12 Vragen Over Vrijwilligerswerk

Vorig jaar hadden ongeveer vijftien van ons een breakout-gesprek met een aantal Visionairs van World in Conversation en Laddership Circles , over het werken met vrijwilligers. Hieronder een glimp van de vragen en antwoorden die tijdens en na de oproep naar voren kwamen.

Onze inspanningen trekken veel vrijwilligers aan, maar we benutten ze niet effectief. Wat stel je voor?

Het meest fundamentele ontwerpprincipe is onze mindset. Vrijwilligers worden doorgaans ingezet als middel om een doel te bereiken – dit is onze missie, we hebben dit nodig om onze missie te bereiken, en jij kunt ons helpen deze taken uit te voeren. ServiceSpace werkt niet zo. Voor ons is de ervaring van een vrijwilliger een doel op zich. Wij geloven dat als een vrijwilliger een transformerende ervaring heeft, dit op natuurlijke wijze zijn weerslag heeft op de wereld. Met die mindset ziet alles er anders uit – het maakt al onze processen zeer relationeel en bevorderlijk voor het op een unieke manier inzetten van vrijwilligers. (Referentie: Spirit of Service )

Wat motiveert vrijwilligers?

Sociologen vertellen ons dat er twee fundamentele soorten prikkels zijn: extrinsieke en intrinsieke. Geld is de extrinsieke kant van dingen, terwijl compassie de intrinsieke kant is, en natuurlijk zijn er nog veel meer soorten daartussenin, van macht tot roem tot groei tot betekenis. Elk type prikkel heeft zijn sterke punten, en de kracht van intrinsieke beloningen is dat ze regeneratief zijn. Als iemand een bevredigende geefervaring heeft, wil hij of zij opnieuw geven zonder externe interventie, dwang of marketing. In de ServiceSpace-ervaring merkten we op dat vrijwilligers het sterkst zijn wanneer ze geraakt worden door liefde. :) (Referentie: Do Nothing Generosity )

Zorgen andere prikkels, zoals kleine toelagen of studiepunten, voor een grotere betrokkenheid?

Het werkt juist het tegenovergestelde. Onderzoek toont aan dat het combineren van prikkels de neiging heeft om naar buiten te kijken en het regeneratieve vermogen van intrinsieke prikkels ondermijnt. Zo bestudeerde de gerenommeerde onderzoeker Edward Deci mensen die graag puzzels oplosten. Aanvankelijk losten ze puzzels op puur voor de lol, maar toen begon hij ze te betalen om hetzelfde te doen. Later stopte hij met betalen en verwachtte hij dat ze terug zouden keren naar hun oorspronkelijke staat... maar zie daar, ze waren helemaal niet meer geïnteresseerd in puzzels oplossen! (Referentie: Kunnen we sociale verandering creëren zonder geld ?)

Is het niet waardevol om mensen te ondersteunen door ze een baan te geven?

Absoluut, maar je kunt ook niet alles voor iedereen zijn. Je moet je creatieve beperkingen kiezen. Bij ServiceSpace vonden we dat geld onze capaciteit om op een voorspelbare, fabriekachtige manier te werken zou optimaliseren, maar die bedrijfsaanpak voelde niet aan bij hoe compassie leek te werken – op een opkomende, tuinierachtige manier, waarbij je zaadjes plant en wacht tot ze op natuurlijke wijze bloeien. Dus kozen we drie creatieve beperkingen: volledig gerund worden door vrijwilligers, geen fondsen werven en focussen op kleine daden. Het beperkte ons in zekere zin, maar net zoals een blinde vrouw een afgestemd gehoor ontwikkelt, openden onze beperkingen ook allerlei andere bronnen. (Referentie: Tao of CharityFocus , video over de waarden van CharityFocus )

Het managen van vrijwilligers kost veel overhead. Hoe bouwen we die capaciteit op?

Zet vrijwilligers in om vrijwilligers te managen. Onderzoekers hebben ontdekt dat noodhulp na een ramp productiever is met ad-hoc ondersteuning van goedbedoelende personen dan met formele organisatorische inspanningen. We kunnen ons dat voorstellen in een noodsituatie, maar zou het elders ook werken? Bij Karma Kitchen komen vrijwilligers die nog nooit eerder in een restaurant hebben gewerkt en nog nooit met elkaar hebben samengewerkt, samen om een compleet restaurant te runnen, na slechts een halfuurtje introductie. We hebben dergelijke evenementen georganiseerd met duizenden verschillende vrijwilligers en zonder HR-afdeling. :) Het werkt wanneer het management leiding geeft met dankbaarheid, in plaats van hiërarchische macht. We zien het als een verschuiving van 'leiderschap' naar 'ladderschap', waarbij je leiding geeft op een manier die anderen expliciet de macht geeft om boven je uit te stijgen, een soort 'dienend leiderschap' dat eerst dient en pas daarna leidt. Wanneer je vrijwilligersreis 'geladderd' is, en onbaatzuchtig door iemand anders wordt gedragen, zullen sommige ontvangers na verloop van tijd van nature dankbaarheid voelen en dit op dezelfde manier aan anderen willen doorgeven. Zo'n web van dankbaarheid is de sleutel om deze bron aan te boren. (Referentie: Opkomst van Laddership Circles )

In tegenstelling tot betaalde krachten, laten vrijwilligers zich veel vaker uit het veld slaan. Hoe compenseren we dit?

Bouw redundantie. De natuur is een goed voorbeeld: als één onderdeel zijn belofte niet nakomt, springt een ander bij om het te ondersteunen. Na orkaan Katrina werden alle huizen omvergeworpen, maar eiken overleefden – niet alleen omdat ze diepe wortels hadden, maar ook omdat die wortels met andere eikenbomen verbonden waren, soms wel 160 kilometer ver! Die veerkracht is gebaseerd op het aantal verbindingen in een ecosysteem. Om het aantal verbindingen in een netwerk te optimaliseren, is het "many-to-many"-model de exponentieel sterkste optie. Denk aan internet versus tv (één-op-veel) of telefoon (één-op-één). (Referentie: Gandhi 3.0 )

Hoe kunnen we het vrijwilligersbehoud vergroten?

Een vloeiend betrokkenheidsspectrum. Als een vrijwilliger zijn of haar betrokkenheid gemakkelijk kan vergroten of verkleinen, is de kans groot dat hij of zij niet alleen blijft, maar in de toekomst ook meer 'ladderrollen' op zich neemt. Om dit te bereiken, heb je veel verschillende manieren nodig om te betrekken. Met een levendig betrokkenheidsspectrum kunnen vrijwilligers eenmalig, maandelijks, regelmatiger of zelfs vijftig uur per week tijd vrijmaken voor bepaalde periodes. Het actief onderhouden van zo'n spectrum vereist een enorme hoeveelheid personeel, maar met een door vrijwilligers beheerd ecosysteem ontstaat er een positieve spiraal: naarmate vrijwilligers zich met een deel van het spectrum bezighouden, veranderen sommigen van hen van consument in bijdrager; omdat de kosten van falen en de drempel voor leiderschap laag zijn, kunnen die bijdragers initiatiefnemers worden en hun eigen plek op het betrokkenheidsspectrum behouden. Naarmate meer mensen zich inzetten, worden er meer projecten gegenereerd; naarmate de projectbreedte diverser wordt, trekt het meer betrokkenheid aan. (Referentie: ServiceSpace Engagement Spectrum )

Hoe trekken we meer vrijwilligers aan?

Niet doen. In plaats van te pushen, laat je juist de aantrekkingskracht zien. Meestal hebben mensen een voorraad van een product, idee of wereldbeeld, en we gebruiken onze 'markten' om dat aan anderen te laten zien. Stel bijvoorbeeld dat je vriendelijkheid wilt verspreiden. Eén aanpak is om een plan te maken voor een platform voor 'miljard goede daden', fondsen te werven onder het mom van het oplossen van de toenemende toename van pesten, en een marketingcampagne te starten om anderen hierover te informeren. Daarmee leg je de verantwoordelijkheid voor succes bij jou. Het is opdringerig en zwaar. Een alternatieve aanpak is om de waarden gewoon in de praktijk te brengen. Doe zelf regelmatig goede daden, vertel die verhalen en houd je deuren open voor iedereen die zich verder wil inzetten. Waarden zoals hebzucht zijn niet duurzaam motiverend, maar met aangeboren waarden zoals vriendelijkheid zullen mensen zich ertoe aangetrokken voelen. Alle bronnen van ServiceSpace komen ongevraagd binnen: we versturen 70 miljoen e-mails per jaar, maar geen enkele advertentie; we worden elk jaar uitgenodigd om met tienduizenden mensen persoonlijk te spreken, zonder dat we ergens op hoeven te solliciteren. We hebben cheques van zeven cijfers aangeboden gekregen; onze eerste tv-optredens waren een halfuur live op CNN (na Hillary Clinton). Allemaal ongevraagd. Het begint met het oefenen van de waarden, het loslaten van de schaal en vertrouwen op de aantrekkingskracht. (Referentie: Generosity 2.0 )

Ons werk vereist zeer gespecialiseerde vaardigheden. Kunnen we vrijwilligers nog steeds inzetten?

Zeker, maar het is een ontwerpuitdaging. Niet al het werk leent zich voor een door vrijwilligers gerund ecosysteem, maar veel gespecialiseerd werk kan vrijwilligers handig inzetten, mits het probleem met die bijdrage in gedachten is ontworpen. Linux is het meest gebruikte besturingssysteem op het internet en is volledig door vrijwilligers gebouwd. Mensen over de hele wereld delen woonkamerruimte, dankzij het vertrouwen dat is opgebouwd via Couch Surfing – allemaal vrijwilligers. Anonieme Alcoholisten heeft talloze levens beïnvloed door volledig vrijwillig te zijn. ServiceSpace is een broedplaats die heeft geleid tot vele online en offline projecten die miljoenen levens raken. Het internet zelf kan worden gezien als een gigantische daad van vrijwilligerswerk . De uitdaging zit niet in gespecialiseerde vaardigheden, maar eerder in de vraag of het probleem op een gedistribueerde en gedecentraliseerde manier kan worden herontworpen, zodat vakkundige bijdragen naadloos kunnen worden geïntegreerd. (Referentie: Generosity Entrepreneurs )

Vrijwilligers raken opgebrand. Hoe lossen we dat op?

Focus op innerlijke transformatie. Onderzoekers hebben compassiemoeheid bestudeerd en alle vrijwilligersmanagers zullen je vertellen over burn-out bij vrijwilligers. Deels is het een systemisch probleem, doordat verantwoordelijke vrijwilligers steeds meer werk aantrekken tot het punt dat ze overweldigd raken; maar deels wordt het ook veroorzaakt door een mismatch in motivatie tussen personeel en vrijwilligers. In volledig door vrijwilligers gerunde ecosystemen, waar iedereen gedreven wordt door innerlijke transformatie, is er meer zelfcorrectie en zelforganisatie. Die gevoeligheid pakt het probleem aan voordat het zich manifesteert als burn-out. In ServiceSpace leidde het bijvoorbeeld tot een cultuur van DailyGood -e-mails, lokale Awakin Circles en verhalen over vriendelijke daden , die allemaal helpen om het vuur brandend te houden. Bovendien zal in zo'n omgeving, als mensen veilig worden opgevangen tijdens hun uitdagende fases, de resulterende innerlijke transformatie leiden tot meer dankbaarheid en een hogere output. (Referentie: The Organic Gift )

Hoe innoveren wij met vrijwilligers?

Werken met vrijwilligers verlaagt de kans op falen, aangezien vrijwilligers gratis werken. :) Zo kun je een experimenteercultuur creëren. In plaats van één groot plan te hebben en personeel in te huren om het uit te voeren, kun je in plaats daarvan "duizend bloemen laten bloeien". Sommige ideeën zullen mislukken, maar sommige kunnen onverwacht revolutionair zijn! Leiderschap in zo'n vakgebied richt zich op "zoeken en versterken" in plaats van "plannen en uitvoeren". Toen we 100 Smile Cards drukten, hadden we niet verwacht dat er in het komende decennium miljoenen kaarten over de hele wereld zouden circuleren, of Smile Decks in zoveel talen, of een online community met duizenden verhalen per maand, of een 21-dagen challenge portal. Het is allemaal ontstaan omdat we leiderschap hadden (vrijwilligers, natuurlijk) dat die "patronen van positieve deviantie" kon herkennen en versterken. Zelfs in de commerciële wereld is deze vrijwillige aanpak precies wat Google in staat stelde om enkele van zijn belangrijkste producten, zoals Gmail, te bouwen. Innovatie is eveneens mogelijk in een vrijwilligerscontext, maar het vereist alleen een andere aanpak. (Ref: Vier fasen van community-opbouw , 8 vragen van Startup Service)

Hoe introduceren we een dergelijke vrijwilligersmentaliteit in een traditionele organisatorische context?

Wees de verandering. Uiteindelijk bestaat elke organisatie uit mensen en als die mensen zich bewust worden van deze geest van innerlijke transformatie, zullen ze waarschijnlijk nieuwe manieren vinden om oude problemen op te lossen. Een minuut stilte voor vergaderingen, 21-daagse challenges als groep, een cirkel van delen. In plaats van dramatische, snelle veranderingen, blijken kleine duwtjes veel krachtiger. In een hotel in Denemarken kozen gasten voor appels boven suikerhoudende snacks toen ze er een bordje "Een appel per dag, houdt de dokter weg" naast plaatsten. Op formulieren voor orgaandonatie leiden landen met een standaard 'ja' tot 97,56% donaties, terwijl een standaard 'nee' leidt tot 22,73% – wat is de standaard voor het aanwakkeren van meer vrijgevigheid? Onderzoek toont aan dat het introduceren van slechts één consistente bijdrager het hele netwerk richting meer vrijgevigheid beweegt. Kleine daden maken een groot verschil. (Referentie: Designing For Generosity )

Samenvattend …

Sinds 1999 wordt ServiceSpace gerund door vrijwilligers. Het is een beperking én een troef. Het stelt ons open voor het waarnemen van meerdere vormen van kapitaal. In ons dankbaarheidsnetwerk gaan de connecties veel dieper dan Facebook. Niemand wordt betaald, en daarom werken ze nog harder. Leiderschap verandert in ladderschap. Compassie is besmettelijk; in plaats van te pushen, vertrouwen we op de aantrekkingskracht. De metafoor verschuift van productie naar tuinieren. Het is een ecologie van eindeloze experimenten in vrijgevigheid. Mensen worden gemotiveerd door innerlijke transformatie, een regeneratieve bron. We kunnen de uitkomsten niet voorspellen, maar we vertrouwen op de opkomst. Consumenten worden bijdragers, naarmate er een spectrum aan betrokkenheid ontstaat. Transactie verschuift naar multidimensionale relaties. Een groot veld van liefde ontstaat. Wie weet of het zal opschalen en de wereld zal veranderen, maar er is geen haast – het duurt altijd negen maanden om een kind ter wereld te brengen. :) We verheugen ons in het doen van kleine daden met grote liefde. Elk onderdeel van het proces voelt als een belangrijk resultaat. Deze ademhaling, hier en nu.

****

Voor meer inspiratie, kom dan aanstaande zaterdag naar de Awakin Call met sociaal activiste Mushim Patricia Ikeda. Details en RSVP-informatie vind je hier.