்குகிறது."

ஷ்ரைனரின் அர்ப்பணிப்பும் விடாமுயற்சியும் (மற்றும் தோட்டத்தில் வேலை செய்வதற்காக தயாரிப்பு நேரங்களையும் மதிய உணவு நேரங்களையும் விட்டுக்கொடுக்கும் விருப்பம்) திட்டத்தைத் தொடர்ந்து நடத்தின, அதே நேரத்தில் அவர் கூட்டாளிகளை வரவேற்று ஊக்குவித்தார். பெற்றோர் நாதன் ஸ்டீபன்ஸ் பெரும்பாலான தோட்டக் கட்டுமானத் திட்டங்களுக்கு தலைமை தாங்கினார். பக்கத்து வீட்டுக்காரர் மைக்கேல் போவன் தனது குழந்தை பள்ளிக்குச் செல்வதற்கு இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பே கிளீவ்லேண்ட் கார்டன் குழுவில் சேர்ந்தார். தன்னார்வ பெற்றோரின் "குடும்ப விவசாயி" குழுக்கள் கடந்த ஐந்து கோடைகாலங்களாக தோட்டத்திற்கு தண்ணீர் ஊற்றி பராமரித்து வருகின்றன.

PTA தலைவரும் குழந்தைகள் புத்தக ஆசிரியருமான சாரா ஸ்டீபன்ஸ் தன்னார்வத் தொண்டு செய்தார். மாவட்டம் வெள்ள விளக்குகள், சூறாவளி வேலிகள் மற்றும் கட்டுமானத்துடன் கூடிய வளாக "நவீனமயமாக்கலை" திட்டமிட்டுள்ளது என்பதை அறிந்த பிறகு, PTA பதிலை ஒழுங்கமைக்க உதவியபோது அவரது ஈடுபாடு ஆழமடைந்தது, இது தோட்டப் பணிகளின் பெரும்பகுதியை அழித்திருக்கும். "பெற்றோர்கள் பின்னால் அணிதிரள வேண்டிய ஒன்றை இது அடையாளம் கண்டது," என்கிறார் ஸ்டீபன்ஸ். அமைப்புகள்-மாற்றக் கோட்பாட்டாளர்களால் விவரிக்கப்பட்ட ஒரு நிகழ்வின் ஒரு எடுத்துக்காட்டு இந்த அத்தியாயம்: எதிர்பாராத ஊடுருவல் ஒரு அமைப்பில் உறுதியற்ற தன்மையை உருவாக்குகிறது, ஆனால் ஆக்கப்பூர்வமான புதிய வடிவங்கள் தோன்றுவதற்கு வழிவகுக்கிறது. "இது ஒரு சமூகத் தோட்டம் என்பதை மக்கள் உணர உதவ நான் முயற்சித்தேன், மேலும் கட்டுமானத்திலிருந்து அதை நாங்கள் காப்பாற்றிய தருணத்தில்தான் அது ஒரு சமூகமாக மாறியது," என்று மேரி ஷ்ரைனர் மேலும் கூறுகிறார்.

இதற்கிடையில், ஷ்ரைனர் உள்ளூர் வணிகங்கள் மற்றும் நிறுவனங்களிடமிருந்து ஆதரவைப் பெற்றார் - காசென்ஹாஃப் க்ரோவர்ஸிடமிருந்து காய்கறி தொடக்கங்கள், ஹேமண்ட் கன்ஸ்ட்ரக்ஷனில் இருந்து மண், டெம்ஸ்கல் டூல் லெண்டிங் லைப்ரரியிலிருந்து கருவிகள் மற்றும் ஆலோசனைகள், தோட்டக்கலை பாடங்கள் மற்றும் யூசி கூட்டுறவு விரிவாக்கத்திலிருந்து தீவிர தோட்டக்கலை மற்றும் கட்டுமானத் திட்டங்களுக்கான உதவி.

மாணவர்கள் விளையாடும்போது சுற்றுச்சூழல் கருத்துக்களை அனுபவிக்க அனுமதிக்கும் வகையில் "நமது காலடியில் சுற்றுச்சூழல் கல்வியறிவு" என்ற திட்டத்தை ஷ்ரைனர் கற்பனை செய்தார். பெற்றோர், கலைஞர் மற்றும் தோட்டத் தன்னார்வலரான மார்கரெட் சாவிக்னி விளையாட்டு மைதானத்தில் நீர் சுழற்சி, தாவர பாகங்கள் மற்றும் தன்னார்வலர்களால் அமைக்கப்பட்ட "மனித சூரிய கடிகாரம்" ஆகியவற்றை விளக்கும் ஓவியங்களை உருவாக்கினார், இது பள்ளியின் சரியான தீர்க்கரேகை மற்றும் அட்சரேகைக்கு ஏற்ப அளவீடு செய்யப்பட்டது.

முழுப் பள்ளியும் பருவகால/விவசாய சுழற்சிகள், உரம் தயாரித்தல், மண்ணை பதப்படுத்துதல், நடவு செய்தல் மற்றும் அறுவடை செய்தல் ஆகியவற்றில் பங்கேற்கிறது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் காய்கறி சூப் தினத்தன்று, மழலையர் பள்ளி மாணவர்களும் முதல் வகுப்பு மாணவர்களும் காய்கறிகளை அறுவடை செய்து கழுவி, தன்னார்வலர்கள் சூப்பாக மாற்றுகிறார்கள். தாவர பாகங்கள் சாலட் தினத்தன்று, இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் வகுப்பு மாணவர்கள் கூடி பொருட்களைத் தயாரித்து, வீட்டில் தயாரிக்கப்பட்ட ஆடைகளை தயாரித்து, தாவர பாகங்கள் மற்றும் அவற்றின் செயல்பாடுகளை அடையாளம் காணும் விளையாட்டுகளை விளையாடுகிறார்கள். பீட்சா தினத்தன்று, அருகிலுள்ள அரிஸ்மெண்டி பேக்கரியைச் சேர்ந்த கேரிக் பிராக்பில், பள்ளித் தோட்டக் காய்கறிகளிலிருந்து தயாரிக்கப்பட்ட பீட்சாவை நான்காம் மற்றும் ஐந்தாம் வகுப்பு மாணவர்களுக்கு வழங்கி கௌரவிக்கிறார்.

பல ஆண்டுகளாக, ஷ்ரைனர் மற்ற ஆசிரியர்களை, "ஒரு நேரத்தில் ஒரு ஆசிரியர், ஒரு வகுப்பு" என்று தங்கள் வகுப்புகளை தோட்டத்திற்குள் கொண்டு வர ஊக்குவித்தார். ஒவ்வொரு பருவத்திலும் செய்திமடல்களை விநியோகித்து, தோட்டத்தில் ஏற்பட்டுள்ள முன்னேற்றங்கள் மற்றும் ஆசிரியர்கள் பயன்படுத்திக் கொள்ள விரும்பும் வாய்ப்புகள் குறித்து அறிக்கை அளித்தார். சாரா ஸ்டீபன்ஸ் உதவியுடன், அவர் கேட்டபோது வகுப்புகளை வழிநடத்தினார், ஆசிரியர்களைத் தொடங்க உதவினார் அல்லது அவர்களுடன் சேர்ந்து கற்பித்தார்.

2009 ஆம் ஆண்டில், சுற்றுச்சூழல் கல்வியறிவு மையக் கருத்தரங்கில் கலந்து கொண்ட பிறகு, ஸ்டீபன்ஸ் மற்றும் ஷ்ரைனர் ஒரு முறையான கிளீவ்லேண்ட் சுற்றுச்சூழல் கல்வியறிவுத் திட்டத்தை முன்மொழிந்தனர், ஒவ்வொரு வகுப்பையும் மாதத்திற்கு இரண்டு முறை தோட்டத்திற்கு அழைத்து வந்து, அவர்கள் திட்டமிடும் மற்றும் ஸ்டீபன்ஸ் கற்பிக்கும் அமர்வுகளுக்கு அழைத்துச் சென்றனர். கிளீவ்லேண்ட் முதல்வரின் ஆதரவுடன், அவர்கள் தங்கள் திட்டத்தை ஆசிரியர்களிடம் சமர்ப்பித்தனர், அவர்கள் அதை ஏற்றுக்கொண்டனர். இந்தத் திட்டம் மாணவர்களின் அறிவியல் அறிவுறுத்தலில் 50 சதவீதத்தை உள்ளடக்கியது மற்றும் பள்ளித் தோட்டங்களை சுற்றுச்சூழல் கல்வியறிவைப் பெறுவதற்கான "வாழும் நூலகங்களாக" பயன்படுத்துகிறது, இதை அவர்கள் "இயற்கை உலகத்தைப் படித்து அதில் நமது பங்கிற்கு பதிலளிக்கும் திறன்" என்று விவரிக்கிறார்கள். தோட்டங்கள் சுற்றுச்சூழல் கொள்கைகள், செயல்முறைகள் மற்றும் வடிவங்களைப் புரிந்துகொள்வதற்கும் அங்கீகரிப்பதற்கும்; வாழ்க்கை வலையில் மனித தாக்கங்களை பகுப்பாய்வு செய்வதற்கும் மதிப்பீடு செய்வதற்கும்; மற்றும் நிலையான வாழ்க்கையைப் பயிற்சி செய்வதற்கும் ஒரு சூழலாகின்றன.

"ஏமாற்றங்களை வாய்ப்புகளாக மாற்றுவது ஒரு பள்ளித் தோட்டக்காரராக எனது மைய ஆன்மீகப் பயிற்சியாக மாறிவிட்டது" என்று ஷ்ரைனர் தெரிவிக்கிறார். ஸ்டீபன்ஸ் கற்பித்தல் சான்றிதழ் இல்லாததால், வகுப்பறை ஆசிரியர்கள் தங்கள் மாணவர்களுடன் தோட்டத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். "முதலில், 'அது மிகவும் மோசமானது' என்று நாங்கள் நினைத்தோம்," என்கிறார் ஷ்ரைனர். "பின்னர், 'இது ஒரு சிறந்த வாய்ப்பு' என்று நாங்கள் சொன்னோம். ஆசிரியர்களாக, எங்கள் மாணவர்கள் கற்றுக்கொள்வதைக் கவனிக்க எங்களுக்கு ஒருபோதும் வாய்ப்பு கிடைக்காது. இந்த சூழலில் அவர்கள் வெவ்வேறு வழிகளில் சிறந்து விளங்குவதை நாங்கள் காண்கிறோம், மேலும் அனுபவ கண்டுபிடிப்பு கற்றல் செயல்முறையை மாதிரியாகக் கொள்ள முடிகிறது."

இந்த திட்டம் முழு மாவட்டத்திற்கும் பள்ளி உணவை பாதித்துள்ளது. 2009 ஆம் ஆண்டில் உணவு மைல்களைப் படிக்கும் போது, ​​மேரி லோசரின் ஐந்தாம் வகுப்பு வகுப்பு மெனுவில் உள்ள பல்வேறு பொருட்கள் பயணித்த தூரத்தைக் கணக்கிட்டு, அவர்களின் கண்டுபிடிப்புகளை ஊட்டச்சத்து சேவைகள் இயக்குனர் ஜெனிஃபர் லெபாருக்கு அனுப்பியது. அஸ்பாரகஸ் 17,000 மைல்கள் பயணித்ததை அறிந்துகொண்டது - ஓக்லாந்திலிருந்து 200 மைல்களுக்குள் அஸ்பாரகஸ் வளர்க்கப்பட்டாலும் - லெபாரை கலிபோர்னியா கூட்டணி ஃபார் ஃபேமிலி ஃபார்மர்ஸைத் தொடர்பு கொள்ளவும், பண்ணையிலிருந்து பள்ளிக்கு ஒரு திட்டத்தை நிறுவவும், மாவட்டம் முழுவதும் புதிய, உள்ளூர் விளைபொருட்களை வழங்குவதற்கான முயற்சிகளை அதிகரிக்கவும் தூண்டியது. 2010 ஆம் ஆண்டில், கிளீவ்லேண்ட் ஐந்தாம் வகுப்பு மாணவர்கள் விவசாய நடைமுறைகள், பண்ணை தொழிலாளர் பிரச்சினைகள், பேக்கேஜிங் மற்றும் பிற சுற்றுச்சூழல் கவலைகளை உள்ளடக்கியதாக தங்கள் பள்ளி உணவு ஆராய்ச்சியை விரிவுபடுத்தினர்.

"நான் அழ வேண்டும் என்று கிட்டத்தட்ட விரும்பிய பல தருணங்களை நான் பெற்றிருக்கிறேன்," என்கிறார் ஷ்ரைனர், "ஏனென்றால், சமூகம் நடப்பதை என்னால் உணர முடிகிறது, என் காரணமாக அல்ல, மாறாக பள்ளியில் நாம் உருவாக்க முயற்சிக்கும் இயற்கை உலகத்தின் காரணமாக. தோட்டத்தைச் சுற்றி நிறைய மாயாஜாலம் இருந்ததால் எனக்கு மிகுந்த நன்றியுணர்வு இருக்கிறது."